วิค ดาร์ชิเนียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วิค ดาร์ชิเนียน
Darchinyan vic2005.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง วัคตัง ดาร์ชิเนียน
ฉายา Raging Bull
วันเกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2519
สถานที่เกิด เมือง Vanadzor ประเทศอาร์มีเนีย
รุ่น ฟลายเวท
สถิติ
ชก 30
ชนะ 29
ชนะน็อก 23
แพ้ 1
เสมอ 0

วิค ดาร์ชิเนียน (Vic Darchinyan; อาร์มีเนีย: Վախթանգ Դարչինյան) นักมวยสากลชาวออสเตรเลียเชื้อสายอาร์มีเนีย เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง Vanadzor ประเทศอาร์มีเนีย สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 32) แพ้ 9 เสมอ 1 เป็นชาวอาร์มีเนียคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลก

ประวัติ[แก้]

วิค ดาร์ชิเนียนเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2543 และกลายเป็นนักมวยชาวอาร์มีเนียคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลก โดยชนะนฌอคไอเรนเน่ ปาเชนโก ยก 11 เมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ก่อนจะเสียแชมป์ให้โนนิโต โดแนร์เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

หลังจากนั้น ดาร์ชิเนียนขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายของสหพันธ์มวยนานาชาติ ชนะน็อค ดิมิทรี คีรีรอฟ ยก 5 เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และได้ชกล้มแชมป์กับคริสเตียน มิฮาเรส แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกและสภามวยโลก ซึ่งดาร์ชิเนียนเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 9 เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ต่อมาได้สละแชมป์ขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวท แต่ยังไมสามารถคว้าแชมป์โลกในรุ่นนี้มาครองได้

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ออสเตรเลียรุ่นฟลายเวท (2544)
  • แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท
    • ชิง 2 สิงหาคม 2545 ชนะน็อค พนมเดช อ.ยุทธนากร ยก 4 ที่ออสเตรเลีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 ธันวาคม 2545 ชนะน็อค พิเศษ ว.สุรพล ยก 3 ที่ออสเตรเลีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 เมษายน 2546 ชนะน็อค ราอูล เอลิซิโอ เมดินา ยก 8 ที่ออสเตรเลีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 มิถุนายน 2546 ชนะน็อค วันดี สิงห์วังชา ยก 4 ที่ ออสเตรเลีย
  • แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF
    • ชิง 16 ธันวาคม 2547 ชนะน็อค ไอรีน ปาเชโก ยก11 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 มีนาคม 2548 ชนะน็อค มซูกิซิ ซิกาลิ ยก 8 ที่ ออสเตรเลีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 สิงหาคม 2548 ชนะน็อค ยาอีร จีมิเนซ ยก 5 ที่ ออสเตรเลีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 มีนาคม 2549 ชนะน็อค ดิออสกาโด กาบี ยก 8 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 3 มิถุนายน 2549 ชนะน็อค หลุยส์ มัลโดนาโด ยก 8 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค เกล็น โดแนร์ ยก 6 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 3 มีนาคม 2550 ชนะน็อค วิคเตอร์ บูกอส ยก 12 ที่ สหรัฐ
    • เสียแชมป์ 7 กรกฎาคม 2550 แพ้น็อค โนบิโต โดแนร์ ยก 5 ที่ สหรัฐ
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF
    • ชิง 2 สิงหาคม 2551 ชนะน็อค ดิมิทรี คีรีรอฟ ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC WBA 1 พฤศจิกายน 2551 ชนะน็อค คริสเตียน มิฮาเรส ยก 9 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์โลกสามสถาบันครั้งที่ 1 7 กุมภาพันธ์ 2552 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮอร์เก้ อาร์เช ที่สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์โลกสามสถาบันครั้งที่ 2 12 ธันวาคม 2552 ชนะน็อค โทมัส โรฮาส ยก 2 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์โลกสามสถาบันครั้งที่ 3 6 มีนาคม 2553 ชนะคะแนน โรดริงโก เกอร์เรโร ที่ สหรัฐ
    • สละแชมป์
  • แชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
    • ชิง 29 กันยายน 2555 ชนะคะแนน หลุยส์ เดล วาลเล ที่สหรัฐ
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 11 กรกฎาคม 2552 แพ้คะแนน โจเซฟ อัดเบโก ที่ สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลก (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 3 ธันวาคม 2554 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน ที่สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 6 เมษายน 2555 แพ้คะแนน ชินสุเกะ ยามานากะ ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง[แก้]

  • ก๋องแก๋งจอมพลัง. ดาร์ชิเนียน ยังไม่เสียของยอดมวยรุ่นเล็กแห่งยุค. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 เล่มที่ 1441 18 – 24 เมษายน 2555 หน้า 9-11
  • สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)