ลู่ จิ่ง
ลู่ จิ่ง | |
|---|---|
| 陸景 | |
| แม่ทัพแห่งจงเซี่ย (中夏督 จงเซี่ยตู) | |
| ดำรงตำแหน่ง ? – ค.ศ. 280 | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ค.ศ. 250[a] |
| เสียชีวิต | ค.ศ. 280 (30 ปี)[a] |
| คู่สมรส | ซุนชื่อ (孫氏) |
| บุพการี | |
| อาชีพ | ขุนพล, นักเขียน |
| ชื่อรอง | ชื่อเหริน (士仁) |
| บรรดาศักดิ์ | เฮาแห่งผีหลิง (毗陵侯 ผีหลิงโหว) |
ลู่ จิ่ง (จีน: 陸景; พินอิน: Lù Jǐng; ประมาณ ค.ศ. 250 – 23 มีนาคม ค.ศ. 280)[a] ชื่อรอง ชื่อเหริน (จีน: 士仁; พินอิน: Shìrén) เป็นขุนพลและนักเขียนชาวจีนของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของลกข้อง (陸抗 ลู่ ค่าง) และเป็นหลานชายของลกซุน (陸遜 ลู่ ซฺวิ่น)
ประวัติ
[แก้]มารดาของลู่ จิ่งเป็นบุตรสาวของจาง เฉิง (張承) ลู่ จิ่งสมรสกับพระธิดาของซุนโฮ (孫和 ซุน เหอ) ซึ่งประสูติกับบุตรสาวอีกคนของจาง เฉิง ดังนั้นทั้งลู่ จิ่งและภรรยาจึงเป็นหลานตาของจาง เฉิง มารดาของลู่ จิ่งยังเป็นหลานอาหรือหลานน้าของจูกัดเก๊ก (諸葛恪 จูเก่อ เค่อ) เพราะจาง เฉิงสมรสกับบุตรสาวของจูกัดกิ๋น (諸葛瑾 จูเก๋อ จิ่น)[b] มารดาของลู่ จิ่งถูกเนรเทศหลังจูกัดเก๊กและตระกูลถูกกวาดล้างจากเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อ ค.ศ. 253 ลู่ จิ่งได้รับการเลี้ยงดูจากย่า เมื่อย่าเสียชีวิต ลู่ จิ่งไว้ทุกข์ให้เป็นเวลา 3 ปี ลู่ จิ่งดำรงตำแหน่งเป็นนายกองร้อยทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์) และได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็น "เฮาแห่งผีหลิง" (毗陵侯 ผีหลิงโหว) ภายหลังได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลรอง (偏將軍 เพียนเจียงจฺวิน) และดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพ (督 ตู) แห่งจงเซี่ย (中夏) ลู่ จิ่งเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ขยันเล่าเรียนและเขียนหนังสือหลายสิบเล่ม ลู่ จิ่งถูกสังหารในที่รบระหว่างการพิชิตง่อก๊กโดยราชวงศ์จิ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 280 พร้อมกับลู่ เยี่ยน (陸晏) พี่ชาย ลู่ จิ่งเสียชีวิตขณะมีอายุ 31 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก)[2][3]
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- 1 2 3 บทชีวประวัติลกข้องในสามก๊กจี่ระบุว่าลู่ จิ่งมีอายุ 31 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ขณะถูกสังหารระหว่างการพิชิตง่อก๊กโดยราชวงศ์จิ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 280 หรือวันกุ่ยไฮ่ (癸亥) ในเดือน 2 ของศักราชเทียนจี้ (天纪) ปีที่ 4[1] เมื่อคำนวณแล้ว ปีเกิดของลู่ จิ่งควรเป็นประมาณ ค.ศ. 250
- ↑ ไม่ทราบแน่ชัดว่าภรรยาของจาง เฉิงเป็นพี่สาว/น้องสาวแท้ ๆ หรือพี่สาว/น้องสาวต่างมารดา
อ้างอิง
[แก้]บรรณานุกรม
[แก้]- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).