วันพิชิต แก่นนรสิงห์
| วันพิชิต แก่นนรสิงห์ | |
|---|---|
| เกิด | พิชิต ฝ่ายศิลา 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 อำเภอน้ำพอง, จังหวัดขอนแก่น |
| เสียชีวิต | 19 มีนาคม พ.ศ. 2536 (26 ปี) โรงพยาบาลสงฆ์ |
| ชื่อเล่น | จอมคลาสสิค |
| รุ่น | ไลท์ฟลายเวท ฟลายเวท ซูเปอร์ฟลายเวท แบนตัมเวท ซูเปอร์แบนตัมเวท |
| รูปแบบ | มวยไทย |
| ทีม | ค่ายจ๊อกกี้ยิม ค่ายแก่นนรสิงห์ |
| ผู้ฝึกสอน | สมมาตร หงสกุล |
พิชิต ฝ่ายศิลา (25 มีนาคม พ.ศ. 2509 – 19 มีนายคม พ.ศ. 2536) เป็นที่รู้จักในชื่อ วันพิชิต แก่นนรสิงห์ เป็นอดีตนักมวยไทยชาวไทย
ประวัติและอาชีพ
[แก้]พิชิต ฝ่ายศิลา เริ่มต้นฝึกมวยไทยกับลุงของเขา ซึ่งเป็นอดีตนักมวยชื่อทรงศักดิ์ คล่องผจญ เขาเริ่มต้นชกมวยตามต่างจังหวัดให้กับค่ายแก่นนรสิงห์โดยใช้ชื่อบนเวทีว่าวันพิชิต แก่นนรสิงห์ ต่อมา เขามาอยู่กับค่ายจ๊อกกี้ยิมเพื่อเริ่มต้นชกมวยในกรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2527[1]
วันพิชิต แก่นนรสิงห์ เป็นที่รู้จักจากการมีไอคิวในการชกมวยที่ยอดเยี่ยม และเขาเป็นนักมวยระดับแนวหน้าของวงการมวยกรุงเทพฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2532 ในช่วงเวลานี้เขาเอาชนะนักมวยระดับแชมป์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ขุนเข่าไร้น้ำใจ หลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ, ก้องนภา วัชรวิทย์, ลั่นกรุง เกียรติเกรียงไกร, นำพล หนองกี่พาหุยุทธ และจำปาทอง ณ นนทชัย เขายังคว้าแชมป์สองรุ่นในปี พ.ศ. 2530 และ 2531 โดยเอาชนะพยัคฆ์ดำ ยุทธกิจ คว้าแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสนามมวยราชดำเนิน และเอาชนะบุญนำ ส.จารุณี คว้าแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยราชดำเนิน[2]
ระหว่างเดือนมีนาคม พ.ศ. 2530 ถึง มีนาคม พ.ศ. 2531 วันพิชิตชนะ 13 จาก 15 ไฟท์ และเป็นรองชนะเลิศรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยโดยแพ้ให้กับคู่แข่งอย่างหลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ
เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 วันพิชิตท้าชิงเข็มขัดแชมป์เป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเขาพบกับฉมวกเพชร ห้าพลัง สำหรับเข็มขัดแชมป์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างของสนามมวยราชดำเนิน ผลการชกเขาแพ้คะแนน[3] หลังจากนั้น วันพิชิตก็ไม่เคยชนะการชกอีกเลย เนื่องจากร่างกายของเขาไม่สามารถทนต่อการฝึกซ้อมที่หนักหน่วงได้อีกต่อไป เขาแพ้การชกสองไฟท์สุดท้ายด้วยการแพ้ทีเคโอ หลังจากบาดเจ็บไหล่หลุดทั้งสองครั้งและตัดสินใจเลิกชกมวย
หลังจากเลิกชกมวย วันพิชิตได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2536 จากอาการเลือดออกในสมอง
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Tréfeu, Serge. "Interview de master Somat Hongsakul". siamfightmag.com. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ 123 All Time Greatest Muay Thai Fighters of Thailand. น. 173. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2025.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rattanachantha, Tassanathep. "ราชาเข็มขัด : ฉมวกเพชร ห้าพลัง ยอดมวยราชดำเนินผู้ไร้เทียมทานจนได้ฉายา "พ่อบานไม่รู้โรย"". mainstand.co.th. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
