ข้ามไปเนื้อหา

วัลต์เตริ โบตตัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัลต์เตริ โบตตัส
โบตตัสในการแข่งขันออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ 2022
เกิดวัลต์เตริ วิกโตร์ โบตตัส
(1989-08-28) 28 สิงหาคม ค.ศ. 1989 (36 ปี)
นัสโตลา ฟินแลนด์
คู่สมรสเอมิเลีย ปิกกาไรเนน (สมรส 2016; หย่า 2019)
คู่รักทิฟฟานี ครอมเวลล์ (2020–ปัจจุบัน)
รางวัลรายชื่อเต็ม
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติประเทศฟินแลนด์ ฟินแลนด์
ทีมฤดูกาล 2026คาดิลแลค-แฟร์รารี[1]
หมายเลขรถ77
แข่ง247 (ออกตัว 246)
แชมป์โลก0
ชนะ10
โพเดียม67
คะแนน1797
ตำแหน่งโพล20
รอบเร็วที่สุด19
แข่งครั้งแรกออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2013
ชนะครั้งแรกรัสเซียนกรังด์ปรีซ์ 2017
ชนะครั้งล่าสุดเตอร์กิชกรังด์ปรีซ์ 2021
แข่งครั้งล่าสุดอาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2024
รายการที่แล้ว
ตำแหน่งแชมป์
เว็บไซต์valtteribottas.com

วัลต์เตริ วิกโตร์ โบตตัส (ฟินแลนด์: Valtteri Viktor Bottas, ออกเสียง: [ˈʋɑltːeɾi ˈbotːɑs]; เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแข่งรถชาวฟินแลนด์ เซ็นสัญญาแข่งรถในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่คาดิลแลค โบตตัสเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 2013 ถึง 2024 โดยทำผลงานได้ดีที่สุดด้วยอันดับรองชนะเลิศการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับถึงสองสมัยในฤดูกาล 2019 และ 2020 กับเมอร์เซเดส เขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 10 รายการตลอดการแข่งขัน 12 ฤดูกาล

โบตตัสเกิดและเติบโตที่เมืองนัสโตลา เขาเริ่มแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุหกขวบ ก่อนจะศึกษาวิศวกรรมยานยนต์ในระดับอาชีวศึกษา และเข้ารับราชการทหารจนครบกำหนด[2][3][4] โบตตัสเลื่อนขึ้นสู่รายการฟอร์มูลาเยาวชนใน ค.ศ. 2007 เขาชนะการแข่งขันรายการแรกที่ฟอร์มูลาเรอโนเอ็นอีซี ฤดูกาล 2008 และชนะรายการฟอร์มูลาเรอโนยูโรคัปด้วยคะแนนสามแต้มนำหน้าผู้ได้อันดับรองชนะเลิศ แดเนียล ริกคาร์โด ซึ่งทั้งสองรายการเขาลงแข่งให้แก่โมโตพาร์ก[5][6] เขายังชนะการแข่งขันมาสเตอส์ออฟฟอร์มูลาทรีติดต่อกันในฤดูกาล 2009 และ 2010 กับอาแอร์เต ก่อนที่เขาจะชนะรายการจีพีทรีซีรีส์ ฤดูกาล 2011[7][8] โบตตัสเซ็นสัญญาเข้าแข่งขันฟอร์มูลาวันกับวิลเลียมส์ในฤดูกาล 2013 โดยจับคู่กับ ปัสตอร์ มัลโดนาโด หลังจากที่เขาเป็นนักขับทดสอบให้แก่ทีมมาสองฤดูกาล เขาเข้าแข่งขันรายการแรกที่ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์[9][10] เขาจบการแข่งขันฤดูกาล 2014 ด้วยอันดับที่สี่ในการชิงแชมป์โลก และได้อันดับบนโพเดียมแรกในอาชีพที่ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์[11] โบตตัสขึ้นโพเดียมด้วยกันทั้งสิ้นเก้าครั้งตลอดการแข่งขันสี่ฤดูกาลกับวิลเลียมส์

โบตตัสเซ็นสัญญากับเมอร์เซเดสในฤดูกาล 2017 เพื่อมาแทนที่ นีโค ร็อสแบร์ค ซึ่งอําลาวงการไป โดยได้จับคู่กับ ลูวิส แฮมิลตัน[12] เขาได้ตำแหน่งโพลแรกที่บาห์เรนและชนะการแข่งขันรายการแรกที่รัสเซีย ตามมาด้วยชัยชนะที่ออสเตรียและอาบูดาบี ส่งผลให้เขาได้อันดับที่สามในการชิงแชมป์โลก[13][14][15][16] เขาไม่ชนะการแข่งขันใดเลยในฤดูกาล 2018 ก่อนที่เขาจะได้อันดับรองชนะเลิศรองจากแฮมิลตันในการชิงแชมป์โลกทั้งฤดูกาล 2019 และ 2020[17][18][19] เขาชนะการแข่งขันสุดท้ายกับเมอร์เซเดสที่เตอร์กิชกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2021 และออกจากทีมหลังสิ้นสุดฤดูกาล โดยเขามีส่วนร่วมให้ทีมได้ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกันห้าฤดูกาล[20][21] เขาเข้าร่วมอัลฟาโรเมโอในฤดูกาล 2022 และรักษาที่นั่งต่อได้ในฤดูกาล 2023[22][23] เขาไม่ได้คะแนนชิงแชมป์โลกเลยในฤดูกาล 2024 กับทีมที่ปรับภาพลักษณ์ใหม่เป็นเซาเบอร์[24] โบตตัสกลับมายังเมอร์เซเดสอีกครั้งในฐานะนักขับสำรองประจำฤดูกาล 2025[25] และเซ็นสัญญาเข้าร่วมการแข่งขันกับคาดิลแลคในฤดูกาล 2026[1]

โบตตัสมีผลงานเป็นชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 10 ครั้ง ตำแหน่งโพล 20 ครั้ง รอบเร็วที่สุด 19 ครั้ง และอันดับบนโพเดียม 67 ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน เขาครองสถิตินักขับที่มีคะแนนมากที่สุดโดยไม่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ (1,797 คะแนน)[26]

รางวัลและการเชิดชูเกียรติ

[แก้]

ฟอร์มูลาวัน

[แก้]

รางวัลอื่น ๆ

[แก้]
  • สกายสปอตส์อะวอร์ด นักขับที่มีพัฒนาการดีเด่น: 2014[30]
  • กอนฟาร์ตีจานาโตโมโตรี นักขับยอดเยี่ยมแห่งปี: 2017[31]
  • สหพันธ์กีฬาท้าความเร็วฟินแลนด์ นักขับยอดเยี่ยมแห่งปี: 2019[32]

สถิติการแข่งรถคาร์ต

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถคาร์ต

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม อันดับ
2001 ฟินนิชคัป — รุ่นร็อกเก็ต 11
2002 ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอจูเนียร์ 5
2003 ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอจูเนียร์ 4
2004 ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอจูเนียร์ 1
ยูโรเปียนแชมเปียนชิป รอบคัดเลือกภูมิภาคเหนือ — รุ่นไอซีเอจูเนียร์ โกห์ตาลาสปอตส์ 1
ไวกิงโทรฟี — รุ่นไอซีเอจูเนียร์ 2
2005 ไวกิงโทรฟี — รุ่นไอซีเอ โกห์ตาลาสปอตส์ 1
ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอ 3
ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นฟอร์มูลาเอ 5
ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์แชมเปียนชิป — รุ่นฟอร์มูลาเอ พีดีบีเรซซิงทีม 8
นอร์ดิกแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอ โกห์ตาลาสปอตส์ 9
2006 ดับเบิลยูเอสเคอินเตอร์แนชันนัลซีรีส์ — รุ่นฟอร์มูลาเอ พีดีบีเรซซิงทีม 1
ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอ 1
ฟินนิชแชมเปียนชิป — รุ่นฟอร์มูลาเอ โกห์ตาลาสปอตส์ 1
เอ็นอีแซดแชมเปียนชิป — รุ่นไอซีเอ 2
ซีไอเค-เอฟไอเอยูโรเปียนแชมเปียนชิป — รุ่นฟอร์มูลาเอ พีดีบีเรซซิงทีม 29
ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์แชมเปียนชิป — รุ่นฟอร์มูลาเอ DNF
แหล่งข้อมูล:[33][34]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
2007 ฟอร์มูลาเรอโน 2.0 เอ็นอีซี ก็อยราเน็นบราเทอส์มอเตอร์สปอร์ต 16 2 2 3 6 279 3
ฟอร์มูลาเรอโนยูเควินเทอร์ซีรีส์ เอเคเอคอบร้า 4 3 0 1 4 0 NC†
2008 ฟอร์มูลาเรอโน 2.0 เอ็นอีซี โมโตพาร์กอะแคเดมี 14 12 13 12 12 365 1
ยูโรคัปฟอร์มูลาเรอโน 2.0 14 5 7 4 10 139 1
2009 มาสเตอส์ออฟฟอร์มูลาทรี อาแอร์เตกรังด์ปรีซ์ 1 1 1 1 1 — 1
ฟอร์มูลาทรียูโรซีรีส์ 20 0 2 1 6 62 3
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ 1 0 0 0 0 — 5
บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป 4 0 0 0 1 — NC†
2010 มาสเตอส์ออฟฟอร์มูลาทรี อาแอร์เตกรังด์ปรีซ์ 1 1 0 0 1 — 1
ฟอร์มูลาทรียูโรซีรีส์ 18 2 1 4 8 74 3
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ เปรมาพาวเวอร์ทีม 1 0 0 0 1 — 3
ฟอร์มูลาวัน เอทีแอนด์ทีวิลเลียมส์ นักขับทดสอบ
2011 จีพีทรีซีรีส์ โลตัสอาแอร์เต 16 4 1 3 7 62 1
บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป ดับเบิลอาร์ 3 1 0 1 1 17 17
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ 1 0 0 0 0 — NC
ฟอร์มูลาวัน เอทีแอนด์ทีวิลเลียมส์ นักขับทดสอบ
2012 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์เอฟวันทีม นักขับสำรอง
2013 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์เอฟวันทีม 19 0 0 0 0 4 17
2014 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง 19 0 0 1 6 186 4
2015 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง 19 0 0 0 2 136 5
2016 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง 21 0 0 0 1 85 8
2017 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต 20 3 4 2 13 305 3
2018 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต 21 0 2 7 8 247 5
2019 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต 21 4 5 3 15 326 2
2020 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสเอฟวันทีม 17 2 5 2 11 223 2
2021 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสเอฟวันทีม 22 1 4 4 11 226 3
2022 ฟอร์มูลาวัน อัลฟาโรเมโอเอฟวันทีมออร์เลน 22 0 0 0 0 49 10
2023 ฟอร์มูลาวัน อัลฟาโรเมโอเอฟวันทีมสเตก 22 0 0 0 0 10 15
2024 ฟอร์มูลาวัน สเตกเอฟวันทีมคิกเซาเบอร์ 24 0 0 0 0 0 22
2025 ฟอร์มูลาวัน เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เปโตรนาสเอฟวันทีม นักขับสำรอง
แมกลาเรนเอฟวันทีม นักขับทดสอบ
แหล่งข้อมูล:[33]
หมายเหตุ
  • † ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับรับเชิญ

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 อันดับ คะแนน
2012 วิลเลียมส์เอฟวันทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู34 เรอโน อาร์เอส27-2012 2.4 วี8 AUS MAL
TD		 CHN
TD		 BHR
TD		 ESP
TD		 MON CAN EUR
TD		 GBR
TD		 GER
TD		 HUN
TD		 BEL
TD		 ITA
TD		 SIN JPN
TD		 KOR
TD		 IND
TD		 ABU
TD		 USA BRA
TD		  –  –
2013 วิลเลียมส์เอฟวันทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู35 เรอโน อาร์เอส27-2013 2.4 วี8 AUS
14		 MAL
11		 CHN
13		 BHR
14		 ESP
16		 MON
12		 CAN
14		 GBR
12		 GER
16		 HUN
Ret		 BEL
15		 ITA
15		 SIN
13		 KOR
12		 JPN
17		 IND
16		 ABU
15		 USA
8		 BRA
Ret		 17 4
2014 วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู36 เมอร์เซเดส พียู106เอ ไฮบริด 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
5		 MAL
8		 BHR
8		 CHN
7		 ESP
5		 MON
Ret		 CAN
7		 AUT
3		 GBR
2		 GER
2		 HUN
8		 BEL
3		 ITA
4		 SIN
11		 JPN
6		 RUS
3		 USA
5		 BRA
10		 ABU
3		 4 186
2015 วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู37 เมอร์เซเดส พียู106บี ไฮบริด 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
DNS		 MAL
5		 CHN
6		 BHR
4		 ESP
4		 MON
14		 CAN
3		 AUT
5		 GBR
5		 HUN
13		 BEL
9		 ITA
4		 SIN
5		 JPN
5		 RUS
12†		 USA
Ret		 MEX
3		 BRA
5		 ABU
13		 5 136
2016 วิลเลียมส์มาร์ตินีเรซซิง วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู38 เมอร์เซเดส พียู106ซี ไฮบริด 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
8		 BHR
9		 CHN
10		 RUS
4		 ESP
5		 MON
12		 CAN
3		 EUR
6		 AUT
9		 GBR
14		 HUN
9		 GER
9		 BEL
8		 ITA
6		 SIN
Ret		 MAL
5		 JPN
10		 USA
16		 MEX
8		 BRA
11		 ABU
Ret		 8 85
2017 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 ดับเบิลยู08 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม08 อีคิว พาวเวอร์+ 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
3		 CHN
6		 BHR
3		 RUS
1		 ESP
Ret		 MON
4		 CAN
2		 AZE
2		 AUT
1		 GBR
2		 HUN
3		 BEL
5		 ITA
2		 SIN
3		 MAL
5		 JPN
4		 USA
5		 MEX
2		 BRA
2		 ABU
1		 3 305
2018 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 ดับเบิลยู09 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม09 อีคิว พาวเวอร์+ 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
8		 BHR
2		 CHN
2		 AZE
14†		 ESP
2		 MON
5		 CAN
2		 FRA
7		 AUT
Ret		 GBR
4		 GER
2		 HUN
5		 BEL
4		 ITA
3		 SIN
4		 RUS
2		 JPN
2		 USA
5		 MEX
5		 BRA
5		 ABU
5		 5 247
2019 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 ดับเบิลยู10 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม10 อีคิว พาวเวอร์+ 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
1		 BHR
2		 CHN
2		 AZE
1		 ESP
2		 MON
3		 CAN
4		 FRA
2		 AUT
3		 GBR
2		 GER
Ret		 HUN
8		 BEL
3		 ITA
2		 SIN
5		 RUS
2		 JPN
1		 MEX
3		 USA
1		 BRA
Ret		 ABU
4		 2 326
2020 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสเอฟวันทีม เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 ดับเบิลยู11 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม11 อีคิว เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ AUT
1		 STY
2		 HUN
3		 GBR
11		 70A
3		 ESP
3		 BEL
2		 ITA
5		 TUS
2		 RUS
1		 EIF
Ret		 POR
2		 EMI
2		 TUR
14		 BHR
8		 SKH
8		 ABU
2		 2 223
2021 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสเอฟวันทีม เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 ดับเบิลยู12 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม12 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
3		 EMI
Ret		 POR
3		 ESP
3		 MON
Ret		 AZE
12		 FRA
4		 STY
3		 AUT
2		 GBR
33		 HUN
Ret		 BEL
12		 NED
3		 ITA
31		 RUS
5		 TUR
1		 USA
6		 MXC
15		 SAP
31		 QAT
Ret		 SAU
3		 ABU
6		 3 226
2022 อัลฟาโรเมโอเอฟวันทีมออร์เลน อัลฟาโรเมโอ ซี42 แฟร์รารี 066/7 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
6		 SAU
Ret		 AUS
8		 EMI
57		 MIA
7		 ESP
6		 MON
9		 AZE
11		 CAN
7		 GBR
Ret		 AUT
11		 FRA
14		 HUN
20†		 BEL
Ret		 NED
Ret		 ITA
13		 SIN
11		 JPN
15		 USA
Ret		 MXC
10		 SAP
9		 ABU
15		 10 49
2023 อัลฟาโรเมโอเอฟวันทีมสเตก อัลฟาโรเมโอ ซี43 แฟร์รารี 066/10 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
8		 SAU
18		 AUS
11		 AZE
18		 MIA
13		 MON
11		 ESP
19		 CAN
10		 AUT
15		 GBR
12		 HUN
12		 BEL
12		 NED
14		 ITA
10		 SIN
Ret		 JPN
Ret		 QAT
8		 USA
12		 MXC
15		 SAP
Ret		 LVG
17		 ABU
19		 15 10
2024 สเตกเอฟวันทีมคิกเซาเบอร์ คิกเซาเบอร์ ซี44 แฟร์รารี 066/12 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
19		 SAU
17		 AUS
14		 JPN
14		 CHN
Ret		 MIA
16		 EMI
18		 MON
13		 CAN
13		 ESP
16		 AUT
16		 GBR
15		 HUN
16		 BEL
15		 NED
19		 ITA
16		 AZE
16		 SIN
16		 USA
17		 MXC
14		 SAP
13		 LVG
18		 QAT
11		 ABU
Ret		 22 0
แหล่งข้อมูล:[35][36]
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Cleeren, Filip (26 August 2025). "Cadillac confirms Bottas and Perez for 2026 F1 debut". Autosport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 August 2025. สืบค้นเมื่อ 26 August 2025.
  2. ↑ Clarkson, Tom (2 October 2019). "Valtteri Bottas on mental resilience, motivation and the power of porridge". Beyond The Grid (Podcast). Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 September 2021. สืบค้นเมื่อ 10 September 2021.
  3. ↑ Vainio, Olli (28 January 2021) [9 December 2018]. "Mitä tiedät F1-kuski Valtteri Bottaksesta? Tee supervaikea testi ja selvitä paikkasi varikolla!". Seura (ภาษาฟินแลนด์). Otavamedia. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 March 2024. สืบค้นเมื่อ 25 March 2024.
  4. ↑ "Valtteri Bottas piipahti koulussa kertomassa F3- kuninkuushaaveista" [Valtteri Bottas visits school to talk on dreams of F3 kingship]. Etelä-Suomen Sanomat (ภาษาฟินแลนด์). 8 January 2020. ISSN 0359-5056. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 March 2024. สืบค้นเมื่อ 25 March 2024.
  5. ↑ "Valtteri Bottas – Biography". Motor Sport Magazine. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2024. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.
  6. ↑ Allen, Peter (12 September 2014). "Eurocup: The series that gave us Ricciardo, Bottas and future F1 stars". Formula Scout. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2017. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.
  7. ↑ "Bottas makes history at Zandvoort Masters". Motorsport.com. 6 June 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 June 2011. สืบค้นเมื่อ 6 June 2010.
  8. ↑ "Champion win for Bottas in Monza". GP3 Series official website. 10 September 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2011.
  9. ↑ Elizalde, Pablo (28 November 2012). "Williams confirms Valtteri Bottas and Pastor Maldonado for 2013". Autosport.com. Haymarket Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2016. สืบค้นเมื่อ 28 November 2012.
  10. ↑ de Groote, Steven (24 March 2013). "Bottas misses first F1 point by 1.5 seconds". F1Technical.net. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 April 2024. สืบค้นเมื่อ 10 April 2024.
  11. ↑ Smith, Luke (22 June 2014). "Valtteri Bottas claims first ever podium finish in Austria". MotorSportsTalk. NBC Sports. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 July 2014. สืบค้นเมื่อ 22 October 2024.
  12. ↑ Barretto, Lawrence (16 January 2017). "Valtteri Bottas joins Mercedes for F1 2017, Felipe Massa to Williams". Autosport.com. Motorsport Network. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2017. สืบค้นเมื่อ 16 January 2017.
  13. ↑ Richards, Giles (15 July 2017). "Valtteri Bottas surprises Lewis Hamilton by taking Bahrain F1 pole". The Observer. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2023. สืบค้นเมื่อ 19 May 2023 – โดยทาง The Guardian.
  14. ↑ Richards, Giles (30 April 2017). "Valtteri Bottas stuns Vettel and Hamilton to win F1's Russian GP". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 August 2019. สืบค้นเมื่อ 3 May 2017.
  15. ↑ Richards, Giles (9 July 2017). "Valtteri Bottas wins Austrian Grand Prix to jolt Lewis Hamilton's title hopes". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2023. สืบค้นเมื่อ 19 May 2023.
  16. ↑ Brady, James (26 November 2017). "F1 results 2017: Valtteri Bottas wins Abu Dhabi Grand Prix, plus full finishing order". SB Nation. Vox Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 October 2023. สืบค้นเมื่อ 23 May 2023.
  17. ↑ "Hamilton signs off title-winning campaign with dominant Abu Dhabi victory". Formula One. 25 November 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 June 2021. สืบค้นเมื่อ 25 November 2018. [...] while Bottas takes the unwanted mantle of being the first Mercedes driver to finish a season without a win since Michael Schumacher in 2012.
  18. ↑ Edmondson, Laurence (7 November 2019). "Where did 2019 go wrong for Valtteri Bottas?". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 November 2019. สืบค้นเมื่อ 13 April 2024.
  19. ↑ Smith, Luke (16 December 2020). "Bottas: Second in F1 standings "can't be that satisfying"". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 May 2024. สืบค้นเมื่อ 30 May 2024.
  20. ↑ Morlidge, Matt (10 October 2021). "Turkish GP: Valtteri Bottas takes superb win, Max Verstappen retakes title lead as Lewis Hamilton rues late pit-stop". Sky Sport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 June 2023. สืบค้นเมื่อ 1 June 2023.
  21. ↑ Noble, Jonathan (6 September 2021). "Wolff says Bottas would have deserved 2022 Mercedes F1 drive". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 April 2024. สืบค้นเมื่อ 30 May 2024.
  22. ↑ "Alfa Romeo announce Valtteri Bottas to join the team in 2022 on multi-year deal". Formula One. 6 September 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 September 2021. สืบค้นเมื่อ 6 September 2021.
  23. ↑ "Zhou Guanyu: Chinese driver signs new contract at Alfa Romeo to keep him on Formula 1 grid for 2023". Sky Sport. 27 September 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 October 2022. สืบค้นเมื่อ 1 June 2023.
  24. ↑ Hooper, Alasdair (15 December 2024). "End of Year Report: Kick Sauber – A 'draining' season with the team in 'survival mode'". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 December 2024. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.
  25. ↑ Kalinauckas, Alex (19 December 2024). "Bottas rejoins Mercedes as 2025 F1 reserve driver". Autosport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 December 2024. สืบค้นเมื่อ 19 December 2024.
  26. ↑ Hardy, Ed (26 February 2024). "Unwanted F1 records that could be broken or extended in 2024". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 February 2024. สืบค้นเมื่อ 29 February 2024.
  27. ↑ "Valtteri Bottas wins the DHL Fastest Lap Award 2018". DHL InMotion. 25 November 2018. สืบค้นเมื่อ 12 January 2021.
  28. ↑ Lord, Bradley (2018). "Valtteri Bottas receives prestigious Bandini Trophy" (Press release). Daimler. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 November 2020. สืบค้นเมื่อ 12 January 2021.
  29. ↑ Hensby, Paul (8 May 2018). "Bottas 'Very Honoured' to Receive Bandini Trophy after 2017 Breakthrough". The Checkered Flag. สืบค้นเมื่อ 12 January 2021.
  30. ↑ "2014 F1 Season Awards". Sky Sports. Sky Group. 2 January 2015. สืบค้นเมื่อ 13 January 2021.
  31. ↑ "Confartigianato Motori 2017". Confartigianato Imprese (ภาษาอิตาลี). 6 September 2017. สืบค้นเมื่อ 12 January 2021.
  32. ↑ "Bottas: A demanding year but also motivating and rewarding". Grand Prix 247. Peevee Media. 12 January 2020. สืบค้นเมื่อ 12 January 2021.
  33. 1 2 "Valtteri Bottas – Racing career profile". Driver Database. The Race. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2022. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.
  34. ↑ "Bottas, Valtteri – Results". Kartcom (ภาษาฝรั่งเศส). KSP Reportages. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 April 2023. สืบค้นเมื่อ 30 November 2021.
  35. ↑ "Valtteri Bottas – Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 September 2023. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.
  36. ↑ "Valtteri Bottas – Involvement". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 March 2024. สืบค้นเมื่อ 26 March 2025.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=วัลต์เตริ_โบตตัส&oldid=12789260"