วัดป่าเหียง (จังหวัดลำพูน)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัดป่าเหียง
House of Buddhist Scripture (Wat Pa Hiang).jpg
ที่ตั้งตำบลริมปิง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ประเภทวัดราษฎร์
นิกายมหานิกาย
พระพุทธศาสนา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา

วัดป่าเหียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่แรง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา

ตามประวัติกล่าวว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2420 ต่อมาปรักหักพังลง ครูบาธรรมปัญโญมาพบเห็นก็ทำการบูรณะวัดขึ้นอีก ต่อมาครูบาขัตติยะซึ่งเดินทางมาจากเมืองเชียงรุ้งได้มาทำการบูรณะวัดป่าเหียงอีกครั้ง อีกประวัติกล่าวว่า สร้างมาแล้ว 200 ปี โดย พญาอโศกราช มาสร้างอุโบสถไว้เพราะได้พบซากสลักหักพังพระพุทธรูป และพระพุทธรูปทองคำ 3 องค์ มีเถาวัลย์ปกคลุมอยู่ต่อมาครุบาธรรมปัญโญ มาพบเห็นก็ได้บูรณะขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2400[1]

หอไตรได้รับประกาศในราชกิจจานุเบกษาการขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 เมื่อวันที่ 24 กรกฏาคม 2533 เล่ม 117 ตอนที่ 127[2]

หอไตสร้างไว้กลางสระ เป็นศิลปะล้านนา สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง หน้าบันและบานประตูแกะสลักอย่างสวยงาม[3] มีระเบียงล้อมรอบบริเวณชายคาปีกนก มีการประดับตกแต่งด้วยไม้สลักเป็นลายเครือเถาและลายพรรณพฤกษาทาชาดปิดทองคันทวยหูช้าง ทำเป็นไม้แกะสลักเป็นลวดลายเครือเถาอย่างสวยงามส่วน หลังคาประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาหางหงส์โดยทำเป็นไม้สลักปิดทองประดับกระจกสี

อ้างอิง[แก้]

  1. "วัดป่าเหียง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
  2. "หอพระไตรปิฎกวัดป่าเหียง". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดลำพูน.
  3. "วัดป่าเหียง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).