วิชาสามอย่าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วิชาสามอย่าง มาจากคำว่า three R's[1] หมายถึงรากฐานของทักษะพื้นฐานสำคัญทางการศึกษาและวิธีฝึกฝนในสามประการ ซึ่งคำดังกล่าวหมายถึงสำนวนการพูดแบบคำวลีที่มีข้อคิดต่อสามสิ่งทางความหมายอื่นๆอีกด้วย ในปัจจุบัน อาจเพียงแค่ใช้เป็นคำวลีสำหรับการประกาศเกียรติคุณแห่งขนมปังปิ้งเท่านั้นก็ได้ แต่คำว่า " วิชาสามอย่าง " ที่เกิดมีขึ้นโดยเซอร์วิลเลียมเคอร์ติส หมายถึง การอ่าน การเขียน และวิชาเลข ,ถึงในปัจจุบันในยุคนี้ทุกคนกำหนดขึ้นใหม่ ทุกคนได้ยินคำขนานนามเหล่านี้ ว่า หมายถึง

  1. การไม่เพิ่มปริมาณ
  2. การใช้ซ้ำ
  3. การรีไซเคิล
  • สำนวนเดิมที่กำหนดโดยเซอร์วิลเลียมเคอร์ติส (ราวปี ค.ศ. 1795) สิ่งเหล่านี้ เรียกว่า
  1. การอ่าน
  2. การเขียน
  3. และคณิตศาสตร์

จากการอ่านการเขียนและความคิดในด้านการศึกษาที่ทันสมัย ในทางความรู้สำหรับบางคนหรือโดยทั่วไป อาจหมายถึง การมีความสามารถที่จะเข้าใจและแสดงความคิดออกมา ผ่านการสื่อคำ และสามารถสื่อความจริงที่ทันสมัยจากการคำนวณ เหตุซึ่งการหาแนวคิดของการคำนวณ หมายถึง ความสามารถที่จะเข้าใจความคิดที่แสดงออกมา ตามรูปแห่งตัวเลขและการอนุมาน กล่าวกันว่า คือ " สรรพวิชาสาม " ซึ่งคำเหล่านี้มาจากเซนต์ออกัสติน ใช้แสดงความหมาย ต่อการเรียนรู้ที่ลึกซึ้ง


  1. พจนานุกรม สอ เสถบุตร (SO SETHAPUTRA)