ลิขิตรักข้ามกาลเวลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา
(Somewhere in Time)
กำกับฌองโนต์ ชวาร์ก
อำนวยการสร้างStephen Deutsch
Ray Stark
เขียนริชาร์ด แมททีสัน
นำแสดงคริสโตเฟอร์ รีฟ
เจน ซีมัวร์
คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์
เทเรซา ไรท์
บิล เออร์วิน
วิลเลียม เอช. เมซี
ดนตรีประกอบจอห์น แบร์รี
กำกับภาพIsidore Mankofsky
ตัดต่อJeff Gourson
ค่ายยูนิเวอร์ซัลพิกเจอส์
ฉาย3 ตุลาคม ค.ศ. 1980
ความยาว103 นาที
ประเทศธงของสหรัฐ สหรัฐ
ภาษาภาษาอังกฤษ

ลิขิตรักข้ามกาลเวลา (อังกฤษ: Somewhere in Time) เป็นภาพยนตร์รักโรแมนติกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2523 กำกับโดยฌองโนต์ ชวาร์ก ดัดแปลงจากนวนิยายไซไฟเรื่อง Bid Time Return (1975) ของริชาร์ด แมททีสัน (ผู้แต่งเรื่อง What Dreams May Come (1978) และ I Am Legend (1954)) เกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา นำแสดงโดยคริสโตเฟอร์ รีฟ, เจน ซีมัวร์ และคริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์

โรงแรมแกรนด์ ฉากหลังในภาพยนตร์

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงแรมแกรนด์โฮเตล ตั้งอยู่บนเกาะแมกคินแน กลางทะเลสาบฮูรอน รัฐมิชิแกน เป็นโรงแรมเก่าตั้งแต่ยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 เคยต้อนรับบุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง เช่น โทมัส เอดิสัน มาร์ก ทเวน [1]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ แต่กลับไม่ประสบความเร็จด้านรายได้เมื่อออกฉายในโรง แต่ในเวลาต่อมากลับมีชื่อเสียงจากการฉายซ้ำทางเคเบิลทีวี โดยดนตรีประกอบภาพยนตร์ โดยจอห์น แบร์รี ใช้เพลง Rhapsody on a Theme of Paganini ของเซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ ดัดแปลงมาจากคาปรีซ์สำหรับการเดี่ยวไวโอลินของนิกโคโล ปากานินี เป็นเพลงแบกกราวด์เกือบตลอดทั้งเรื่อง

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาการออกแบบเครื่องแต่งกาย เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาดนตรีประกอบ และได้รับรางวัลรางวัลแซทเทิร์น สาขาการออกแบบเครื่องแต่งกาย สาขาดนตรีประกอบ และรางวัลภาพยนตร์แฟนตาซียอดเยี่ยม [2]

เรื่องย่อ[แก้]

เหตุการณ์ในภาพยนตร์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1972 ริชาร์ด คอลเลียร์ (รับบทโดย รีฟ) นักเขียนบทละคร ได้รับนาฬิกาพกโบราณเรือนหนึ่งจากหญิงชรา ผู้ขอให้เขาสัญญาว่าจะเดินทางกลับไปหาเธอ แปดปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1980 ริชาร์ดเดินทางไปพักผ่อนที่โรงแรมแกรนด์โฮเตล เกาะแมกคินแน รัฐมิชิแกน เขาได้เห็นภาพถ่ายเก่าของสาวสวยคนหนึ่ง ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1912 เธอชื่อ เอลีส แมกแคนนา (รับบทโดย ซีมัวร์) เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เขายังค้นพบอีกว่า เธอเป็นคนเดียวกับหญิงชราที่มอบนาฬิกาพกให้เขาเมื่อแปดปีก่อน ซึ่งเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน

ริชาร์ดยังค้นพบอีกว่า เขาสามารถเดินทางย้อนไปในอดีตได้ ด้วยการสะกดจิตตัวเอง เขาเดินทางย้อนเวลาไปยังปี ค.ศ. 1912 และพบกับเอลีส ทั้งคู่มีความรักต่อกันแต่แล้วก็ต้องแยกจากกันอย่างกะทันหัน เมื่อริชาร์ดถูกดูดผ่านอุโมงค์เวลา กลับมาใน 68 ปีต่อมา ตรงกับปี ค.ศ. 1980 ซึ่งเป็นปีที่เขาจากมาในครั้งแรก

เมื่อกลับมาอยู่ในยุคปัจจุบัน เขากลับมีอาการซึมเศร้า ตรอมใจ และสุขภาพเสื่อมโทรมลงอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ปล่อยให้ร่างกายสูญสลายไป และปล่อยจิตวิญญาณให้พบกับเอลีส ที่รอคอยอยู่ และอยู่ด้วยกันตลอดไป

อ้างอิง[แก้]

  1. "Grand Hotel: Trip Advisor Reviews". Trip Advisor. สืบค้นเมื่อ 2007-06-06.
  2. http://www.imdb.com/title/tt0081534/awards

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]