วิกฤตวัยกลางคน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

วิกฤตวัยกลางคน (อังกฤษ: midlife crisis) เป็นความเปลี่ยนแปลงของตัวตนและความมั่นใจที่สามารถเกิดขึ้นกับคนวัยกลางคนในช่วงอายุ 45-64 ปี[1][2][3][4] ปรากฏการณ์ถูกอธิบายว่าเป็นวิกฤตทางจิตวิทยาที่สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์ซึ่งทำให้คิดถึง อายุที่มากขึ้น ความตายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเป้าในหมายชีวิตที่ยังทำไม่สำเร็จ สิ่งเหล่านี้อาจก่อให้เกิดความซึมเศร้า เสียดาย และกังวง หรือความต้องการที่จะกลับมาอ่อนเยาว์อีกครั้งหรือที่จะเปลี่ยนการใช้ชีวิตจากปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง

คำนี้ถูกคิดขึ้นโดย Elliott Jaques เมื่อ พ.ศ. 2508 งานวิจัยสมัยใหม่ชี้ว่าคนวัยกลางคนส่วนใหญ่ไม่ได้ประสบกับวิกฤตวัยกลางคนนี้ และหลายคนตั้งคำถามว่าปรากฏการณ์นี้มีอยู่จริงหรือไม่

การอุบัติ[แก้]

อาการอาจเกิดขึ้นในคนอายุตั้งแต่ 45–64 ปี โดยวิกฤตวัยกลางคนคงอยู่ประมาณ 3–10 ปี ในผู้ชาย และ 2–5 ปี ในผู้หญิง วิกฤตวัยกลางคนอาจเกิดจากการแก่ตัวลงอย่างเดียว หรือ รวมกับความเปลี่ยนแปลงอย่างอื่น ปัญหา หรือ ความเสียใจเกี่ยวกับ:

  • การงาน อาชีพ (หรือ การตกงาน)
  • ความสัมพันธ์กับคู่สมรส (หรือ ความโสด)
  • ความที่ลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่ (หรือ การที่ไม่มีลูก)
  • การแก่ตัวลง หรือ การตายของพ่อแม่
  • ความเปลี่ยนแปลงของร่างกายซึ่งเป็นผลจากอายุที่มากขึ้น

วิกฤตวัยกลางคนสามารถส่งผลกระทบต่อผู้ชายและผู้หญิงในทางต่างกันเพราะสิ่งที่ทำให้เครียดนั้นต่างกัน ผู้ชายบางคนเข้าหาผู้หญิงที่เด็กกว่าซึ่งสามารถมีลูกได้ ไม่ได้เพียงเพราะต้องการมีบุตร โดยนักจิตวิทยาเรียกสิ่งนี้ว่าเป็นสัญชาตญาณมนุษย์[5] วิกฤตวัยกลางของผู้ชายส่วนใหญ่จะมาจากปัญหาในการงาน ส่วนผู้หญิงนั้นมักเกิดจากการประเมินหน้าที่ของตน 

หนึ่งในลักษณะเฉพาะหลักของมุมมองวิกฤตวัยกลางคน คือ การที่คนสันนิษฐานว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ (มักเป็นแง้ลบ) จะเกิดขึ้นเมื่อเขาเข้าวัยกลางคน และมักนำไปสู่ความเครียด

บุคคลที่กำลังอยู่ในวิกฤตวัยกลางคนอาจรู้สึก:[6]

  • เศร้าเสียใจกับจุดหมายที่ยังทำไม่สำเร็จ
  • กลัวที่จะเสียหน้าต่อเพื่อนร่วมงานซึ่งประสบความสำเร็จมากกว่า
  • ต้องการที่จะรู้สึกอ่อนเยาว์
  • ต้องการใช้เวลาอยู่คนเดียวหรืออยู่กับเพื่อนบางคนมากขึ้น
  • มีความต้องการทางเพศที่สูงขึ้น หรือ ไม่มีเลย
  • เบื่อหน่าย งงงวย ไม่พอใจ หรือ โมโห กับคู่สมรส การงาน สุขภาพ การเงิน หรือ สถานะทางสังคม
  • ต้องการที่จะแก้ไขข้อผิดพลาดที่เคยทำในสมัยก่อน[7]

การรักษาและการป้องกัน[แก้]

ความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่มักเกิดขึ้นในช่วงวัยกลางคนได้แก่ น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ริ้วรอย ผิวหนังเหี่ยว ผมร่วง[8][9][10][11][12] การออกกำลังกายเป็นประจำและการรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงอาจช่วยคงสุขภาพทางกายและใจระหว่างช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยังเยาว์อาจป้องกันการเกิดวิกฤตวัยกลางคน ตัวอย่างที่สนับสนุนทฤษฎีนี้มาจากงานวิจัยโดย Dr. Susan Krauss Whitbourne ที่พบว่าคนที่เปลี่ยนงานก่อนวัยกลางคนมีความเข้าใจต่อความแก่ตัวลงเมื่อเข้าสู่วัยกลางคน และยังมีแรงจูงใจที่จะไม่หยุดนิ่ง และมีความต้องการที่จะช่วยคนรุ่นใหม่มากกว่า[13]

บทวิจารณ์[แก้]

หลายคนไม่เชื่อว่าวิกฤตวัยกลางคนมีอยู่จริง งานวิจัยหนึ่งพบว่า 23% ของผู้เข้าร่วมอ้างว่าตัวเองเคยประสบกับ "วิกฤตวัยกลางคน" ทว่าเมื่อถามต่อกับพบว่า หนึ่งในสามของคนเหล่านั้น (8% ของทั้งหมด) บอกว่าวิกฤตที่พบนั้นเชื่อมโยงกับการที่รู้ตัวว่ากำลังแก่ลง

15% ของคนที่ตอบแบบสอบถามเคยประสบเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เช่น การหย่า หรือ การตกงานในวัยกลางคน และเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าเป็น "วิกฤตวัยกลางคน" แม้เหตุการณ์เหล่านี้จะทำให้บอบช้ำทางจิตใจ ความเศร้าโศกที่ตามมาอาจคล้ายกับอาการของโรคซึมเศร้า

ดูเพิ่ม[แก้]

บันทึก[แก้]

  1. http://web.ntpu.edu.tw/~language/course/research/paper9.pdf
  2. http://www-psych.stanford.edu/~lifespan/articles/Forbes_12.8.14.pdf
  3. http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2643854/Are-running-marathon-getting-facelift-tattoo-Youre-probably-grip-mid-life-crisis.html%7Ctitle=New midlife crisis signs are marathons
  4. "Definition of MIDDLE AGE". 
  5. "Why do men go through midlife crisis?". Psychology Today. 
  6. Stern, Theodore A.; Fava, Maurizio; Wilens, Timothy E.; Rosenbaum, Jerrold F. (13 February 2015). "Massachusetts General Hospital Comprehensive Clinical Psychiatry". Elsevier Health Sciences – โดยทาง Google Books. 
  7. Warning Signs of a Midlife Crisis - http://www.drphil.com/articles/article/694
  8. MedlinePlus. Minaker, K. L., Dugdale, D. C., III MD, & Zieve, D., MD. (2011)
  9. Erik H. Erikson, Joan M. Erikson, The Life Cycle Completed: Extended Version (W. W. Norton, 1998),
  10. Bourgeois, F. John; Gehrig, Paola A.; Veljovich, Daniel S. (1 January 2005). "Obstetrics and Gynecology Recall". Lippincott Williams & Wilkins – โดยทาง Google Books. 
  11. "Products - Data Briefs - Number 193 - March 2015". Cdc.gov. สืบค้นเมื่อ 2016-06-15. 
  12. "PsycNET - Option to Buy". 
  13. "Merriam Webster Dictionary". Merriam-Webster. 

อ้างอิง[แก้]