ข้ามไปเนื้อหา

วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่
(อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย)
แผนที่
ข้อมูลทั่วไป
สถานะเปิดใช้งาน
ประเภทวัด
โบราณสถานภายในกำแพงเมือง อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
สถาปัตยกรรมสถาปัตยกรรมสมัยสุโขทัย
เมืองตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ประเทศประเทศไทย ประเทศไทย
ในกำกับดูแลของกรมศิลปากร
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้างศิลาแลง
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iii)
เลขอ้างอิง: 0004284

วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในพื้นที่ด้านทิศใต้ภายในกำแพงเมืองศรีสัชนาลัย ระหว่างวัดเจดีย์เจ็ดแถวและวัดนางพญา ในตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย อยู่ห่างจากแม่น้ำยมมาทางทิศตะวันตกประมาณ 400 เมตร

ชื่อของวัดเป็นชื่อที่ชาวบ้านสมัยหลังตั้งขึ้น บริเวณโดยรอบวัดนี้ในเวลานั้นเต็มไปด้วยต้นแก้ว มีวัดอยู่ในบริเวณนี้สองวัด จึงเรียกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานน้อย และเรียกอีกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่

จากพงศาวดารเหนือ มีผู้สันนิษฐานว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ อาจเป็นวัดมหาธาตุ โดยระบุว่าเป็นที่จำพรรษาของพระครูบาโชติ หรือพระญาณโชติ พระสังฆราชฝ่ายขวา หรือฝ่ายคามวาสี[1]

โบราณสถานแห่งนี้ก่อด้วยศิลาแลงเป็นหลัก ประกอบด้วยวิหารขนาด 6 ห้องที่มีมุขหน้าหลังและบันไดทางขึ้น 5 ทาง[2] ซึ่งเชื่อมต่อกับเจดีย์ประธานทรงระฆังกลม โดยมีบันไดนำขึ้นสู่ส่วนเรือนธาตุที่สันนิษฐานว่าเคยประดิษฐานพระพุทธรูป บริเวณด้านข้างมีเจดีย์รายที่เหลือเพียงส่วนฐาน และทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลงทรงฐานปัทม์ที่ตกแต่งส่วนยอดด้วยรูปบัวหลังเจียดอย่างประณีต[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ ที่จำพรรษาของพระสังฆราชคามวาสี".
  2. ↑ "โบราณสถานวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
  3. ↑ "วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ บน.3". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.