ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
A silver trophy with team logos on it in a glass case
ถ้วยรางวัลแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิตที่มอบให้แก่เรดบูล-เรอโน ในการแข่งขันของฤดูกาล 2012

ฟอร์มูลาวัน หรือ รถสูตรหนึ่ง หรือเรียกชื่อย่อว่า เอฟวัน เป็นการแข่งรถประเภทล้อเปิดระดับสูงสุดที่กำหนดโดยสหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาท้าความเร็วระดับโลก[1] คำว่า "ฟอร์มูลา" หรือ "สูตร" ในชื่อนั้นหมายถึงกฎกติกาที่ผู้เข้าแข่งขันและรถทุกคันต้องปฏิบัติตาม[2] ฤดูกาลแข่งขันชิงแชมป์โลกของฟอร์มูลาวัน ประกอบด้วยการแข่งขันหลายครั้งเป็นชุดหรือที่เรียกว่ากรังด์ปรีซ์ โดยจะจัดขึ้นที่สนามแข่งที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันโดยเฉพาะ และบางกรณีจะจัดขึ้นโดยปิดถนนสาธารณะในเมือง[3] การชิงแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตถูกจัดขึ้นโดยเอฟไอเอ เพื่อมอบให้แก่ผู้ผลิตรถฟอร์มูลาวันที่ประสบความสำเร็จตลอดช่วงฤดูกาล ผ่านระบบคะแนนตามผลการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ของนักขับคนใดก็ตามที่เข้าแข่งขันให้ผู้ผลิตนั้น ๆ[4] ตามกฎกติกาของเอฟไอเอนั้นกำหนดไว้ว่า ผู้ผลิตแชสซีและเครื่องยนต์ของรถฟอร์มูลาวัน คือบุคคลหรือนิติบุคคลที่เป็นผู้ทรงสิทธิทางปัญญาในแชสซีและเครื่องยนต์ของรถที่ทีมหรือผู้เข้าแข่งขันใช้ในการแข่งขัน[5]

ตั้งแต่การมอบแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตครั้งแรกในฤดูกาล 1958 ถึง 1978 เฉพาะนักขับที่ทำคะแนนได้สูงที่สุดในแต่ละการแข่งขันเท่านั้น ที่สามารถทำคะแนนเพื่อชิงแชมป์โลกให้แก่ผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันให้ จนฤดูกาล 1979 คะแนนจากรถทุกคันที่ผู้ผลิตส่งเข้าแข่งขันถึงนำมานับรวมเป็นคะแนนชิงแชมป์โลก[6] ผู้ผลิตจะได้รับตำแหน่งแชมป์ก็ต่อเมื่อผู้ผลิตอื่น ๆ ไม่สามารถทำคะแนนขึ้นนำคะแนนสะสมของตนได้หลังจากผ่านการคำนวณทางคณิตศาสตร์แล้ว ไม่ว่าผลการแข่งขันที่เหลือนั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม[7] ถึงอย่างนั้นตำแหน่งจะยังไม่ถูกมอบให้อย่างเป็นทางการ จนกว่าจะถึงพิธีมอบรางวัลเอฟไอเอซึ่งจัดขึ้นตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกหลังสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขัน[8]

ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตถูกมอบครั้งแรกภายใต้ชื่อ ถ้วยนานาชาติสำหรับผู้ผลิตฟอร์มูลาวัน (International Cup for Formula One Constructors) ในฤดูกาล 1958 ให้แก่แวนวอลล์[9] จนมาถึงฤดูกาล 1981 ชื่อทางการจึงเปลี่ยนเป็น แชมป์โลกประเภทผู้ผลิต (World Constructors' Championship) และกำหนดให้ทั้งผู้ผลิตแชสซีและเครื่องยนต์อยู่ในตำแหน่งผู้ผลิตด้วยกัน[10]

ในบรรดาผู้ผลิตแชสซีทั้งหมด 170 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ มีเพียง 15 ทีมเท่านั้นที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ตลอด 67 ฤดูกาลแข่งขัน[11] แฟร์รารีครองสถิติเป็นผู้ผลิตแชสซีที่ได้รับตำแหน่งแชมป์มากที่สุด 16 สมัย ตามมาด้วยแมกลาเรนที่ 10 สมัย วิลเลียมส์ที่เก้าสมัย และเมอร์เซเดสที่แปดสมัย[12][13] แฟร์รารียังเป็นผู้ผลิตเครื่องยนต์ที่ได้รับตำแหน่งแชมป์มากที่สุด 16 สมัย ตามมาด้วยเรอโนและเมอร์เซเดสที่ 12 สมัย ฟอร์ดที่ 10 สมัย และฮอนด้าที่ 6 สมัย[14] เมอร์เซเดสครองสถิติผู้ผลิตที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ติดต่อกันมากที่สุดแปดสมัย นับตั้งแต่ฤดูกาล 2014 ถึง 2021[15]

ตำแหน่งแชมป์ทั้งหมดถูกมอบให้แก่ผู้ผลิตแชสซีที่สำนักออกแบบและฐานการผลิตที่สหราชอาณาจักร ยกเว้นตำแหน่งแชมป์ 17 สมัย ซึ่งเป็นของแฟร์รารีที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ด้วยแชสซีที่ผลิตในอิตาลี 16 สมัย และมาทราด้วยแชสซีที่ผลิตในฝรั่งเศสอีกหนึ่งสมัย[16] นอกจากนี้ ตำแหน่งแชมป์ทั้งหมดยังถูกมอบให้แก่ผู้ผลิตรถสำหรับทีมโรงงานในการแข่งขัน ยกเว้นตำแหน่งแชมป์ของมาทราในฤดูกาล 1969 ที่ผลิตรถให้แก่ทีมอิสระของ เคน ทีร์เรลล์ ภายใต้ชื่อมาทราอินเตอร์เนชันแนล[17][18] ทีมผู้ผลิตที่ได้รับตำแหน่งแชมป์แต่นักขับของทีมไม่ได้รับตำแหน่งแชมป์ประเภทนักขับในฤดูกาลเดียวกันนั้นมีด้วยกันทั้งหมด 12 สมัย[13] ในบรรดานักขับที่มีส่วนร่วมในการทำคะแนนอย่างน้อยหนึ่งแต้มในการชิงแชมป์ประเภทผู้ผลิต ลูวิส แฮมิลตัน เป็นนักขับที่มีส่วนร่วมให้ทีมผู้ผลิตได้รับตำแหน่งแชมป์มากที่สุดถึงแปดสมัย ซึ่งเป็นของเมอร์เซเดสทุกสมัย[19]

แบ่งตามฤดูกาล

[แก้]
คำสำคัญ
บ่งบอกถึงผู้ผลิตที่ไม่มีนักขับที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ
* บ่งบอกถึงนักขับของผู้ผลิตที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ
† บ่งบอกถึงฤดูกาลที่เป็นการมอบ ถ้วยนานาชาติสำหรับผู้ผลิตฟอร์มูลาวัน
แชมป์โลกประเภทผู้ผลิตแบ่งตามฤดูกาล[12][13][20]
ฤดูกาล ผู้ผลิต ยาง
รถยนต์		 นักขับ[a] ตำแหน่ง
โพล		 ชนะ โพเดียม รอบ
เร็วที่สุด		 คะแนน[b] %
คะแนน		 ลำดับ
การแข่งขัน
ที่ได้รับตำแหน่ง[21]		 ส่วนต่าง %
ส่วนต่าง
แชสซี เครื่องยนต์
1958† แวนวอลล์ แวนวอลล์ D 5 6 9 3 48 100.00 (71.25) 10 จาก 11 การแข่งขัน 8 16.66
1959† คูเปอร์ ไคลแมกซ์ D 5 5 13 5 40 100.00 (82.81) 8 จาก 9 การแข่งขัน 8 20.00
1960† คูเปอร์ ไคลแมกซ์ D 4 6 14 5 48 100.00 (80.56) 7 จาก 10 การแข่งขัน 14 29.17
1961† แฟร์รารี แฟร์รารี D 6 5 14 5 45 100.00 (81.25) 5 จาก 8 การแข่งขัน 10 22.22
1962† บีอาร์เอ็ม บีอาร์เอ็ม D 1 4 8 3 42 93.33 (69.14) 9 จาก 9 การแข่งขัน 6 14.29
1963† โลตัส ไคลแมกซ์ D 7 7 9 6 54 100.00 (82.22) 7 จาก 10 การแข่งขัน 18 33.33
1964† แฟร์รารี แฟร์รารี D 2 3 10 2 45 83.33 (54.44) 10 จาก 10 การแข่งขัน 3 6.67
1965† โลตัส ไคลแมกซ์ D 6 6 7 6 54 100.00 (64.44) 7 จาก 10 การแข่งขัน 9 16.67
1966† แบรบัม เรปโก G 3 4 9 2 42 93.33 (60.49) 8 จาก 9 การแข่งขัน 11 26.19
1967† แบรบัม เรปโก G 2 4 14 2 63 77.78 (67.68) 8 จาก 11 การแข่งขัน 19 30.16
1968† โลตัส ฟอร์ด F 5 5 9 5 62 68.89 (57.41) 12 จาก 12 การแข่งขัน 13 20.97
1969† มาทรา ฟอร์ด D 2 6 10 6 66 81.48 (66.67) 8 จาก 11 การแข่งขัน 17 25.72
1970† โลตัส ฟอร์ด F 3 6 7 1 59 59.60 (50.43) 12 จาก 13 การแข่งขัน 7 11.86
1971† ทีร์เรลล์ ฟอร์ด G 6 7 11 4 73 90.12 (73.74) 9 จาก 11 การแข่งขัน 37 50.68
1972† โลตัส ฟอร์ด F 3 5 8 4 61 67.78 (56.48) 10 จาก 12 การแข่งขัน 10 19.39
1973† โลตัส ฟอร์ด G 10 7 15 7 92 78.63 (71.11) 15 จาก 15 การแข่งขัน 10 10.87
1974† แมกลาเรน ฟอร์ด G 2 4 10 1 73 62.39 (55.56) 15 จาก 15 การแข่งขัน 8 10.96
1975† แฟร์รารี แฟร์รารี G 9 6 11 6 72.5 67.13 (61.97) 13 จาก 14 การแข่งขัน 18.5 25.52
1976† แฟร์รารี แฟร์รารี G 4 6 13 7 83 65.87 (57.64) 15 จาก 16 การแข่งขัน 9 10.84
1977† แฟร์รารี แฟร์รารี G 2 4 16 3 95 70.37 (63.40) 14 จาก 17 การแข่งขัน 33 34.73
1978† โลตัส ฟอร์ด G 12 8 14 7 86 68.25 (59.72) 13 จาก 16 การแข่งขัน 28 32.56
1979† แฟร์รารี แฟร์รารี M 2 6 13 6 113 50.22 13 จาก 15 การแข่งขัน 38 33.63
1980† วิลเลียมส์ ฟอร์ด G 3 6 18 5 120 57.14 12 จาก 14 การแข่งขัน 54 45.00
1981 วิลเลียมส์ ฟอร์ด G 2 4 13 7 95 42.22 14 จาก 15 การแข่งขัน 34 35.79
1982 แฟร์รารี แฟร์รารี G 3 3 11 2 74 30.83 16 จาก 16 การแข่งขัน 5 6.75
1983 แฟร์รารี แฟร์รารี G 8 4 12 3 89 39.56 15 จาก 15 การแข่งขัน 10 11.24
1984 แมกลาเรน เตอาเฌ M 3 12 18 8 143.5 61.72 13 จาก 16 การแข่งขัน 86 59.93
1985 แมกลาเรน เตอาเฌ G 2 6 12 6 90 37.50 16 จาก 16 การแข่งขัน 8 8.89
1986 วิลเลียมส์ ฮอนด้า G 4 9 19 11 141 58.75 14 จาก 16 การแข่งขัน 45 31.91
1987 วิลเลียมส์ ฮอนด้า G 12 9 18 7 137 57.08 13 จาก 16 การแข่งขัน 61 44.53
1988 แมกลาเรน ฮอนด้า G 15 15 25 10 199 82.92 11 จาก 16 การแข่งขัน 134 67.34
1989 แมกลาเรน ฮอนด้า G 15 10 18 8 141 58.75 12 จาก 16 การแข่งขัน 64 45.39
1990 แมกลาเรน ฮอนด้า G 12 6 18 5 121 50.42 15 จาก 16 การแข่งขัน 11 9.10
1991 แมกลาเรน ฮอนด้า G 10 8 18 4 139 56.05 16 จาก 16 การแข่งขัน 14 10.07
1992 วิลเลียมส์ เรอโน G 15 10 21 11 164 64.06 12 จาก 16 การแข่งขัน 65 39.63
1993 วิลเลียมส์ เรอโน G 15 10 22 10 168 65.63 12 จาก 16 การแข่งขัน 84 50.00
1994 วิลเลียมส์ เรอโน G 6 7 13 8 118 46.09 16 จาก 16 การแข่งขัน 15 12.71
1995 เบเนตตอน เรอโน G 4 11 15 8 137 50.37 16 จาก 17 การแข่งขัน 25 18.25
1996 วิลเลียมส์ เรอโน G 12 12 21 11 175 68.36 12 จาก 16 การแข่งขัน 105 60.00
1997 วิลเลียมส์ เรอโน G 11 8 15 9 123 45.22 16 จาก 17 การแข่งขัน 21 17.07
1998 แมกลาเรน เมอร์เซเดส B 12 9 20 9 156 60.94 16 จาก 16 การแข่งขัน 23 14.74
1999 แฟร์รารี แฟร์รารี B 3 6 17 6 128 50.00 16 จาก 16 การแข่งขัน 4 3.13
2000 แฟร์รารี แฟร์รารี B 10 10 21 5 170 62.50 17 จาก 17 การแข่งขัน 18 10.59
2001 แฟร์รารี แฟร์รารี B 11 9 24 3 179 65.81 13 จาก 17 การแข่งขัน 77 43.02
2002 แฟร์รารี แฟร์รารี B 10 15 27 12 221 81.25 13 จาก 17 การแข่งขัน 129 58.37
2003 แฟร์รารี แฟร์รารี B 8 8 16 8 158 54.86 16 จาก 16 การแข่งขัน 14 8.86
2004 แฟร์รารี แฟร์รารี B 12 15 29 14 262 80.86 13 จาก 18 การแข่งขัน 143 54.58
2005 เรอโน เรอโน M 7 8 18 3 191 55.85 19 จาก 19 การแข่งขัน 9 4.71
2006 เรอโน เรอโน M 7 8 19 5 206 63.58 18 จาก 18 การแข่งขัน 5 2.43
2007 แฟร์รารี แฟร์รารี B 11 9 22 11 204 66.67 14 จาก 17 การแข่งขัน 103 50.49
2008 แฟร์รารี แฟร์รารี B 8 8 19 13 172 53.09 18 จาก 18 การแข่งขัน 21 12.21
2009 บรอว์น เมอร์เซเดส B 5 8 15 4 172 57.91 16 จาก 17 การแข่งขัน 18.5 10.76
2010 เรดบูล เรอโน B 15 9 20 6 498[c] 60.95 18 จาก 19 การแข่งขัน 44 8.84
2011 เรดบูล เรอโน P 18 12 28 10 650 79.56 16 จาก 19 การแข่งขัน 153 23.54
2012 เรดบูล เรอโน P 8 7 14 7 460 53.49 19 จาก 20 การแข่งขัน 60 13.04
2013 เรดบูล เรอโน P 11 13 24 12 596 72.95 16 จาก 19 การแข่งขัน 236 39.60
2014 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 18 16 31 11 701 81.51 16 จาก 19 การแข่งขัน 296 42.23
2015 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 18 16 32 13 703 86.05 15 จาก 19 การแข่งขัน 275 39.12
2016 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 20 19 33 9 765 84.72 17 จาก 21 การแข่งขัน 297 38.82
2017 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 15 12 26 9 668 77.67 17 จาก 20 การแข่งขัน 146 21.86
2018 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 13 11 25 10 655 72.54 20 จาก 21 การแข่งขัน 84 12.82
2019 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 10 15 32 9 739 79.98 17 จาก 21 การแข่งขัน 235 31.80
2020 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 15 13 25 9 573 76.60 13 จาก 17 การแข่งขัน 254 44.33
2021 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 9 9 28 10 613.5 63.84 22 จาก 22 การแข่งขัน 28 4.56
2022 เรดบูล อาร์บีพีที P 7 17 28 8 759 74.93 19 จาก 22 การแข่งขัน 205 27.01
2023 เรดบูล ฮอนด้าอาร์บีพีที P 14 21 30 11 860 81.29 16 จาก 22 การแข่งขัน 451 52.44
2024 แมกลาเรน เมอร์เซเดส P 8 6 21 7 666 58.12 24 จาก 24 การแข่งขัน 14 2.10
2025 แมกลาเรน เมอร์เซเดส P 13 14 34 12 833 74.24 18 จาก 24 การแข่งขัน 364 43.70
ฤดูกาล แชสซี เครื่องยนต์ ยาง
รถยนต์		 นักขับ[a] ตำแหน่ง
โพล		 ชนะ โพเดียม รอบ
เร็วที่สุด		 คะแนน %
คะแนน		 ลำดับ
การแข่งขัน
ที่ได้รับตำแหน่ง		 ส่วนต่าง %
ส่วนต่าง
ผู้ผลิต
หมายเหตุ
  1. 1 2 แสดงเฉพาะแค่นักขับที่มีส่วนร่วมในการทำคะแนนชิงแชมป์โลกเท่านั้น และจะระบุหมายเลขรถก็ต่อเมื่อนักขับใช้หมายเลขนั้นตลอดทั้งฤดูกาลแข่งขัน (หมายเลขรถของนักขับสำรองจะอยู่ในวงเล็บ)
  2. ↑ แสดงเฉพาะคะแนนที่นำมาสะสมเพื่อชิงแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตเท่านั้น
  3. ↑ ในฤดูกาล 2010 เกิดการปรับปรุงระบบคะแนนใหม่ ทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมากของคะแนนรวม[22]

แบ่งตามผู้ผลิตแชสซี

[แก้]
รายชื่อผู้ผลิตแชสซีแบ่งตามจำนวนตำแหน่งแชมป์ที่ได้รับ[13]
ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
แฟร์รารี 16 1961, 1964, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1983, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008
แมกลาเรน 10 1974, 1984, 1985, 1988, 1989, 1990, 1991, 1998, 2024, 2025
วิลเลียมส์ 9 1980, 1981, 1986, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997
เมอร์เซเดส 8 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
โลตัส 7 1963, 1965, 1968, 1970, 1972, 1973, 1978
เรดบูลเรซซิง 6 2010, 2011, 2012, 2013, 2022, 2023
คูเปอร์ 2 1959, 1960
แบรบัม 1966, 1967
เรอโน 2005, 2006
แวนวอลล์ 1 1958
บีอาร์เอ็ม 1962
มาทรา 1969
ทีร์เรลล์ 1971
เบเนตตอน 1995
บรอว์น 2009
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

[แก้]
รายชื่อผู้ผลิตเครื่องยนต์แบ่งตามจำนวนตำแหน่งแชมป์ที่ได้รับ[12][13]
ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
แฟร์รารี 16 1961, 1964, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1983, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008
เรอโน[a] 12 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 2005, 2006, 2010, 2011, 2012, 2013
เมอร์เซเดส[b] 1998, 2009, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2024, 2025
ฟอร์ด[c] 10 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1978, 1980, 1981
ฮอนด้า 6 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991
ไคลแมกซ์ 4 1959, 1960, 1963, 1965
เรปโก 2 1966, 1967
เตอาเฌ[d] 1984, 1985
แวนวอลล์ 1 1958
บีอาร์เอ็ม 1962
อาร์บีพีที[e] 2022
ฮอนด้าอาร์บีพีที 2023
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025
  1. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยเมกาโครม[23]
  2. ↑ ฤดูกาล 1998 เครื่องยนต์ผลิตโดยอิลมอร์[24]
  3. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยคอสเวิร์ธ[25]
  4. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยพอร์เชอ[26]
  5. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยฮอนด้า[27]

แบ่งตามยางรถยนต์ที่ใช้

[แก้]
รายชื่อตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตแบ่งตามผู้ผลิตยางรถยนต์
ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
G กู๊ดเยียร์ 26 (7)[a] 1966–1967, 1971, 1973–1978, 1980–1983, 1985–1997
P พีเรลลี่ 15 (15)[b] 2011–2025
B บริดจสโตน 11 (6)[c] 1998–2004, 2007–2010
D ดันลอป 9 (4)[d] 1958–1965, 1969
M มิชลิน 4 1979, 1984, 2005–2006
F ไฟร์สโตน 3 1968, 1970, 1972
หมายเหตุ
  • จำนวนในวงเล็บคือตำแหน่งแชมป์จากการเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียว
  • ผู้ผลิตยางรถยนต์ที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่จัดหายางรถยนต์ในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
  1. ↑ กู๊ดเยียร์เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1987 ถึง 1988 และ 1992 ถึง 1996[28]
  2. ↑ พีเรลลี่เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวตั้งแต่ฤดูกาล 2011[29]
  3. ↑ บริดจสโตนเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1999 ถึง 2000 และ 2007 ถึง 2010[30]
  4. ↑ ดันลอปเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1960 ถึง 1963[28]

ตำแหน่งแชมป์ติดต่อกัน

[แก้]

แบ่งตามผู้ผลิตแชสซี

[แก้]

ผู้ผลิตแชสซีทั้งสิ้นเก้าทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน โดยมีเพียงแฟร์รารีและวิลเลียมส์เท่านั้นที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ติดต่อกันในสี่ช่วงฤดูกาล[13][15]

รายชื่อผู้ผลิตแชสซีที่ได้รับ
ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน[13][15]
จำนวนตำแหน่ง ผู้ผลิต ฤดูกาล
8 เมอร์เซเดส 2014–2021
6 แฟร์รารี 1999–2004
4 แมกลาเรน 1988–1991
เรดบูลเรซซิง 2010–2013
3 แฟร์รารี 1975–1977
วิลเลียมส์ 1992–1994
2 คูเปอร์ 1959–1960
แบรบัม 1966–1967
โลตัส 1972–1973
วิลเลียมส์ 1980–1981
1986–1987
1996–1997
แฟร์รารี 1982–1983
2007–2008
แมกลาเรน 1984–1985
2024–2025
เรอโน 2005–2006
เรดบูลเรซซิง 2022–2023
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

[แก้]

ผู้ผลิตเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน โดยมีเพียงแค่แฟร์รารีและเรอโนที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ติดต่อกันในสามช่วงฤดูกาล และฟอร์ดในสองช่วงฤดูกาล[12][13]

รายชื่อผู้ผลิตเครื่องยนต์ที่ได้รับ
ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน[12][13]
จำนวนตำแหน่ง ผู้ผลิต ฤดูกาล
8 เมอร์เซเดส 2014–2021
7 ฟอร์ด 1968–1974
6 ฮอนด้า 1986–1991
เรอโน 1992–1997
แฟร์รารี 1999–2004
4 เรอโน 2010–2013
3 แฟร์รารี 1975–1977
2 ไคลแมกซ์ 1959–1960
เรปโก 1966–1967
ฟอร์ด 1980–1981
แฟร์รารี 1982–1983
2007–2008
เตอาเฌ 1984–1985
เรอโน 2005–2006
เมอร์เซเดส 2024–2025
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "About FIA". Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). 24 February 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 May 2020. สืบค้นเมื่อ 13 April 2020.
  2. ↑ Williamson, Martin. "A brief history of Formula One". ESPN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 April 2015. สืบค้นเมื่อ 23 December 2020.
  3. ↑ Hughes, Mark; Tremayne, David (2002). The Concise Encyclopedia of Formula 1. Parragon. pp. 82–83. ISBN 0-75258-766-8.
  4. ↑ "2020 Formula One Sporting Regulations" (PDF). Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). 7 April 2020. pp. 3–4. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 April 2020. สืบค้นเมื่อ 15 April 2020.
  5. ↑ Verlin, Kurt (10 October 2017). "Quick Guide to Formula One Constructors". The News Wheel. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 December 2020. สืบค้นเมื่อ 2 December 2020.
  6. ↑ Hayhoe, David (1989). Kimberley Grand Prix Data Book: Formula 1 Racing Facts and Figures 1950 to Date. Sparkford, England: Haynes Publishing. p. 8. ISBN 0-946132-63-1.
  7. ↑ Galloway, James (29 October 2020). "Mercedes: How they can clinch F1 Constructors' Championship at Emilia Romagna GP". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 November 2020. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  8. ↑ Murphy, Luke (8 December 2018). "Hamilton & Mercedes F1 officially crowned at FIA Prize Giving Ceremony". Motorsport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  9. ↑ Hughes, Peter (1 August 2018). "Vanwall's constructors' championship in '58 changed Grand Prix racing forever". Autoweek. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 April 2020. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  10. ↑ Diepraam, Mattijs (3 January 2008). "Poachers turned gamekeepers: how the FOCA became the new FIA: Part 4: 1981 – long live the FIA F1 World Championship". 8W. Forix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 January 2008. สืบค้นเมื่อ 10 March 2024.
  11. ↑ "F1 Stats Zone – Results by Team". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 June 2019. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  12. 1 2 3 4 5 "Constructors' Championships". ChicaneF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 May 2024. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Diepraam, Mattijs (3 November 2019). "European & World Champions". 8W. Forix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 November 2020. สืบค้นเมื่อ 7 October 2025.
  14. ↑ "Statistics Engines - World Champion titles - Chronology". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 August 2024. สืบค้นเมื่อ 24 December 2024.
  15. 1 2 3 "Statistics Constructors - World Champion titles consecutively". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 December 2018. สืบค้นเมื่อ 7 October 2025.
  16. ↑ Barretto, Lawrence (26 June 2013). "Motorsport Valley - the home of Formula 1". BBC Sport. BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2020. สืบค้นเมื่อ 20 August 2020.
  17. ↑ Diepraam, Mattijs (November 2000). "Ken's team at the height of its powers". 8W. Forix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2006. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  18. ↑ "Matra Sports SARL". GrandPrix.com. Inside F1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 November 2020. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  19. ↑ Southwell, Hazel (12 December 2021). "Mercedes seal record eighth consecutive constructors title as Hamilton misses driver's crown". RaceFans. Collantine Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 December 2021. สืบค้นเมื่อ 12 December 2021.
  20. ↑ "Formula One - Results". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 October 2014. สืบค้นเมื่อ 7 October 2025.
  21. ↑ "Decisive - Chronology - Constructors championship". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2021. สืบค้นเมื่อ 11 December 2020.
  22. ↑ "Formula 1 adopts new points system for 2010 season". BBC Sport. BBC. 2 February 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 November 2017. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  23. ↑ "New contract for Renault, Mecachrome". Crash. 24 November 2007. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  24. ↑ Tytler, Ewan (3 January 2001). "Ilmor: Bowmen of the Silver Arrows". Atlas F1. 7 (1). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 March 2017. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  25. ↑ "Cosworth's Gearing Up For F1 Return In 2021". CarScoops. 20 July 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  26. ↑ Perkins, Chris (31 May 2019). "Porsche Was Working on a Formula 1 Engine for 2021". Road & Track. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2019. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  27. ↑ "Honda and Red Bull extend power unit support deal until 2025". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2023. สืบค้นเมื่อ 12 October 2022.
  28. 1 2 White, John (2008) [2007]. The Formula One Miscellany (Second ed.). London, England: Carlton Books. p. 122. ISBN 978-1-84732-112-1 – โดยทาง Internet Archive.
  29. ↑ Kalinauckas, Alex (25 November 2018). "Pirelli secures tender to supply Formula 1 tyres until 2023". Autosport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 November 2020. สืบค้นเมื่อ 20 September 2020.
  30. ↑ "Bridgestone Awarded 'Bolster' for F1 Technical Achievements". Tyre Press. 8 December 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2021. สืบค้นเมื่อ 20 September 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิต&oldid=12807882"