ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อนัดชิงชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ผู้ชนะในนัดชิงชนะเลิศจะได้รับถ้วยรางวัลอีเอฟแอลคัพ

อีเอฟแอลคัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยแบบแพ้คัดออกในอังกฤษ จัดโดยและตั้งชื่อตามอิงกลิชฟุตบอลลีก (อีเอฟแอล)[1] การแข่งขันก่อตั้งใน ค.ศ. 1960 และถือเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศที่สำคัญอันดับที่สองสำหรับสโมสรฟุตบอลอังกฤษ รองจากเอฟเอคัพ[2] การแข่งขันเปิดให้สมาชิกทั้ง 72 สโมสรของอิงกลิชฟุตบอลลีกเข้าร่วม และสมาชิกทั้ง 20 สโมสรของพรีเมียร์ลีก ในช่วงหกฤดูกาลแรกของการแข่งขัน นัดชิงชนะเลิศจะแข่งขันแบบสองนัด โดยแข่งขันที่สนามกีฬาของแต่ละสโมสรที่เข้าร่วม แอสตันวิลลา เป็นผู้ชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพที่จัดขึ้นครั้งแรก โดยชนะรอเทอรัมยูไนเต็ดด้วยผลประตูรวม 3–2 หลังวิลลาแพ้ในนัดแรก 2–0 การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศแบบนัดเดียวจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1967 โดยควีนส์พาร์กเรนเจอส์ชนะเวสต์บรอมมิชอัลเบียนด้วยผลประตูรวม 3–2 ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในลอนดอน[1]

ณ ค.ศ. 2025 มี 24 สโมสรที่เคยชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ ลิเวอร์พูลครองสถิติเป็นผู้ชนะเลิศอีเอฟแอลคัพมากที่สุด โดยชนะเลิศ 10 สมัย รวมถึงชนะเลิศติดต่อกันสี่สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง 1984 ขณะที่แมนเชสเตอร์ซิตีชนะเลิศแปดสมัย รวมถึงชนะเลิศติดต่อกันสี่สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ถึง 2021 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นสองสโมสรที่ชนะเลิศติดต่อกันสองสมัย ฟอเรสต์ชนะเลิศติดต่อกันสองสมัยสองครั้งใน ค.ศ. 1978 และ 1979, ค.ศ. 1989 และ 1990 ขณะที่ยูไนเต็ดชนะเลิศติดต่อกันสองสมัยใน ค.ศ. 2009 และ 2010 อาร์เซนอล ได้เป็นรองชนะเลิศมากกว่าสโมสรอื่น ๆ โดยแพ้ในนัดชิงชนะเลิศหกครั้ง แชมป์ปัจจุบันคือแมนเชสเตอร์ซิตี โดยชนะอาร์เซนอล 2–0 ในนัดชิงชนะเลิศ 2026 เป็นการชนะเลิศลีกคัพสมัยที่เก้าของพวกเขา

รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ

[แก้]
สัญลักษณ์
ชนะการแข่งขันในช่วงต่อเวลาพิเศษ
ชนะการแข่งขันโดยการดวลลูกโทษ
& ชนะการแข่งขันโดยการแข่งใหม่
$ ชนะหลังการแข่งใหม่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ
£ ชนะหลังการแข่งใหม่สองนัดในช่วงต่อเวลาพิเศษ
§ สโมสรที่ชนะเลิศสามรายการ (แชมป์ลีก, เอฟเอคัพ และลีกคัพ)
ตัวเอียง สโมสรจากนอกลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ
(#) จำนวนถ้วยรางวัลที่สโมสรชนะเลิศ

ทุกสโมสรมาจากอังกฤษ ยกเว้นสโมสรที่มีธงชาติ ประเทศเวลส์ (เวลส์)

รายชื่อนัดชิงชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ
ปี ผู้ชนะเลิศ ผลประตูรวม รองชนะเลิศ สถานที่ ผู้ชม
1961 แอสตันวิลลา (1) 0–2 รอเทอรัมยูไนเต็ด มิลมัวร์ 12,226
3–0 วิลลาพาร์ก 31,202
แอสตันวิลลาชนะด้วยผลประตูรวม 3–2
1962 นอริชซิตี (1) 3–0 รอชเดล สปอตแลนด์ 11,123
1–0 แคร์โรว์โรด 19,708
นอริชซิตีชนะด้วยผลประตูรวม 4–0
1963 เบอร์มิงแฮมซิตี (1) 3–1 แอสตันวิลลา เซนต์แอนดรูส์ 31,850
0–0 วิลลาพาร์ก 37,921
เบอร์มิงแฮมซิตีชนะด้วยผลประตูรวม 3–1
1964 เลสเตอร์ซิตี (1) 1–1 สโตกซิตี วิกตอเรียกราวด์ 22,309
3–2 ฟิลเบิร์ตสตรีต 25,372
เลสเตอร์ซิตีชนะด้วยผลประตูรวม 4–3
1965 เชลซี (1) 3–2 เลสเตอร์ซิตี สแตมฟอร์ดบริดจ์ 20,690
0–0 ฟิลเบิร์ตสตรีต 26,958
เชลซีชนะด้วยผลประตูรวม 3–2
1966 เวสต์บรอมมิชอัลเบียน (1) 1–2 เวสต์แฮมยูไนเต็ด บุลินกราวนด์ 28,341
4–1 เดอะฮอว์ทอนส์ 31,925
เวสต์บรอมมิชอัลเบียนชนะด้วยผลประตูรวม 5–3
1967 ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ (1) 3–2 เวสต์บรอมมิชอัลเบียน สนามกีฬาเวมบลีย์ 97,952
1968 ลีดส์ยูไนเต็ด (1) 1–0 อาร์เซนอล 97,887
1969 สวินดอนทาวน์ (1) 3–1 อาร์เซนอล 98,189
1970 แมนเชสเตอร์ซิตี (1) 2–1 เวสต์บรอมมิชอัลเบียน 97,963
1971 ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) 2–0 แอสตันวิลลา 100,000
1972 สโตกซิตี (1) 2–1 เชลซี 97,852
1973 ทอตนัมฮอตสเปอร์ (2) 1–0 นอริชซิตี 100,000
1974 วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) 2–1 แมนเชสเตอร์ซิตี 97,886
1975 แอสตันวิลลา (2) 1–0 นอริชซิตี 95,946
1976 แมนเชสเตอร์ซิตี (2) 2–1 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 100,000
1977 แอสตันวิลลา (3) 0–0 เอฟเวอร์ตัน 100,000
1–1 สนามกีฬาฮิลส์โบโร 55,000
3–2£ โอลด์แทรฟฟอร์ด 54,749
1978 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) 0–0 ลิเวอร์พูล สนามกีฬาเวมบลีย์ 100,000
1–0& โอลด์แทรฟฟอร์ด 54,375
1979 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (2) 3–2 เซาแทมป์ตัน สนามกีฬาเวมบลีย์ 96,952
1980 วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (2) 1–0 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 96,527
1981 ลิเวอร์พูล (1) 1–1 เวสต์แฮมยูไนเต็ด 100,000
2–1& วิลลาพาร์ก 36,693
1982 ลิเวอร์พูล (2) 3–1 ทอตนัมฮอตสเปอร์ สนามกีฬาเวมบลีย์ 100,000
1983 ลิเวอร์พูล (3) 2–1 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 99,304
1984 ลิเวอร์พูล (4) 0–0 เอฟเวอร์ตัน 100,000
1–0& เมนโรด 52,089
1985 นอริชซิตี (2) 1–0 ซันเดอร์แลนด์ สนามกีฬาเวมบลีย์ 100,000
1986 ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด (1) 3–0 ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 90,396
1987 อาร์เซนอล (1) 2–1 ลิเวอร์พูล 96,000
1988 ลูตันทาวน์ (1) 3–2 อาร์เซนอล 95,732
1989 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (3) 3–1 ลูตันทาวน์ 76,130
1990 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (4) 1–0 โอลดัมแอทเลติก 74,343
1991 เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ (1) 1–0 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 77,612
1992 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) 1–0 นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 76,810
1993 อาร์เซนอล (2) 2–1 เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 74,007
1994 แอสตันวิลลา (4) 3–1 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 77,231
1995 ลิเวอร์พูล (5) 2–1 โบลตันวอนเดอเรอส์ 75,595
1996 แอสตันวิลลา (5) 3–0 ลีดส์ยูไนเต็ด 77,065
1997 เลสเตอร์ซิตี (2) 1–1 มิดเดิลส์เบรอ 76,757
1–0$ สนามกีฬาฮิลส์โบโร 39,428
1998 เชลซี (2) 2–0 มิดเดิลส์เบรอ สนามกีฬาเวมบลีย์ 77,698
1999 ทอตนัมฮอตสเปอร์ (3) 1–0 เลสเตอร์ซิตี 77,892
2000 เลสเตอร์ซิตี (3) 2–1 แทรนเมียร์โรเวอส์ 74,313
2001 ลิเวอร์พูล (6) 1–1[a] เบอร์มิงแฮมซิตี มิลเลนเนียมสเตเดียม 73,500
2002 แบล็กเบิร์นโรเวอส์ (1) 2–1 ทอตนัมฮอตสเปอร์ 72,500
2003 ลิเวอร์พูล (7) 2–0 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 74,500
2004 มิดเดิลส์เบรอ (1) 2–1 โบลตันวอนเดอเรอส์ 72,634
2005 เชลซี (3) 3–2 ลิเวอร์พูล 78,000
2006 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (2) 4–0 วีแกนแอทเลติก 66,866
2007 เชลซี (4) 2–1 อาร์เซนอล 70,073
2008 ทอตนัมฮอตสเปอร์ (4) 2–1 เชลซี สนามกีฬาเวมบลีย์ 87,660
2009 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (3) 0–0[b] ทอตนัมฮอตสเปอร์ 88,217
2010 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (4) 2–1 แอสตันวิลลา 88,596
2011 เบอร์มิงแฮมซิตี (2) 2–1 อาร์เซนอล 88,851
2012 ลิเวอร์พูล (8) 2–2[c] ประเทศเวลส์ คาร์ดิฟฟ์ซิตี 89,041
2013 ประเทศเวลส์ สวอนซีซิตี (1) 5–0 แบรดฟอร์ดซิตี 82,597
2014 แมนเชสเตอร์ซิตี (3) 3–1 ซันเดอร์แลนด์ 84,697
2015 เชลซี (5) 2–0 ทอตนัมฮอตสเปอร์ 89,294
2016 แมนเชสเตอร์ซิตี (4) 1–1[d] ลิเวอร์พูล 86,206
2017 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (5) 3–2 เซาแทมป์ตัน 85,264
2018 แมนเชสเตอร์ซิตี (5) 3–0 อาร์เซนอล 85,671
2019 แมนเชสเตอร์ซิตี § (6) 0–0[e] เชลซี 81,775
2020 แมนเชสเตอร์ซิตี (7) 2–1 แอสตันวิลลา 82,145
2021 แมนเชสเตอร์ซิตี (8) 1–0 ทอตนัมฮอตสเปอร์ 7,773[f]
2022 ลิเวอร์พูล (9) 0–0[g] เชลซี 85,512
2023 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (6) 2–0 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 87,306
2024 ลิเวอร์พูล (10) 1–0 เชลซี 88,868
2025 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) 2–1 ลิเวอร์พูล 88,513
2026 แมนเชสเตอร์ซิตี (9) 2–0 อาร์เซนอล 88,486

ผลงานแบ่งตามสโมสร

[แก้]
ผู้ชนะเลิศอีเอฟแอลคัพแบ่งตามสโมสร
สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีที่ชนะเลิศ ปีที่ได้รองชนะเลิศ
ลิเวอร์พูล 10 5 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 2001, 2003, 2012, 2022, 2024 1978, 1987, 2005, 2016, 2025
แมนเชสเตอร์ซิตี 9 1 1970, 1976, 2014, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021, 2026 1974
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 6 4 1992, 2006, 2009, 2010, 2017, 2023 1983, 1991, 1994, 2003
เชลซี 5 5 1965, 1998, 2005, 2007, 2015 1972, 2008, 2019, 2022, 2024
แอสตันวิลลา 5 4 1961, 1975, 1977, 1994, 1996 1963, 1971, 2010, 2020
ทอตนัมฮอตสเปอร์ 4 5 1971, 1973, 1999, 2008 1982, 2002, 2009, 2015, 2021
นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 4 2 1978, 1979, 1989, 1990 1980, 1992
เลสเตอร์ซิตี 3 2 1964, 1997, 2000 1965, 1999
อาร์เซนอล 2 7 1987, 1993 1968, 1969, 1988, 2007, 2011, 2018, 2026
นอริชซิตี 2 2 1962, 1985 1973, 1975
เบอร์มิงแฮมซิตี 2 1 1963, 2011 2001
วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 2 0 1974, 1980
เวสต์บรอมมิชอัลเบียน 1 2 1966 1967, 1970
มิดเดิลส์เบรอ 1 2 2004 1997, 1998
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 1 2 2025 1976, 2023
ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 1 1 1967 1986
ลีดส์ยูไนเต็ด 1 1 1968 1996
สโตกซิตี 1 1 1972 1964
ลูตันทาวน์ 1 1 1988 1989
เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1 1 1991 1993
สวินดอนทาวน์ 1 0 1969
ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด 1 0 1986
แบล็กเบิร์นโรเวอส์ 1 0 2002
ประเทศเวลส์ สวอนซีซิตี 1 0 2013
เวสต์แฮมยูไนเต็ด 0 2 1966, 1981
เอฟเวอร์ตัน 0 2 1977, 1984
เซาแทมป์ตัน 0 2 1979, 2017
ซันเดอร์แลนด์ 0 2 1985, 2014
โบลตันวอนเดอเรอส์ 0 2 1995, 2004
รอเทอรัมยูไนเต็ด 0 1 1961
รอชเดล 0 1 1962
โอลดัมแอทเลติก 0 1 1990
แทรนเมียร์โรเวอส์ 0 1 2000
วีแกนแอทเลติก 0 1 2006
ประเทศเวลส์ คาร์ดิฟฟ์ซิตี 0 1 2012
แบรดฟอร์ดซิตี 0 1 2013

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 5–4[3]
  2. แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะหลังการดวลลูกโทษ 4–1[4]
  3. ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 3–2[5]
  4. แมนเชสเตอร์ซิตีชนะหลังการดวลลูกโทษ 3–1[6]
  5. แมนเชสเตอร์ซิตีชนะหลังการดวลลูกโทษ 4–3[7]
  6. จำนวนผู้ชมทั้งหมดที่ได้รับอนุญาตให้เข้าชมนัดชิงชนะเลิศถูกกำหนดไว้ที่ 8,000 คน เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร
  7. ลิเวอร์พูลชนะหลังการดวลลูกโทษ 11–10[8]

อ้างอิง

[แก้]
ทั่วไป
  • "Carling Cup Records". Football League Cup. Coors Brewing Company. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  • "England – Football League Cup Finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  • "England – League Cup Finals 1961–2001". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2008. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
เฉพาะเจาะจง
  1. 1 2 "The History of the League Cup". Football League Cup. Coors Brewing Company. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  2. Ronay, Barney (23 มกราคม 2008). "Why Everton or Spurs must win the Carling Cup". The Guardian. London. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. "Blues shot down as Liverpool lift cup". 25 กุมภาพันธ์ 2001 โดยทาง news.bbc.co.uk.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. McNulty, Phil (1 มีนาคม 2009). "Man Utd 0–0 Tottenham (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. Bevan, Chris (26 กุมภาพันธ์ 2012). "Cardiff City 2–2 Liverpool (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. McNulty, Phil (28 กุมภาพันธ์ 2016). "Liverpool 1–1 Manchester City (aet)". BBC Sport. BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. McNulty, Phil (24 กุมภาพันธ์ 2019). "Chelsea 0-0 Manchester City (Man City win 4-3 on pens)". BBC Sport. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. Gholam, Simeon (28 กุมภาพันธ์ 2022). "Chelsea 0-0 Liverpool AET (10-11 on pens): Reds win Carabao Cup after Kepa Arrizabalaga misses crucial penalty". Sky Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)