ราโมนส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะ ราโมนส์
Ramones 30081980 10 800.jpg
ราโมนส์ ขณะกำลังแสดงสด ปี ค.ศ. 1980
ข้อมูลพื้นฐาน
แหล่งกำเนิด ฟอร์เรส ฮิลส์ ,ควีนส์,นิวยอร์ก
แนวเพลง พังค์ร็อก,ป็อปพังค์
ช่วงปี 1974-1996
ค่ายเพลง
เว็บไซต์ ramones.com
อดีตสมาชิก จอห์นนี ราโมน
ดี ดี ราโมน
โจเอิล ราโมน
ทอมมี ราโมน
มาร์คี ราโมน
ริชชี ราโมน
เอลวิส ราโมน
ซี.เจ. ราโมน

เดอะ ราโมนส์ (อังกฤษ: The Ramones) เป็นวงพังค์ร็อก ก่อตั้งขึ้นในฟอเรสต์ฮิลล์ นครนิวยอร์ก ราโมนส์ได้รับการอ้างอิงอย่างสากลว่าเป็นวงพังก์วงแรก[1][2] ทั้งๆที่ได้พวกเขาประสบผลสำเร็จเชิงพาณิชย์เพียงเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรก็ดี ราโมนส์ ก็ได้กลายเป็นวงที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการพังก์ในสหรัฐอเมริกาและประเทศอังกฤษ

จุดเด่นของวงคือ สมาชิกทุกคนใช้นามสกุลสมมุติว่า "ราโมน" (Ramone) โดยสมาชิกแต่ละคนไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือดแต่อย่างใด พวกเขาได้แสดงคอนเสิร์ตทั้งหมด 2,263 ครั้ง และผ่านการทัวร์อย่างต่อเนื่องกันถึง 22 ปี[2] จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1996 ภายหลังทัวร์คอนเสิร์ตในเทศกาลดนตรีลอลลาพาลูซา (Lollapalooza) พวกเขาถึงประกาศแยกวง ในปี ค.ศ. 2014 สมาชิกก่อตั้งทั้ง 4 ของวงได้เสียชีวิตลงทั้งหมด ได้แก่ โจเอิล ราโมน (Joey Ramone) ร้องนำ (1951–2001) จอห์นนี ราโมน (Joey Ramone) มือกีตาร์ (1948–2004), ดี ดี ราโมน (Dee Dee Ramone ) มือเบส (1951–2002) และทอมมี ราโมน (Tommy Ramone) มือกลอง (1949–2014)[3]

ราโมนส์ได้สร้างชื่อเสียงที่เป็นที่จดจำมากกว่าหลายปี และพวกเขาได้รับการยกย่องเป็นวงกว้างในฐานะศิลปินร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลวงหนึ่ง ทั้งจากนิตยสารโรลลิงสโตน ในหัวข้อ "100 ศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"[4] และวีเอชวัน (VH1) ในหัวข้อ "100 ศิลปินฮาร์ดร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"[5] ในปี ค.ศ. 2002 ราโมนส์ ได้รับการจัดอันดับที่ 2 ในฐานะวงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารสปิน (Spin) เป็นรองแค่วงเดอะบีเทิลส์[6] ในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2002 สมาชิกดั้งเดิมทั้ง 4 และมาร์คีย์ ราโมน มือกลอง ได้รับการบรรขุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 2011 วงก็ได้รับรางวัลประสบผลสำเร็จในวงการดนตรีของแกรมมี อีกด้วย[7][8][9]

สมาชิก[แก้]

สมาชิกปัจจุบัน[แก้]

  • จอห์นนี ราโมน (Johnny Ramone; John Cummings) – กีตาร์ (1974–96)
  • ดี ดี ราโมน (Dee Dee Ramone; Douglas Colvin) – กีตาร์เบส,เสียงร้อง (1974–89); กีตาร์ (1974)
  • โจเอิล ราโมน (Joey Ramone; Jeffrey Hyman) – เสียงร้อง (1974–96); กลอง (1974)
  • ทอมมี ราโมน (Tommy Ramone; Thomas Erdelyi) – กลอง (1974–78)
  • มาร์คี ราโมน (Marky Ramone; Marc Bell) – กลอง (1978–83, 1987–96)
  • ริชชี ราโมน (Richie Ramone; Richard Reinhardt) – กลอง, เสียงร้อง (1983–87)
  • ซี.เจ. ราโมน (C. J. Ramone; Christopher Joseph Ward) – กีตาร์เบส, เสียงร้อง(1989–96)
  • เอลวิส ราโมน (Elvis Ramone; Clem Burke) – กลอง (1987)

ลำดับเวลา[แก้]

สตูดิโออัลบั้ม[แก้]

  • Ramones (1976)
  • Leave Home (1977)
  • Rocket to Russia (1977)
  • Road to Ruin (1978)
  • End of the Century (1980)
  • Pleasant Dreams (1981)
  • Subterranean Jungle (1983)
  • Too Tough to Die (1984)
  • Animal Boy (1986)
  • Halfway to Sanity (1987)
  • Brain Drain (1989)
  • Mondo Bizarro (1992)
  • Acid Eaters (1994)
  • ¡Adios Amigos! (1995)

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Ramones". MTV. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. 
  2. 2.0 2.1 "Ramones". Rock and Roll Hall of Fame + Museum. September 15, 2004. สืบค้นเมื่อ 2015-07-09. 
  3. "Tommy Ramone dies aged 62". The Guardian. Australian Associated Press. July 12, 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-07-12. 
  4. "The Immortals: The First Fifty". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. 
  5. "100 Greatest Artists of Hard Rock". VH1. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. 
  6. "50 Greatest Bands Of All Time". Spin. February 2002. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. 
  7. Vineyard, Jennifer (March 19, 2002). "Vedder Rambles, Green Day Scramble As Ramones Enter Hall". VH1. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. 
  8. Sterndan, Darryl (February 13, 2011). "Ramones Honoured with Lifetime Achievement Grammy". Toronto Sun. สืบค้นเมื่อ 2011-02-13. 
  9. "Ramone Family Acceptance at Special Merit Awards Ceremony". The Recording Academy. สืบค้นเมื่อ 2012-02-21.