วินด์เซิร์ฟ
กีฬาวินด์เซิร์ฟ (อังกฤษ: windsurfing) เป็นกีฬาทางน้ำที่ใช้ลม เป็นการผสมผสานระหว่างกีฬาเรือใบและการโต้คลื่น[1] กีฬานี้เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 จากวัฒนธรรมการบินและอวกาศและการเล่นเซิร์ฟของชาวแคลิฟอร์เนีย[2] วินด์เซิร์ฟได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในยุโรปและอเมริกาเหนือในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970[3][4][5] และได้รับความนิยมทั่วโลกอย่างมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980[6] วินด์เซิร์ฟได้รับการบรรจุในกีฬาโอลิมปิกใน ค.ศ. 1984[7]
วินด์เซิร์ฟเป็นกีฬาเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจที่เหมาะสำหรับครอบครัว โดยได้รับความนิยมมากที่สุดในบริเวณน้ำนิ่ง ซึ่งต้องคำนึงถึงความปลอดภัยและการเข้าถึงสำหรับผู้เริ่มต้นและผู้เล่นระดับกลาง[8] เทคนิคและอุปกรณ์มีการพัฒนาขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Windsurfing, Starboard (กรกฎาคม 18, 2011). "Windsurfing Basics". Starboard Windsurfing Online. สืบค้นเมื่อ 2022-04-14.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Origins of Windsurfing: Jim Drake". American Windsurfer (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2015-12-06. สืบค้นเมื่อ 2022-04-14.
- ↑ Fishman, Joanne A. (มิถุนายน 12, 1978). "Windsurfing: Sailing's New Tack". The New York Times.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Fishman, Joanne A. (กรกฎาคม 13, 1981). "Boardsailing Is in the Race for Attention". The New York Times.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Brenner, Elsa (กันยายน 12, 1982). "Windsurfing Gaining Popularity". The New York Times.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Greenhouse, Steven; Times, Special To the New York (สิงหาคม 17, 1987). "Europe Gaining in U.S. Sailboard Battle". The New York Times.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "How the First Woman Windsurfer Helped Design the First Sailboard". ThoughtCo (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-02-05.
- ↑ "The best luxury family windsurf destinations in Europe for 2019 – Planet Windsurf Holidays choice picks – Windsurfing UK Magazine". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-01-29. สืบค้นเมื่อ 2020-01-29.