วาเลรี เกราซีมอฟ
วาเลย์รี เกราซิมอฟ | |
|---|---|
 ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการเมื่อปี 2022 | |
| ชื่อพื้นเมือง | Вале́рий Васи́льевич Гера́симов |
| เกิด | 8 กันยายน ค.ศ. 1955 คาซาน, สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตตาตาร์ |
| รับใช้ |  สหภาพโซเวียต รัสเซีย |
| แผนก/ |  กองทัพสหพันธรัฐรัสเซีย |
| ประจำการ | พ.ศ. 2520 — ปัจจุบัน |
| ชั้นยศ | พลเอกอาวุโส[1] |
| บำเหน็จ |  |
พลเอกอาวุโส วาเลรี วาซีเลียวิช เกราซิมอฟ (รัสเซีย: Вале́рий Васи́льевич Гера́симов) เป็นนายพลชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแตปี 2013[2][3][1]
เกราซิมอฟเกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน 1955 ที่คาซาน สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตตาตาร์ เขาเริ่มต้นเส้นทางทหารด้วยการสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารม้าคาซาน และก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในหน่วยรบรถถังจนจบการศึกษาจากวิทยาลัยเสนาธิการทหารรัสเซีย ประสบการณ์รบที่สำคัญของเขาเกิดขึ้นในช่วงสงครามเชชเนียครั้งที่สอง ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพที่ 58 โดยได้รับคำชมเชยในด้านการบริหารจัดการความขัดแย้งที่ซับซ้อน[4]
ในปี 2012 ประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เลือกเขามารับตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดในกองทัพภายใต้การนำของรัฐมนตรีกลาโหมเซียร์เกย์ ชอยกู บทบาทที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกคือการเขียนบทความทางวิชาการทหารในปี 2013 เรื่อง "The Value of Science Is in the Foresight" (ค่าของศาสตร์ อยู่ที่การรู้ล่วงหน้า) ซึ่งนักวิเคราะห์ตะวันตกนำไปตีความว่าเป็น "หลักนิยมเกราซิมอฟ" (Gerasimov Doctrine) โดยเน้นย้ำถึงการใช้มาตรการที่ไม่ใช่ทางทหาร เช่น การโฆษณาชวนเชื่อ การกดดันทางเศรษฐกิจ และการโจมตีทางไซเบอร์ ในสัดส่วน 4 ต่อ 1 เมื่อเทียบกับกำลังอาวุธ เพื่อสร้างความระส่ำระสายภายในประเทศคู่สงคราม[5]
ยุทธศาสตร์ดังกล่าวถูกนำมาใช้อย่างเป็นรูปธรรมในการผนวกไครเมียในปี 2014 และปฏิบัติการทางทหารในซีเรียปี 2015 ซึ่งช่วยขยายอิทธิพลของรัสเซียในระดับโลก แม้เขาจะเผชิญกับการคว่ำบาตรจากนานาชาติและข้อครหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ยิงเครื่องบินมาเลเซียแอร์ไลน์ MH17 แต่เกราซิมอฟยังคงเป็นบุคคลที่ได้รับความไว้วางใจสูงสุดจากเครมลิน จนกระทั่งได้รับมอบหมายให้ควบคุมบังคับบัญชาปฏิบัติการในยูเครนโดยตรงในปี 2023 เพื่อแก้ปัญหาการติดขัดของกองทัพและปรับปรุงประสิทธิภาพการรบแบบบูรณาการ
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Valeriy Gerasimov". Russian Ministry of Defence. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "New appointments at Defence Ministry". Kremlin.ru. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Profile: Russia's new military chief Valery Gerasimov". BBC News. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Galeotti, M. (2019). The Gerasimov Doctrine and Russian Non-Linear Warfare. Prague: Institute of International Relations.
- ↑ McKew, M. K. (2017). The Gerasimov Doctrine. Politico Magazine.