วัลเทอร์ โกรพีอุส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วัลเทอร์ โกรพีอุส
Walter Gropius Foto 1920.jpg
วัลเทอร์ โกรพีอุส (ภาพถ่ายประมาณปี ค.ศ. 1919) ภาพถ่ายโดยหลุยส์ เฮลด์ (Louis Held)
เกิดวัลเทอร์ แอดอล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส
Walter Adolph Georg Gropius

18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883(1883-05-18)
เบอร์ลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 (86 ปี)
บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรสอัลมา มาเลอร์ (Alma Mahler)
(แต่งในปี 1915; หย่าร้างปี 1920)
ไอส์ โกรพีอุส (Ise Gropius)
(แต่งในปี 1923)
บุตร2 คน, รวมถึง มานอน โกรพีอุส (Manon Gropius)
รางวัล
การทำงาน
  • ปีเตอร์ เบหเรนส์ (Peter Behrens) (1908–10)
  • The Architects' Collaborative (1945–69)
ผลงานสำคัญ
  • โรงงานฟากัส
  • อาคารนิทรรศการเวิกบันด์
  • เบาเฮาส์
  • บ้านโกรพีอุส
  • มหาวิทยาลัยแบกแดด
  • อาคารสำนักงานกลางจอห์น เอฟ. เคเนดี
  • อาคารแพนแอม

วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (เยอรมัน: Walter Adolph Georg Gropius; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919[1][2] ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน

โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับ อัลวา อัลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล[3]

เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969

อ้างอิง[แก้]

  1. Bauhaus (อังกฤษ), Tate|The Tate Collection, เรียกข้อมูลวันที่ 2008-05-18
  2. Caves, R. W. (2004). Encyclopedia of the City. Routledge. p. 319.
  3. "International Style | architecture". Encyclopedia Britannica (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-09-17.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]