รายชื่อนัดชิงชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ

อีเอฟแอลคัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยแบบแพ้คัดออกในอังกฤษ จัดโดยและตั้งชื่อตามอิงกลิชฟุตบอลลีก (อีเอฟแอล)[1] การแข่งขันก่อตั้งใน ค.ศ. 1960 และถือเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศที่สำคัญอันดับที่สองสำหรับสโมสรฟุตบอลอังกฤษ รองจากเอฟเอคัพ[2] การแข่งขันเปิดให้สมาชิกทั้ง 72 สโมสรของอิงกลิชฟุตบอลลีกเข้าร่วม และสมาชิกทั้ง 20 สโมสรของพรีเมียร์ลีก ในช่วงหกฤดูกาลแรกของการแข่งขัน นัดชิงชนะเลิศจะแข่งขันแบบสองนัด โดยแข่งขันที่สนามกีฬาของแต่ละสโมสรที่เข้าร่วม แอสตันวิลลา เป็นผู้ชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพที่จัดขึ้นครั้งแรก โดยชนะรอเทอรัมยูไนเต็ดด้วยผลประตูรวม 3–2 หลังวิลลาแพ้ในนัดแรก 2–0 การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศแบบนัดเดียวจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1967 โดยควีนส์พาร์กเรนเจอส์ชนะเวสต์บรอมมิชอัลเบียนด้วยผลประตูรวม 3–2 ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในลอนดอน[1]
ณ ค.ศ. 2025 มี 24 สโมสรที่เคยชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ ลิเวอร์พูลครองสถิติเป็นผู้ชนะเลิศอีเอฟแอลคัพมากที่สุด โดยชนะเลิศ 10 สมัย รวมถึงชนะเลิศติดต่อกันสี่สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง 1984 ขณะที่แมนเชสเตอร์ซิตีชนะเลิศแปดสมัย รวมถึงชนะเลิศติดต่อกันสี่สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ถึง 2021 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นสองสโมสรที่ชนะเลิศติดต่อกันสองสมัย ฟอเรสต์ชนะเลิศติดต่อกันสองสมัยสองครั้งใน ค.ศ. 1978 และ 1979, ค.ศ. 1989 และ 1990 ขณะที่ยูไนเต็ดชนะเลิศติดต่อกันสองสมัยใน ค.ศ. 2009 และ 2010 อาร์เซนอล ได้เป็นรองชนะเลิศมากกว่าสโมสรอื่น ๆ โดยแพ้ในนัดชิงชนะเลิศหกครั้ง แชมป์ปัจจุบันคือแมนเชสเตอร์ซิตี โดยชนะอาร์เซนอล 2–0 ในนัดชิงชนะเลิศ 2026 เป็นการชนะเลิศลีกคัพสมัยที่เก้าของพวกเขา
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ
[แก้]| † | ชนะการแข่งขันในช่วงต่อเวลาพิเศษ |
| ‡ | ชนะการแข่งขันโดยการดวลลูกโทษ |
| & | ชนะการแข่งขันโดยการแข่งใหม่ |
| $ | ชนะหลังการแข่งใหม่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ |
| £ | ชนะหลังการแข่งใหม่สองนัดในช่วงต่อเวลาพิเศษ |
| § | สโมสรที่ชนะเลิศสามรายการ (แชมป์ลีก, เอฟเอคัพ และลีกคัพ) |
| ตัวเอียง | สโมสรจากนอกลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ |
| (#) | จำนวนถ้วยรางวัลที่สโมสรชนะเลิศ |
ทุกสโมสรมาจากอังกฤษ ยกเว้นสโมสรที่มีธงชาติ
(เวลส์)
ผลงานแบ่งตามสโมสร
[แก้]| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ | ปีที่ได้รองชนะเลิศ |
|---|---|---|---|---|
| ลิเวอร์พูล | 10 | 5 | 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 2001, 2003, 2012, 2022, 2024 | 1978, 1987, 2005, 2016, 2025 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 9 | 1 | 1970, 1976, 2014, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021, 2026 | 1974 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 6 | 4 | 1992, 2006, 2009, 2010, 2017, 2023 | 1983, 1991, 1994, 2003 |
| เชลซี | 5 | 5 | 1965, 1998, 2005, 2007, 2015 | 1972, 2008, 2019, 2022, 2024 |
| แอสตันวิลลา | 5 | 4 | 1961, 1975, 1977, 1994, 1996 | 1963, 1971, 2010, 2020 |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 4 | 5 | 1971, 1973, 1999, 2008 | 1982, 2002, 2009, 2015, 2021 |
| นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | 4 | 2 | 1978, 1979, 1989, 1990 | 1980, 1992 |
| เลสเตอร์ซิตี | 3 | 2 | 1964, 1997, 2000 | 1965, 1999 |
| อาร์เซนอล | 2 | 7 | 1987, 1993 | 1968, 1969, 1988, 2007, 2011, 2018, 2026 |
| นอริชซิตี | 2 | 2 | 1962, 1985 | 1973, 1975 |
| เบอร์มิงแฮมซิตี | 2 | 1 | 1963, 2011 | 2001 |
| วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 2 | 0 | 1974, 1980 | — |
| เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | 1 | 2 | 1966 | 1967, 1970 |
| มิดเดิลส์เบรอ | 1 | 2 | 2004 | 1997, 1998 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 1 | 2 | 2025 | 1976, 2023 |
| ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | 1 | 1 | 1967 | 1986 |
| ลีดส์ยูไนเต็ด | 1 | 1 | 1968 | 1996 |
| สโตกซิตี | 1 | 1 | 1972 | 1964 |
| ลูตันทาวน์ | 1 | 1 | 1988 | 1989 |
| เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 1 | 1 | 1991 | 1993 |
| สวินดอนทาวน์ | 1 | 0 | 1969 | — |
| ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | 1 | 0 | 1986 | — |
| แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 1 | 0 | 2002 | — |
| 1 | 0 | 2013 | — | |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 0 | 2 | — | 1966, 1981 |
| เอฟเวอร์ตัน | 0 | 2 | — | 1977, 1984 |
| เซาแทมป์ตัน | 0 | 2 | — | 1979, 2017 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 0 | 2 | — | 1985, 2014 |
| โบลตันวอนเดอเรอส์ | 0 | 2 | — | 1995, 2004 |
| รอเทอรัมยูไนเต็ด | 0 | 1 | — | 1961 |
| รอชเดล | 0 | 1 | — | 1962 |
| โอลดัมแอทเลติก | 0 | 1 | — | 1990 |
| แทรนเมียร์โรเวอส์ | 0 | 1 | — | 2000 |
| วีแกนแอทเลติก | 0 | 1 | — | 2006 |
| 0 | 1 | — | 2012 | |
| แบรดฟอร์ดซิตี | 0 | 1 | — | 2013 |
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 5–4[3]
- ↑ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะหลังการดวลลูกโทษ 4–1[4]
- ↑ ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 3–2[5]
- ↑ แมนเชสเตอร์ซิตีชนะหลังการดวลลูกโทษ 3–1[6]
- ↑ แมนเชสเตอร์ซิตีชนะหลังการดวลลูกโทษ 4–3[7]
- ↑ จำนวนผู้ชมทั้งหมดที่ได้รับอนุญาตให้เข้าชมนัดชิงชนะเลิศถูกกำหนดไว้ที่ 8,000 คน เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร
- ↑ ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 11–10[8]
อ้างอิง
[แก้]- ทั่วไป
- "Carling Cup Records". Football League Cup. Coors Brewing Company. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - "England – Football League Cup Finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - "England – League Cup Finals 1961–2001". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2008. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
- เฉพาะเจาะจง
- 1 2 "The History of the League Cup". Football League Cup. Coors Brewing Company. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Ronay, Barney (23 มกราคม 2008). "Why Everton or Spurs must win the Carling Cup". The Guardian. London. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2009.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Blues shot down as Liverpool lift cup". 25 กุมภาพันธ์ 2001 – โดยทาง news.bbc.co.uk.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McNulty, Phil (1 มีนาคม 2009). "Man Utd 0–0 Tottenham (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2009.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bevan, Chris (26 กุมภาพันธ์ 2012). "Cardiff City 2–2 Liverpool (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McNulty, Phil (28 กุมภาพันธ์ 2016). "Liverpool 1–1 Manchester City (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McNulty, Phil (24 กุมภาพันธ์ 2019). "Chelsea 0-0 Manchester City (Man City win 4-3 on pens)". BBC Sport. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Gholam, Simeon (28 กุมภาพันธ์ 2022). "Chelsea 0-0 Liverpool AET (10-11 on pens): Reds win Carabao Cup after Kepa Arrizabalaga misses crucial penalty". Sky Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)