วอเทอร์เฟิร์ด
วอเทอร์เฟิร์ด
| |
|---|---|
 จากบน ซ้ายไปขวา: ทิวทัศน์นครวอเทอร์เฟิร์ด, อาสนวิหารโฮลีทรินิตี, หอคอยเรจินัลด์, วอเทอร์เฟิร์ดคริสตัล และท่าเรือวอเทอร์เฟิร์ด | |
 ตราอาร์ม | |
| สมญา: The Déise | |
| คำขวัญ: ละติน: Urbs Intacta Manet Waterfordia "Waterford remains the untaken city" | |
  วอเทอร์เฟิร์ด ที่ตั้งในประเทศไอร์แลนด์  วอเทอร์เฟิร์ด ที่ตั้งในทวีปยุโรป | |
| พิกัด: 52°15′24″N 7°7′45″W / 52.25667°N 7.12917°W | |
| ประเทศ | ไอร์แลนด์ |
| จังหวัด | มันสเตอร์ |
| ภูมิภาค | ภาคใต้ (ตะวันออกเฉียงใต้) |
| เทศมณฑล | วอเทอร์เฟิร์ด |
| ก่อตั้ง | ค.ศ. 914 |
| ได้รับสถานะนคร | ค.ศ. 1215 |
| การปกครอง | |
| • หน่วยงานปกครองท้องถิ่น | สภานครและเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ด |
| • นายกเทศมนตรี | เชมัส ไรอัน (พรรคแรงงาน) |
| • เขตเลือกตั้งท้องถิ่น |
|
| • เขตเลือกตั้งแดล | วอเทอร์เฟิร์ด |
| • เขตเลือกตั้งรัฐสภายุโรป | เซาท์ |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 50.4 ตร.กม. (19.5 ตร.ไมล์) |
| ประชากร | |
• ทั้งหมด | 60,079 คน |
| • อันดับ | 5 |
| • ความหนาแน่น | 1,191.7 คน/ตร.กม. (3,086 คน/ตร.ไมล์) |
| เดมะนิม | ชาววอเทอร์เฟิร์ด, Déisean |
| เขตเวลา | UTC±0 (WET) |
| • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC+1 (IST) |
| รหัสพื้นที่ Eircode | X91 |
| รหัสโทรศัพท์ | 051 (+353 51) |
| รหัสทะเบียนยานพาหนะ | W |
| เว็บไซต์ | www |
วอเทอร์เฟิร์ด (ไอริช: Port Láirge [pˠɔɾˠt̪ˠ ˈl̪ˠaːɾʲ(ə)ɟə], อังกฤษ: Waterford) เป็นนครในเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ด ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดมันสเตอร์ บริเวณต้นอ่าววอเทอร์เฟิร์ด ริมแม่น้ำซูร์ วอเทอร์เฟิร์ดเป็นหนึ่งในเมืองเก่าแก่ที่สุดของไอร์แลนด์ โดยมีรากฐานจากนิคมของชาวไวกิงที่ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 914[2] จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022 นครและเขตชานเมืองมีประชากร 60,079 คน ทำให้เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และเป็นชุมชนเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 9 บนเกาะไอร์แลนด์[1]
ชื่อภาษาอังกฤษ Waterford มาจากภาษานอร์สโบราณ Veðrafjǫrðr ซึ่งมักแปลว่า “ฟยอร์ดแห่งแกะผู้” ส่วนชื่อภาษาไอริช Port Láirge หมายถึง “ท่าเรือของลาราก”[3] คติพจน์ของนครคือ ละติน: Urbs Intacta Manet Waterfordia แปลโดยทั่วไปว่า “วอเทอร์เฟิร์ดยังคงเป็นนครที่ไม่ถูกยึดครอง” ซึ่งเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์การต้านทานการล้อมเมืองในปลายยุคกลาง[3]
ประวัติ
[แก้]พื้นที่วอเทอร์เฟิร์ดมีความเกี่ยวข้องกับการตั้งถิ่นฐานของชาวไวกิงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 และมีการตั้งนิคมถาวรขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 914[2] นครนี้จึงถือเป็นหนึ่งในศูนย์กลางเมืองแรก ๆ ของไอร์แลนด์ และพัฒนาเป็นท่าเรือการค้าสำคัญบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้
ใน ค.ศ. 1170 กองกำลังแองโกล-นอร์มันภายใต้ริชาร์ด เดอ แคลร์ หรือที่รู้จักในชื่อสตรองโบว์ เข้ายึดวอเทอร์เฟิร์ดได้ระหว่างการรุกรานไอร์แลนด์ของชาวนอร์มัน ต่อมาสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษเสด็จขึ้นฝั่งที่วอเทอร์เฟิร์ดใน ค.ศ. 1171 ทำให้นครนี้มีบทบาทสำคัญในช่วงเริ่มต้นของอำนาจแองโกล-นอร์มันในไอร์แลนด์[3]
ในยุคกลาง วอเทอร์เฟิร์ดเป็นเมืองท่าที่สำคัญมากแห่งหนึ่งของไอร์แลนด์ สิ่งก่อสร้างยุคกลางที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครคือหอคอยเรจินัลด์ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเมืองเก่าที่มักเรียกว่า “ไวกิงไทรแองเกิล” หอคอยนี้เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของนครและสะท้อนความสำคัญของวอเทอร์เฟิร์ดในฐานะศูนย์กลางยุคไวกิงและยุคกลาง[2]
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 วอเทอร์เฟิร์ดเจริญรุ่งเรืองจากการค้า การเดินเรือ การต่อเรือ และอุตสาหกรรมเครื่องแก้ว ชื่อเสียงของนครผูกพันกับวอเทอร์เฟิร์ดคริสตัล ซึ่งเริ่มต้นใน ค.ศ. 1783 และต่อมากลายเป็นหนึ่งในตราสินค้าเครื่องแก้วหรูที่มีชื่อเสียงที่สุดของไอร์แลนด์[4]
ภูมิศาสตร์
[แก้]วอเทอร์เฟิร์ดตั้งอยู่ริมแม่น้ำซูร์ ใกล้บริเวณที่แม่น้ำซูร์ แม่น้ำนอร์ และแม่น้ำบาร์โรว์ไหลออกสู่อ่าววอเทอร์เฟิร์ด ทำให้นครนี้มีความสำคัญในฐานะเมืองท่าและศูนย์กลางการค้ามายาวนาน[3] พื้นที่นครและชานเมืองมีพื้นที่รวม 50.4 ตารางกิโลเมตรตามข้อมูลสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022[1]
ภูมิอากาศของวอเทอร์เฟิร์ดเป็นแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของไอร์แลนด์ โดยมีฤดูร้อนไม่ร้อนจัด ฤดูหนาวไม่หนาวจัด และมีฝนตกกระจายตลอดปี พื้นที่ตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์มักถูกเรียกว่า “ซันนีเซาท์อีสต์” เนื่องจากโดยทั่วไปมีช่วงอากาศแจ่มใสมากกว่าหลายพื้นที่ของประเทศ[3]
การปกครอง
[แก้]หน่วยงานปกครองท้องถิ่นของนครคือสภานครและเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ด ซึ่งรับผิดชอบทั้งพื้นที่นครและเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ด สภาในรูปแบบปัจจุบันเกิดขึ้นหลังการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่น ค.ศ. 2014 โดยรวมสภานครวอเทอร์เฟิร์ดและสภาเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ดเข้าด้วยกัน[3]
ตำแหน่งนายกเทศมนตรีวอเทอร์เฟิร์ดมีประวัติยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1377 ปัจจุบันนายกเทศมนตรีนครและเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ดคือ เชมัส ไรอัน จากพรรคแรงงาน ซึ่งได้รับเลือกในการประชุมสามัญประจำปีของสภาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2025 โดยมีวาระ 1 ปี[5]
ในระดับชาติ วอเทอร์เฟิร์ดอยู่ในเขตเลือกตั้งวอเทอร์เฟิร์ด สำหรับการเลือกตั้งดาลเอเริน และอยู่ในเขตเลือกตั้งเซาท์ สำหรับการเลือกตั้งรัฐสภายุโรป[3]
ประชากร
[แก้]จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022 นครและเขตชานเมืองวอเทอร์เฟิร์ดมีประชากร 60,079 คน บนพื้นที่ 50.4 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นความหนาแน่นประชากรประมาณ 1,191.7 คนต่อตารางกิโลเมตร[1] ประชากรของนครในภาษาอังกฤษเรียกว่า Waterfordian และอีกชื่อหนึ่งคือ Déisean ซึ่งเกี่ยวข้องกับชื่อภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ Déise[3]
วัฒนธรรมและสถานที่สำคัญ
[แก้]ศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของวอเทอร์เฟิร์ดคือเขต “ไวกิงไทรแองเกิล” ซึ่งเป็นบริเวณเมืองเก่าที่มีพิพิธภัณฑ์และสิ่งก่อสร้างสำคัญหลายแห่ง เช่น หอคอยเรจินัลด์ พิพิธภัณฑ์ยุคกลาง และพระราชวังบิชอป พิพิธภัณฑ์ในเครือวอเทอร์เฟิร์ดเทรเชอส์บอกเล่าประวัติศาสตร์ของนครตั้งแต่ยุคไวกิงจนถึงยุคใหม่[2]
เฮาส์ออฟวอเทอร์เฟิร์ดเป็นสถานที่สำคัญด้านอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวของนคร ตั้งอยู่ในย่านไวกิงไทรแองเกิล และเปิดให้ผู้เข้าชมชมกระบวนการผลิตวอเทอร์เฟิร์ดคริสตัล ตั้งแต่การออกแบบ การขึ้นรูป การเป่าแก้ว การตัดลาย ไปจนถึงการแกะสลัก[4]
เศรษฐกิจ
[แก้]เศรษฐกิจของวอเทอร์เฟิร์ดมีรากฐานจากการเดินเรือ การค้า การผลิต และงานหัตถกรรม โดยเฉพาะอุตสาหกรรมเครื่องแก้ววอเทอร์เฟิร์ดคริสตัล[4] ในปัจจุบัน เศรษฐกิจของนครเกี่ยวข้องกับภาคบริการ การท่องเที่ยว การศึกษา การค้าปลีก และกิจกรรมท่าเรือ
ท่าเรือวอเทอร์เฟิร์ดเป็นหนึ่งในท่าเรือสำคัญของชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์ ศูนย์ปฏิบัติการหลักของท่าเรือตั้งอยู่ที่เบลวิวพอร์ต ริมแม่น้ำซูร์ ห่างจากนครวอเทอร์เฟิร์ดไปทางท้ายน้ำประมาณ 8 กิโลเมตร[6]
การคมนาคม
[แก้]วอเทอร์เฟิร์ดเชื่อมต่อกับพื้นที่อื่นของไอร์แลนด์ผ่านถนนระดับชาติและภูมิภาค รวมถึงเส้นทางไปยังดับลิน คอร์ก ลิเมอริก และเมืองสำคัญอื่น ๆ ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ นครมีสถานีรถไฟวอเทอร์เฟิร์ดพลันเก็ตต์ ซึ่งให้บริการรถไฟไปยังดับลินและจุดหมายปลายทางอื่น ๆ รวมทั้งมีบริการรถโดยสารระหว่างเมืองและรถโดยสารท้องถิ่น[3]
การศึกษา
[แก้]วอเทอร์เฟิร์ดเป็นศูนย์กลางการศึกษาระดับอุดมศึกษาของภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเซาท์อีสต์ตั้งอยู่ในนคร เช่น วิทยาเขตคอร์กโรดและคอลเลจสตรีต[7]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 "Census 2022 Profile 1 - Population Distribution and Movement". Central Statistics Office. 2022. สืบค้นเมื่อ 30 June 2023.
- 1 2 3 4 "Welcome to Waterford Treasures". Waterford Treasures. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "Waterford". Wikipedia. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.
- 1 2 3 "Plan Your Visit". House of Waterford. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.
- ↑ "Mayor of Waterford". Waterford City and County Council. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.
- ↑ "Port of Waterford". Port of Waterford. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.
- ↑ "Contact SETU". South East Technological University. สืบค้นเมื่อ 1 June 2026.