ร้านค้าแผงลอย
ร้านค้าแผงลอย คือร้านค้าขายอาหาร เครื่องดื่ม ของเล่น ฯลฯ ที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ มักมีหลังคา
ร้านค้าแผงลอยในประเทศต่าง ๆ
[แก้]ไทย
[แก้]มีแผงลอยขายอาหารหลายประเภทในประเทศไทย ตั้งแต่แผงลอยขายอาหารที่ให้บริการอาหารต้นตำรับไปจนถึงแผงลอยขายอาหารเรียบง่าย อาหารไทย ได้แก่ ไก่ย่าง สะเต๊ะ (เนื้อหมู เนื้อวัว) ต้มยำกุ้ง ผักบุ้งผัด และ อาหารประเภทข้าว ได้แก่ ข้าวขาหมู ข้าวมันไก่ ข้าวผัด แกง อาหารประเภทเส้น ได้แก่ ผัดไทย บะหมี่ (ทั้งแบบน้ำและแห้ง) ก๋วยเตี๋ยว (เส้นเล็ก เส้นใหญ่ ฯลฯ) และสลัด ได้แก่ ส้มตำ และ ยำวุ้นเส้น อาหารจีนประกอบด้วย ซาลาเปา บักกุ๊ดเต๋ เกี๊ยวทอด ติ่มซำ (เช่น ขนมจีบ) และ ชาฮัง อาหารอินเดีย ได้แก่ แกง นาน และ ไก่ตันดูรี นอกจากนี้ยังมีอาหารตะวันออกกลาง เช่น กะบาบ แผงลอยขายอาหารเรียบง่ายขายสินค้าหลากหลาย เช่น ผลไม้ ไก่ยัน และน้ำผลไม้คั้นสด แต่ก็มีบางอย่างที่มีต้นกำเนิดมาจาก อาหารอีสาน เช่น แมลงที่กินได้ และ ไส้กรอกอีสาน
ญี่ปุ่น
[แก้]
ที่ญี่ปุ่น ร้านค้าแผงลอยเรียกว่ายาไต (屋台) มีมาตั้งแต่ยุคเอโดะ เดิมทีเมืองเอโดะ เป็นเมืองที่มีคนงานชายโสดจำนวนมาก แต่หลังจากเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่สมัยเมเรกิ ก็ได้มีคนงานหลั่งไหลเข้ามาและความต้องการ รับประทานอาหารนอกบ้าน ก็เพิ่มขึ้น จึงเกิดร้านค้าแผงลอยขายบนถนนขึ้นมากมาย[1]
อาหารที่พบในแผงลอยขายอาหารในยุคนั้นได้แก่ โอนิงิริ โซบะ และ เทมปุระ[2] หลังจากนั้นก็เริ่มมีร้านโอเด็ง และ ยากิโตริ ปรากฏขึ้น รับประทานได้ทั้งของว่างและอาหารหลัก
แผงลอยขายอาหารปรากฏในสถานที่ที่ผู้คนมักจะมารวมตัวกัน เช่น หน้าประตูวัด และศาลเจ้า และบนถนนที่เรียงรายไปด้วยร้านค้าขนาดใหญ่[1] นอกจากนี้ ในพื้นที่ที่มีเรือหนาแน่นเช่นท่าเรือและริมฝั่งแม่น้ำ แผงลอยขายอาหารลอยน้ำที่เรียกว่า อุรุอุรุบุเนะ (売々船) ให้บริการอาหารและเครื่องดื่มกับกะลาสีเรือ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง แผงลอยขายของในตลาดมืดก็ขยายตัวมากขึ้น แผงลอยขาย ทาโกยากิ ยากิโซบะ สายไหม ของเล่น ฯลฯ ได้รับการตั้งขึ้นในสถาน เช่น วัดที่ที่มีการจัดงานใหญ่ ๆ เช่น ตรุษญี่ปุ่น
ปัจจุบันร้านค้าแผงลอยในญี่ปุ่นได้ลดลงมาก เมืองที่ขึ้นชื่อว่ายังมีร้านค้าแผงลอยอยู่มากคือ เมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ ในเกาะคิวชู แต่ก็ถือว่าลดลงว่าสมัยก่อนมาก ในปี 2021 มีแผงลอยขายอาหารทั้งหมด 99 แผงบนถนนและภายในสวนสาธารณะที่บริหารโดยเมืองฟุกุโอกะ คิดเป็นประมาณ 40% ของแผงลอยขายอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น (ไม่รวมแผงลอยขายอาหารเคลื่อนที่) และส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในใจกลางเมืองฟุกุโอกะ เช่นย่านนากาสึในเขตฮากาตะ ย่านเท็นจิงและนางาฮามะ ในเขตจูโอ
ไต้หวัน
[แก้]
ในไต้หวัน ร้านค้าแผงลอยขายอาหาร เช่น โจ๊ก อาหารจากเส้น ข้าวหมูสับ แซนด์วิช ขนมปังปิ้งฝรั่งเศส โอนิงิริ รวมไปถึงเครื่องดื่ม เช่น น้ำเต้าหู้ นม และ กาแฟ ตั้งขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่รอบ ๆ สถานีรถไฟ ตลาด และ ถนนย่านร้านค้า ร้านอาหารเปิดให้บริการและผู้คนมากินอาหารเช้า และในช่วงกลางวันก็จะมีแผงลอยขายบะหมี่และอาหารอื่น ๆ ตั้งขึ้นในบริเวณเดียวกัน อาหารกลางวัน ในบริเวณเดียวกัน โดยทั่วไปแล้ว ผู้คนในเมืองใหญ่มักรับประทานอาหารเช้าที่แผงลอยขายอาหารมากกว่าที่บ้าน ด้วยเหตุนี้แผงลอยขายอาหารจึงกลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของผู้คน
นอกจากนี้แล้ว ร้านค้าแผงลอยยังพบได้ทั่วไปตามตลาดกลางคืน ถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวขี้นชื่อของไต้หวัน
จีน
[แก้]แผงลอยขายอาหารที่คล้ายกับในไต้หวันสามารถพบได้ในประเทศจีน แต่อาหารที่ขายแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค ตัวอย่างเช่น อาหารหลายชนิดที่พบใน ปักกิ่ง ได้แก่ เจียนปิ่ง มันเผา ข้าวโพด เกาลัดจีน และ กะบาบ ที่เซี่ยงไฮ้ยังพบร้านขายบ๊ะจ่างโดยทั่วไป
ฮ่องกง
[แก้]
ในฮ่องกง แผงลอยขายอาหารที่เรียกเป็นภาษากวางตุ้งว่า ต่ายผ่ายตอง (大牌檔) ให้บริการอาหารกวางตุ้งเป็นหลัก รวมถึง อาหารจีนอื่น ๆ เช่น บะหมี่ โจ๊ก และของผัด
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 แผงลอยขายอาหารริมถนนได้กลายมาเป็นปัญหา จำนวนพื้นที่ที่ห้ามตั้งแผงลอยมีเพิ่มมากขึ้น และโดยทั่วไปร้านจะกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ที่กำหนด เช่น มุมสวนสาธารณะ
นอกจากนี้ยังมีการอนุญาตให้มีร้านขายอุปกรณ์เคลื่อนที่ที่ใช้รถยนต์ได้ แต่พบได้ไม่มาก เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการขอใบอนุญาตสูงและมีข้อจำกัดเกี่ยวกับสถานที่ที่สามารถประกอบกิจการได้
เกาหลีใต้
[แก้]ในประเทศเกาหลีใต้มีร้านค้าแผงลอยที่เรียกว่า โนจ็อม (노점) และ โพจังมาชา (포장마차) ขายอาหารว่างจำพวก ต็อกโปกี คิมบับ ขนมปังปิ้ง โฮต็อก พุงออปัง เป็นต้น
สิงคโปร์
[แก้]ในประเทศสิงคโปร์มีแผงลอยขายที่ตั้งเป็นเหมือนศูนย์อาหาร อยู่ในที่ร่ม เรียกว่า ฮอว์เกอร์เซนเตอร์