รายชื่อแผ่นธรณีภาค

นี่คือรายชื่อแผ่นธรณีภาคบนพื้นผิวโลก แผ่นธรณีภาคคือส่วนหนึ่งของเปลือกโลก และส่วนบนสุดของเนื้อโลก ซึ่งรวมกันเรียกว่าธรณีภาค แผ่นธรณีภาคเหล่านี้มีความหนาประมาณ 100 km (62 mi) และประกอบด้วยวัสดุหลักสองประเภท ได้แก่ เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร (เรียกอีกอย่างว่า ไซมา (sima) จากซิลิคอนและแมกนีเซียม ) และเปลือกโลกภาคพื้นทวีป (ไซอัล (sial) จากซิลิคอนและ อะลูมิเนียม ) องค์ประกอบของเปลือกโลกทั้งสองประเภทนี้แตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรจะหนาแน่นด้วยหินบะซอลต์สีเข้ม (mafic) ในขณะที่เปลือกโลกภาคพื้นทวีปส่วนใหญ่ประกอบด้วยหินแกรนิต สีอ่อน (felsic) ที่ความหนาแน่นต่ำกว่า

แผ่นธรณีภาคในปัจจุบัน

โดยทั่วไปนักธรณีวิทยาเห็นพ้องกันว่า แผ่นธรณีภาคต่อไปนี้มีอยู่บน พื้นผิวโลก ในปัจจุบันโดยมีขอบเขตที่กำหนดได้คร่าวๆ บางครั้งแผ่นธรณีภาคจะถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทที่ค่อนข้างเป็นไปตามอำเภอใจ ได้แก่ แผ่นธรณีภาคหลัก (หรือปฐมภูมิ) แผ่นธรณีภาครอง (หรือทุติยภูมิ ) และแผ่นธรณีภาคขนาดย่อย (หรือตติยภูมิ) (microplates)^[2]

แผ่นหลัก

แผ่นธรณีภาคเหล่านี้ประกอบขึ้นเป็นส่วนใหญ่ของทวีปและ มหาสมุทรแปซิฟิก สำหรับเกณฑ์ในรายการนี้ แผ่นธรณีภาคหลักคือแผ่นธรณีภาคที่มีพื้นที่มากกว่า 20 ล้าน ตารางกิโลเมตร (7.7 ล้าน ตารางไมล์)^*

แผ่นแอฟริกา – 61,300,000 km² (23,700,000 sq mi)
แผ่นแอนตาร์กติก – 60,900,000 km² (23,500,000 sq mi)
แผ่นยูเรเชีย – 67,800,000 km² (26,200,000 sq mi)
แผ่นอินโด-ออสเตรเลีย (บางครั้งนับแยกเป็นสองแผ่น) – 58,900,000 km² (22,700,000 sq mi)
- แผ่นออสเตรเลีย – 47,000,000 km² (18,000,000 sq mi)
แผ่นอเมริกาเหนือ – 75,900,000 km² (29,300,000 sq mi)
แผ่นแปซิฟิก – 103,300,000 km² (39,900,000 sq mi)
แผ่นอเมริกาใต้ – 43,600,000 km² (16,800,000 sq mi)

แผ่นรอง

แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กกว่าเหล่านี้มักไม่ปรากฏในแผนที่แผ่นธรณีภาคหลัก เนื่องจากส่วนใหญ่มีพื้นที่ไม่มากนัก สำหรับเกณฑ์ในรายการนี้ แผ่นธรณีภาครองหมายถึงแผ่นธรณีภาคที่มีพื้นที่น้อยกว่า 20 ล้าน ตารางกิโลเมตร (7.7 ล้าน ตารางไมล์)^* กิโลเมตร แต่มากกว่า 1 ล้าน ตารางกิโลเมตร (0.39 ล้าน ตารางไมล์)^*

แผ่นอามูร์ – เอเชียตะวันออก
แผ่นอาระเบีย – 5,000,000 km² (1,900,000 sq mi)
แผ่นพม่า – 1,100,000 km² (420,000 sq mi)
แผ่นแคริบเบียน – 3,300,000 km² (1,300,000 sq mi)
แผ่นแคโรไลน์ – 1,700,000 km² (660,000 sq mi)
แผ่นโคคอส – 2,900,000 km² (1,100,000 sq mi)
แผ่นอินเดีย – 11,900,000 km² (4,600,000 sq mi)
แผ่นนาซคา – 15,600,000 km² (6,000,000 sq mi)^{[note 1]}
แผ่นนิวเฮบริดีส – 1,100,000 km² (420,000 sq mi)
แผ่นโอค็อตสค์
แผ่นทะเลฟิลิปปิน – 5,500,000 km² (2,100,000 sq mi)
แผ่นสโกเชีย – 1,600,000 km² (620,000 sq mi)
แผ่นโซมาลี – 16,700,000 km² (6,400,000 sq mi)
แผ่นซุนดา – รวมถึงเอเชียอาคเนย์
แผ่นแยงซี – จีนตอนใต้

แผ่นจุลภาค

แผ่นธรณีภาคเหล่านี้มักถูกจัดกลุ่มรวมกับแผ่นธรณีภาคหลักที่อยู่ติดกันบนแผนที่โลกแสดงแผ่นธรณีภาค สำหรับเกณฑ์ในรายการนี้ แผ่นธรณีภาคขนาดย่อย (microplate) คือแผ่นธรณีภาคใด ๆ ที่มีพื้นที่น้อยกว่า 1,000,000 km² (390,000 sq mi) แบบจำลองบางชุดมีการระบุแผ่นธรณีภาคขนาดรองเพิ่มเติมภายในเขตการเกิดเทือกเขาในปัจจุบัน (ซึ่งเป็นกระบวนการที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างขนานใหญ่ของธรณีภาคโลก) เช่น แผ่นอะพิวเลีย, แผ่นอิกซ์พลอเรอร์, แผ่นกอร์ดา และฟิลิปปินโมบายล์เบลต์^[3] การศึกษาล่าสุดชี้ให้เห็นว่าแผ่นธรณีภาคขนาดย่อยเป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่ประกอบขึ้นเป็นเปลือกโลก และแผ่นธรณีภาคขนาดใหญ่ประกอบขึ้นจากการรวมตัวของแผ่นธรณีภาคขนาดย่อยเหล่านี้ ปัจจุบันมีการแบ่งย่อยออกเป็นแผ่นธรณีภาคขนาดย่อยประมาณ 1200 แผ่น^[4]

แผนที่ธรณีวิทยาโลกฉบับใหม่ แสดงการแบ่งทวีป มหาสมุทร และแนวเทือกเขาเคลื่อนที่ ออกเป็นแผ่นธรณีภาคขนาดเล็กประมาณ 1200 แผ่น คำอธิบายสัญลักษณ์: สีเขียว: ขอบเขตของแผ่นธรณีภาคขนาดเล็ก (เทอร์เรน) ในบล็อกทวีป; สีฟ้า: เทอร์เรนของแผ่นธรณีภาคมหาสมุทร; สีส้ม: เทอร์เรนภายในแนวเทือกเขาเคลื่อนที่; สีน้ำเงิน: รอยเลื่อนแปลงสภาพในมหาสมุทร; สีแดง: เขตแนวรอยเลื่อนในบริเวณทวีปและแนวเทือกเขา; สีม่วง: เขตมุดตัวหลักและเขตแนวรอยต่อ; จุดสีส้ม: ภูเขาไฟ

แผ่นแอฟริกา
- แผ่นลแวนเดิล (Lwandle plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็ก ส่วนใหญ่เป็นมหาสมุทร นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของแอฟริกา
- แผ่นโรวูมา (Rovuma plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในแอฟริกา
- แผ่นวิกตอเรีย (Victoria microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในแอฟริกาตะวันออก
- แผ่นดานาคิล (Danakil microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กบริเวณจุดเชื่อมต่อสามสายอาฟาร์ (Afar triple junction)
แผ่นแอนตาร์กติก
- แผ่นแอนตาร์กติกตะวันออก (East Antarctic plate)
- แผ่นเชตแลนด์ (Shetland plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กนอกปลายคาบสมุทรแอนตาร์กติก
- แผ่นแอนตาร์กติกตะวันตก (West Antarctic plate)
แผ่นออสเตรเลีย
- แผ่นแคปริคอร์น (Capricorn plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กที่ถูกเสนอว่าอยู่ใต้มหาสมุทรอินเดีย
- แผ่นฟูตูนา (Futuna plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กมากใกล้เกาะฟูตูนาในแปซิฟิกใต้
- แผ่นเคอร์มาเดก (Kermadec plate): แผ่นธรณีภาคในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
- แผ่นแมคควอรี (Macquarie plate)^[5]
- แผ่นมาโอเก (Maoke plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในนิวกินีตะวันตก
- แผ่นนีอูอาโฟโออู (Niuafo'ou plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตะวันตกของตองกา
- แผ่นตองกา (Tonga plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้
- แผ่นวุดลาร์ก (Woodlark plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตะวันออกของเกาะนิวกินี
แผ่นแคริบเบียน
- แผ่นกอนาฟว์ (Gonâve microplate): ส่วนหนึ่งของแนวรอยต่อระหว่างแผ่นอเมริกาเหนือและแผ่นแคริบเบียน
- แผ่นฮิสปันโยลา (Hispaniola microplate)
- แผ่นฮิสปันโยลาเหนือ (North Hispaniola microplate)
- แผ่นปานามา (Panama plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในอเมริกากลาง
- แผ่นปวยร์โตรีโก-หมู่เกาะเวอร์จิน (Puerto Rico-Virgin Islands microplate): ส่วนหนึ่งของแนวรอยต่อระหว่างแผ่นอเมริกาเหนือและแผ่นแคริบเบียน
- แผ่นจาเมกาใต้ (South Jamaica microplate)
แผ่นโคคอส
- แผ่นรีเบรา (Rivera plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กนอกชายฝั่งตะวันตกของเม็กซิโก
แผ่นยูเรเชีย
- แผ่นอะดรีอาติก (Adriatic plate) หรือ แผ่นอะพิวเลีย (Apulian plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
- แผ่นทะเลอีเจียน (Aegean Sea plate) หรือ แผ่นเฮลเลนิก (Hellenic plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก
- แผ่นอะนาโตเลีย (Anatolian plate): แผ่นธรณีภาคทวีปซึ่งประกอบเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรอะนาโตเลีย (เอเชียไมเนอร์)
- แผ่นอะโซร์ส (Azores microplate): ที่ราบสูงในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ
- แผ่นทะเลบันดา (Banda Sea plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กใต้ทะเลบันดาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
- แผ่นฮเรปปาร์ (Hreppar microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์ ระหว่างแผ่นยูเรเชียและแผ่นอเมริกาเหนือ
- แผ่นไอบีเรีย (Iberian plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นยูเรเชีย
- แผ่นอิหร่าน (Iranian plate): ลักษณะทางธรณีวิทยาในเอเชีย
- แผ่นทะเลโมลุกกะ (Molucca Sea plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กที่มุดตัวลงไปทั้งหมด ใกล้กับอินโดนีเซีย
  - แผ่นฮัลมาเฮรา (Halmahera plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในทะเลโมลุกกะ
  - แผ่นซางีเฮ (Sangihe plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในอินโดนีเซียตะวันออก
- แผ่นโอะกินะวะ (Okinawa plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กตั้งแต่ปลายเกาะไต้หวันจนถึงปลายทิศใต้ของเกาะคิวชู
- แผ่นเปลโช (Pelso plate): หน่วยธรณีภาคขนาดเล็กในแอ่งพันโนเนียน ยุโรป
- แผ่นติมอร์ (Timor plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นที่ตั้งของเกาะติมอร์และเกาะโดยรอบ
- แผ่นตีซอ (Tisza plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในยุโรปปัจจุบัน
แผ่นนาซคา
- แผ่นคอยบา (Coiba plate): แผ่นธรณีภาคนอกชายฝั่งทางตอนใต้ของปานามาและตะวันตกเฉียงเหนือของโคลอมเบีย
- แผ่นมัลเปโล (Malpelo plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กนอกชายฝั่งเอกวาดอร์และโคลอมเบีย
แผ่นอเมริกาเหนือ
- แผ่นกรีนแลนด์ (Greenland plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กที่เป็นที่ตั้งของมหาทวีปกรีนแลนด์ (Greenland craton)^[6]
- แผ่นควีนเอลิซาเบธ (Queen Elizabeth Islands Subplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กที่เป็นที่ตั้งของหมู่เกาะควีนเอลิซาเบธ ทางตอนเหนือของแคนาดา
แผ่นแปซิฟิก
- แผ่นแบลมอรัลรีฟ (Balmoral Reef plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในแปซิฟิกใต้ ทางเหนือของฟิจิ
- แผ่นเบิดส์เฮด (Bird's Head plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในนิวกินี
- แผ่นคอนเวย์รีฟ (Conway Reef plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในแปซิฟิกใต้ ทางตะวันตกของฟิจิ
- แผ่นอีสเตอร์ (Easter microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กมากทางตะวันตกของเกาะอีสเตอร์
- แผ่นกาลาปาโกส (Galápagos microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กมากบริเวณจุดเชื่อมต่อสามสายกาลาปาโกส
- แผ่นควนเดฟูกา (Juan de Fuca plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในแปซิฟิกเหนือตะวันออก (250,000 ตร.กม.)
  - แผ่นอิกซ์พลอเรอร์ (Explorer plate): แผ่นธรณีภาคในแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือ
  - แผ่นกอร์ดา (Gorda plate): ส่วนที่เหลือทางตอนเหนือของแผ่นฟารัลลอน
- แผ่นควนเฟร์นันเดซ (Juan Fernández plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กมากในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
- แผ่นแมนัส (Manus plate): แผ่นธรณีภาคขนาดจิ๋วทางตะวันออกเฉียงเหนือของนิวกินี
- แผ่นบิสมาร์กเหนือ (North Bismarck plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในทะเลบิสมาร์ก ทางเหนือของนิวกินี
- แผ่นกาลาปาโกสเหนือ (North Galápagos microplate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กมากบริเวณจุดเชื่อมต่อสามสายกาลาปาโกส
- แผ่นทะเลโซโลมอน (Solomon Sea plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กใกล้หมู่เกาะโซโลมอนในมหาสมุทรแปซิฟิก
- แผ่นบิสมาร์กใต้ (South Bismarck plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในทะเลบิสมาร์กตอนใต้
- แผ่นวุดลาร์ก (Trobriand plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตะวันออกของเกาะนิวกินี
แผ่นทะเลฟิลิปปิน
- แผ่นมาเรียนา (Mariana plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตะวันตกของร่องลึกมาเรียนา
- ฟิลิปปินโมบายล์เบลต์ (Philippine Mobile Belt) หรือ แผ่นฟิลิปปินขนาดเล็ก: แนวรอยต่อทางธรณีภาค
แผ่นสโกเชีย
- แผ่นเซาท์แซนด์วิช (South Sandwich plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กทางตอนใต้ของแผ่นอเมริกาใต้
แผ่นโซมาลี
- แผ่นมาดากัสการ์ (Madagascar plate): แผ่นธรณีภาคซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของมหาทวีปกอนด์วานา
แผ่นอเมริกาใต้
- แผ่นอัลตีปลาโน (Altiplano plate)
- แผ่นฟอล์กแลนส์ (Falklands microplate)
- แผ่นแอนดีสเหนือ (North Andes plate): แผ่นธรณีภาคขนาดเล็กในเทือกเขาแอนดีสตอนเหนือ (ส่วนใหญ่อยู่ในโคลอมเบีย และบางส่วนในเอกวาดอร์และเวเนซุเอลา)

แผ่นธรณีภาคโบราณ

Asthenosphere
Continent
Craton
- Platform
- Shield – พื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีหินสภาพเป็นผลึกจากยุคพรีแคมเบรียนโผล่ให้เห็น และมีความเสถียรภาพทางการแปรสัณฐาน
Earth's crust
- Continental crust
- Oceanic crust
Earth's mantle
- Lower mantle
- Upper mantle
Geochemistry
- Sial
- Sima
Hydrosphere
Lithosphere
Ocean
Plate tectonics
- List of tectonic plate interactions
Supercontinent
Terrane

หมายเหตุและเอกสารอ้างอิง

↑ New Map Shows Earth’s Tectonic Plates In Unprecedented Detail
↑ Madaan, About Sonia (2020-08-18). "7 Major Tectonic Plates (Pacific, African, Eurasian, Antarctic and more)". Earth Eclipse. How Many Tectonic Plates Are on Earth?. สืบค้นเมื่อ 2022-05-12.
↑ Bird, P. (2003). "An updated digital model of plate boundaries". Geochemistry, Geophysics, Geosystems 4 (3): 1027. doi:10.1029/2001GC000252. http://peterbird.name/publications/2003_PB2002/2003_PB2002.htm.
↑ van Dijk, J.P. (2023); The New Global Tectonic Map – Analyses and Implications. Terra Nova, 2023, 27 pp. doi:10.1111/TER.12662
↑ Gasperini, L; Ligi, M; Accettella, D; Bosman, A; Cuffaro, M; Lodolo, E; Martorelli, E; Muccini, F; Palmiotto, C; Polonia, A (1 February 2023). "Late Miocene to recent tectonic evolution of the Macquarie Triple Junction". Geology. 51 (2): 146–50. doi:10.1130/G50556.1.
↑ Niels Henriksen; A.K. Higgins; Feiko Kalsbeek; T. Christopher R. Pulvertaft (2000). "Greenland from Archaean to Quaternary" (PDF). Greenland Survey Bulletin. No. 185. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-12-07. สืบค้นเมื่อ 2009-10-04.

บรรณานุกรม

แผ่นธรณีภาคแอนดีสเหนือ

Restrepo, Jorge Julián; Ordóñez Carmona, Oswaldo; Martens, Uwe; Correa, Ana María (2009). "Terrenos, complejos y provincias en la Cordillera Central de Colombia (Terrains, complexes and provinces in the central cordillera of Colombia)". Ingeniería Investigación y Desarrollo. 9: 49–56. สืบค้นเมื่อ 2019-10-31.
Fuck, Reinhardt A.; Brito Neves, Benjamim Bley; Schobbenhaus, Carlos (2008). "Rodinia descendants in South America". Precambrian Research. 160: 108–126. สืบค้นเมื่อ 2019-10-29.
Restrepo, Jorge Julian; Toussaint, Jean F. (1988). "Terranes and continental accretion in the Colombian Andes". Episodes. 11: 189–193. สืบค้นเมื่อ 2019-10-31.

↑ 15,600,000 km² is the original size before the 2017 split of the Coiba and Malpelo plates.

อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "note" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="note"/> ที่สอดคล้องกัน

[1] New Map Shows Earth’s Tectonic Plates In Unprecedented Detail

[Madaan_2020-2] Madaan, About Sonia (2020-08-18). "7 Major Tectonic Plates (Pacific, African, Eurasian, Antarctic and more)". Earth Eclipse. How Many Tectonic Plates Are on Earth?. สืบค้นเมื่อ 2022-05-12.

[4] Bird, P. (2003). "An updated digital model of plate boundaries". Geochemistry, Geophysics, Geosystems 4 (3): 1027. doi:10.1029/2001GC000252. http://peterbird.name/publications/2003_PB2002/2003_PB2002.htm.

[van_Dijk_2023-5] van Dijk, J.P. (2023); The New Global Tectonic Map – Analyses and Implications. Terra Nova, 2023, 27 pp. doi:10.1111/TER.12662

[Gasperini2023-6] Gasperini, L; Ligi, M; Accettella, D; Bosman, A; Cuffaro, M; Lodolo, E; Martorelli, E; Muccini, F; Palmiotto, C; Polonia, A (1 February 2023). "Late Miocene to recent tectonic evolution of the Macquarie Triple Junction". Geology. 51 (2): 146–50. doi:10.1130/G50556.1.

[7] Niels Henriksen; A.K. Higgins; Feiko Kalsbeek; T. Christopher R. Pulvertaft (2000). "Greenland from Archaean to Quaternary" (PDF). Greenland Survey Bulletin. No. 185. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-12-07. สืบค้นเมื่อ 2009-10-04.

[3] 15,600,000 km² is the original size before the 2017 split of the Coiba and Malpelo plates.

[1]

[2]

[note 1]

[3]

[4]

[5]

[6]

ด ค ก แผ่นเปลือกโลก
หลัก	แอฟริกา แอนตาร์กติก ยูเรเชีย อินโด-ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือ แปซิฟิก อเมริกาใต้
รอง	อาระเบีย แคริบเบียน โคคอส ควนเดฟูกา นัซกา ฟิลิปปิน สโกเทีย
อื่น ๆ	ทะเลอีเจียน อัลตีปลาโน อะมูร์ อะนาโตเลีย อะพิวเลีย ออสเตรเลีย แบลมอรัลรีฟ ทะเลบันดา เบิดส์เฮด พม่า แคปริคอร์น แคโรไลน์ คอนเวย์รีฟ อีสเตอร์ อิกซ์พลอเรอร์ ฟอล์กแลนส์ ฟูตูนา กาลาปาโกส กอนาฟว์ กอร์ดา กรีนแลนด์ ฮัลมาเฮรา ไอบีเรีย อินเดีย อิหร่าน ควนเฟร์นันเดซ แกร์เกเลน เคอร์มาเดก คูลา มาดากัสการ์ แมนัส มาโอเก มาเรียนา ทะเลโมลุกกะ นิวเฮบริดีส นีอูอาโฟโออู แอนดีสเหนือ บิสมาร์กเหนือ กาลาปาโกสเหนือ นูเบีย โอค็อตสค์ โอะกินะวะ ปานามา เปลโช ฟิลิปปินโมบายล์เบลต์ รีเบรา ซางีเฮ เซเชลส์ เชตแลนด์ ทะเลโซโลมอน โซมาลี บิสมาร์กใต้ เซาท์แซนด์วิช ศรีลังกา ซุนดา ติมอร์ ตีซอ ตองกา วุดลาร์ก แยงซี
หมวดหมู่ คอมมอนส์