ลู่ จงอี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลู่ จงอี
จู่ซือลัทธิอนุตตรธรรม
เชื้อชาติ ชาวฮั่น
สมัย ราชวงศ์ชิง
เกิด 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1849(1849-05-18)
จี่หนิง มณฑลซานตง
เสียชีวิต 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 (75 ปี)

ลัทธิอนุตตรธรรมเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยแบ่งภาคมาเกิดเป็น ลู่ จงอี (จีน: 路中一) เพื่อสืบต่อพงศาธรรมเป็นจู่ซือรุ่นที่ 17 ในประเทศจีนและเป็นจู่ซือองค์แรกในธรรมกาลยุคขาว

ประวัติ[แก้]

ลู่ จงอีเกิดที่เมืองจี้หนิง มณฑลซานตง เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1849 ครอบครัวมีฐานะยากจน กำพร้าบิดามารดาตั้งแต่ยังเล็ก จึงอยู่อาศัยกับน้องสาวชื่อลู่ จงเจี๋ย เพียงสองคน เมื่ออายุได้ 22 ปี จงอีจึงไปสมัครเป็นทหารเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว

ในปี ค.ศ. 1895 ขณะอายุได้ 46 ปี จงอีได้รับวิวรณ์จากพระแม่องค์ธรรมทางความฝันว่า ถึงเวลาที่ท่านต้องเริ่มพันธกิจโปรดสัตว์แล้ว ให้ไปขอรับถ่ายทอดเต๋าจากอาจารย์หลิว ชิงซฺวี (ศิษย์ของหวัง เจฺว๋อี ผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม) ซึ่งเป็นจู่ซือของลัทธิอนุตตรธรรมอยู่ในขณะนั้น จงอีจึงตัดสินใจลาออกจากราชการ ไปตามหาอาจารย์หลิว ชิงซวี โดยมีเงินที่เก็บสะสมไว้ติดตัวอยู่ 100 ตำลึง เมื่อได้พบอาจารย์หลิว จงอีก็ได้รับเต๋า โดยเสียเงินทั้ง 100 ตำลึงที่มีอยู่เป็นค่าธรรมเนียม

หลังจากรับเต๋าแล้ว จงอีก็ทำงานเป็นคนงานตักน้ำผ่าฟื้นในสำนักของอาจารย์หลิวนั้น ต่อมาพระแม่องค์ธรรมก็ประทับทรงในกระบะทราย บอกให้อาจารย์หลิวมอบตำแหน่งจู่ซือให้กับพระศรีอริยเมตไตรยคือลู่ จงอี อาจารย์หลิวจึงประกาศแก่บรรดาศิษย์ว่าตนเองชรามากแล้ว ศิษย์ที่ได้รับอาณัติสวรรค์แล้วให้แยกย้ายกันไปฝึกปฏิบัติและเผยแพร่เต๋ากันเองต่อไป ส่วนลู่ จงอี ได้สืบทอดตำแหน่งจู่ซือต่อจากอาจารย์หลิวในปี ค.ศ. 1905 ต่อมา ลู จงอีได้รับแนะนำจากพระแม่องค์ธรรมซึ่งมาประทับทรงในกระบะทรายว่าให้กลับไปตำหนักกวนอิม

ลู่ จงอี นึกถึงลู่ จงเจี๋ย น้องสาว จึงกลับไปหาน้องสาวที่เมืองจี่หนิง แล้วเล่าถึงเหตุการณ์ที่ตนเองได้รับเต๋า น้องสาวของจงอีเกิดความศรัทธา จึงร่วมกับพี่ชายเผยแพร่เต๋าต่อไปจนแพร่หลาย มีผู้ติดตามเป็นสาวกมากมายหลายพันคน รวมทั้งจาง เทียนหรัน และซุน ฮุ่ยหมิง ซึ่งมาเข้าสำนักในปี ค.ศ. 1918

ลู่ จงอี ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 สิริอายุได้ 76 ปี

หลังมรณกรรม[แก้]

หลังจากลู่ จงอี ถึงแก่มรณกรรมแล้ว พระแม่องค์ธรรมได้ประทับทรงในกระบะทราย ประกาศว่าลู่ จงอี ได้รับอริยฐานะเป็น “จินกงจู่ซือ” (จีน: 金公祖师) และหลังจากมรณกรรมได้ 100 วัน อาจารย์ลู่ได้เข้าสิงร่างบุรุษชาวมณฑลซานซีชื่อหยาง ชุนหลิง ซึ่งไม่เคยรู้จักลัทธิอนุตตรธรรมมาก่อน นายหยางเดินทางมาที่สถานธรรมที่เมืองจี่หนาน มณฑลซานตง และถ่ายทอดโอวาท 2 ครั้ง คือคัมภีร์ “จินกงเมี่ยวเตี่ยน” และคัมภีร์ “หมีเล่อเจินจิง” ทั้งสองคัมภีร์ถือเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ประจำลัทธิอนุตตรธรรม

อ้างอิง[แก้]

  • ปฐมธรรมาจารย์แห่งธรรมกาลยุคขาว, ศุภนิมิต แปลและเรียบเรียง, กรุงทพฯ : ส่งเสริมคุณภาพชีวิต, ม.ป.ป.,
  • สายทอง 3, ศุภนิมิต แปลและเรียบเรียง, กรุงทพฯ : ส่งเสริมคุณภาพชีวิต, ม.ป.ป.,


ก่อนหน้า ลู่ จงอี ถัดไป
หลิว ชิงซฺวี 2leftarrow.png จู่ซือลัทธิอนุตตรธรรม
(ค.ศ. 1905 - 1925)
2rightarrow.png จาง เทียนหรัน
และซุน ฮุ่ยหมิง