วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่
| วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ (อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย) | |
|---|---|
![]() | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| สถานะ | เปิดใช้งาน |
| ประเภท | วัด โบราณสถานภายในกำแพงเมือง อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย |
| สถาปัตยกรรม | สถาปัตยกรรมสมัยสุโขทัย |
| เมือง | ตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย |
| ประเทศ | |
| ในกำกับดูแลของ | กรมศิลปากร |
| ข้อมูลทางเทคนิค | |
| โครงสร้าง | ศิลาแลง |
| เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iii) เลขอ้างอิง: 0004284 | |
วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในพื้นที่ด้านทิศใต้ภายในกำแพงเมืองศรีสัชนาลัย ระหว่างวัดเจดีย์เจ็ดแถวและวัดนางพญา ในตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย อยู่ห่างจากแม่น้ำยมมาทางทิศตะวันตกประมาณ 400 เมตร
ชื่อของวัดเป็นชื่อที่ชาวบ้านสมัยหลังตั้งขึ้น บริเวณโดยรอบวัดนี้ในเวลานั้นเต็มไปด้วยต้นแก้ว มีวัดอยู่ในบริเวณนี้สองวัด จึงเรียกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานน้อย และเรียกอีกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่
จากพงศาวดารเหนือ มีผู้สันนิษฐานว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ อาจเป็นวัดมหาธาตุ โดยระบุว่าเป็นที่จำพรรษาของพระครูบาโชติ หรือพระญาณโชติ พระสังฆราชฝ่ายขวา หรือฝ่ายคามวาสี[1]
โบราณสถานแห่งนี้ก่อด้วยศิลาแลงเป็นหลัก ประกอบด้วยวิหารขนาด 6 ห้องที่มีมุขหน้าหลังและบันไดทางขึ้น 5 ทาง[2] ซึ่งเชื่อมต่อกับเจดีย์ประธานทรงระฆังกลม โดยมีบันไดนำขึ้นสู่ส่วนเรือนธาตุที่สันนิษฐานว่าเคยประดิษฐานพระพุทธรูป บริเวณด้านข้างมีเจดีย์รายที่เหลือเพียงส่วนฐาน และทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลงทรงฐานปัทม์ที่ตกแต่งส่วนยอดด้วยรูปบัวหลังเจียดอย่างประณีต[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ ที่จำพรรษาของพระสังฆราชคามวาสี".
- ↑ "โบราณสถานวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
- ↑ "วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ บน.3". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
