วาซิล เลฟสกี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วาซิล เลฟสกี
Васил Левски
BASA-600K-1-1865-15-Vasil Levski-retouched.jpeg
เกิดVasil Ivanov Kunchev
18 กรกฎาคม ค.ศ. 1837(1837-07-18)
คาร์โลโว บัลแกเรียของออตโตมัน
เสียชีวิต18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873 (35 ปี)
โซเฟีย บัลแกเรียของออตโตมัน
สาเหตุเสียชีวิต
ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
สุสานโซเฟีย บัลแกเรีย
อาชีพนักปฏิวัติ
เป็นที่รู้จักจากองค์การปฏิวัติภายใน
ลายมือชื่อ
Vasil Levski signature.svg

วาซิล เลฟสกี (บัลแกเรีย: Васил Левски, เดิมสะกด Василъ Лѣвскій; 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1837 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873) เป็นนักปฏิวัติชาวบัลแกเรียซึ่งถูกยกย่องให้เป็นวีรบุรุษแห่งชาติของบัลแกเรีย เลฟสกียึดถือแนวคิดและการเคลื่อนไหวปฏิวัติเพื่อปลดปล่อยบัลแกเรียจากการปกครองของออตโตมัน เลฟสกีก่อตั้งองค์การปฏิวัติภายในและได้พยายามปลุกระดมให้มีการลุกฮือขึ้นทั่วประเทศผ่านเครือข่ายคณะกรรมการระดับภูมิภาคลับ

ทฤษฎีและแนวคิดปฏิวัติ[แก้]

ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 เลฟสกีพัฒนาทฤษฎีปฏิวัติที่มองขบวนการปลดปล่อยบัลแกเรียว่าเป็นอาวุธจลาจลของบัลแกเรียในจักรวรรดิออตโตมัน โดยการจลาจลจะต้องมีการเตรียมการควบคุมและประสานงานภายในโดยองค์การปฏิวัติกลาง ซึ่งจะรวมถึงคณะกรรมการการปฏิวัติท้องถิ่นในทุกภาคส่วนของบัลแกเรียและดำเนินงานโดยปราศจากการแทรกแซงของต่างประเทศ ทฤษฏีของเลฟสกีเป็นผลมาจากความล้มเหลวที่เกิดขึ้นซ้ำซากในการนำแนวคิดของรารอฟสกีไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น การใช้อาวุธเหมือนต่างประเทศ (чети, cheti) เพื่อกระตุ้นการปฏิวัติทั่วไป[1] ความคิดของเลฟสกีเกี่ยวกับการปฏิวัติอิสระทั้งหมดไม่ได้รับความเห็นชอบจากประชาชนทั้งหมดเช่นกัน ที่จริงแล้วเขาเป็นเพียงนักปฏิวัติชาวบัลแกเรียที่โดดเด่นเพียงคนเดียวที่สนับสนุนการปฏิวัตินี้[2]

รูปนูนของวาซิล เลฟสกีที่สถานทูตบัลแกเรียในปารีส

เลฟสกีได้วางแผนให้บัลแกเรียเป็นสาธารณรัฐแบบประชาธิปไตย[3] และบางครั้งก็พบจุดร่วมกับประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมืองของฝรั่งเศส[4] และยังสะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดเสรีนิยมของการปฏิวัติฝรั่งเศสและสังคมตะวันตกร่วมสมัย[5][6] โดยกล่าวว่า "เราจะเป็นอิสระในเสรีภาพอย่างสมบูรณ์ในดินแดนที่ชาวบัลแกเรียอาศัยอยู่ ได้แก่ บัลแกเรีย เทรซ และมาซิโดเนีย ผู้คนที่มีเชื้อสายใดก็ตามที่อาศัยอยู่ในสวรรค์ของเราแห่งนี้ พวกเขาจะมีสิทธิเท่าเทียมกับชาวบัลแกเรียในทุกด้าน เราจะมีธงที่แสดงถึงความเป็นสาธารณรัฐที่บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ ถึงเวลาแล้วที่จะกระทำเพื่อให้บรรลุสิ่งที่พี่น้องชาวฝรั่งเศสของเราแสวงหา..." นอกจากนี้เลฟสกียังกล่าวว่าทุกศาสนาในบัลแกเรียที่มีเสรีภาพจะต้องได้รับการอุปถัมภ์อย่างเท่าเทียมกัน[7]

เลฟสกีเตรียมพร้อมที่จะเสียสละชีวิตของเขาเพื่อการปฏิวัติบัลแกเรีย โดยกล่าวว่า "ถ้าข้าชนะ ข้าจะชนะให้กับทุกคน แต่ถ้าข้าแพ้ ข้าก็จะแพ้ให้กับตัวข้าเองคนเดียวเท่านั้น"[8] นอกจากนี้เขายังสนับสนุนให้มีการใช้จ่ายภายในภาครัฐอย่างโปร่งใสและจะไม่ยอมให้มีการทุจริตเกิดขึ้นโดยเด็ดขาด[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. Jelavich & Jelavich 1986, p. 136
  2. Dimitrov 2001
  3. Дойнов & Джевезов 1996, p. 21
  4. Cornis-Pope & Neubauer 2004, p. 317
  5. Чурешки, Стефан (17 February 2006). "Идеите на Левски и модерността" (in Bulgarian). Сега. Archived from the original on 19 July 2011. สืบค้นเมื่อ 24 October 2008.
  6. Hrissimova, Ognyana (1999). "=Les idées de la révolution française de 1789 et les droits réels de l'homme et du citoyen dans les Constitutions de Etats nationaux des Balkans". Études balkaniques (in French). Sofia: Académie bulgare des sciences. 3–4: 17. ISSN 0324-1645.
  7. Crampton 2007, p. 422
  8. "Ако спечеля, печеля за цял народ — ако загубя, губя само мене си" (in Bulgarian). Свята и чиста република. Archived from the original on 25 September 2008. สืบค้นเมื่อ 24 October 2008.
  9. Тодоров, Петко. "Близо ли е времето?" (PDF) (in Bulgarian). Земя. Archived from the original (PDF) on 30 October 2008. สืบค้นเมื่อ 24 October 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]