ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดูความหมายอื่นๆ ที่ อีสต์แองเกลีย
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย
Kingdom of the East Angles
ราชอาณาจักร
คริสต์ศตวรรษที่ 6–ค.ศ. 917
ที่ตั้งของอีสต์แองเกลียราว ค.ศ. 600
เมืองหลวง ไม่ระบุ
ภาษา ภาษาอังกฤษเก่า (“Englisc”)
ศาสนา ลัทธินอกศาสนา
คริสต์ศาสนา
รัฐบาล ราชาธิปไตย
พระเจ้า
 -  ค.ศ. ?-571 เวห์ฮาแห่งอีสต์แองเกลีย
 -  ค.ศ. 902-916 พระเจ้ากูเธิร์มที่ 2 แห่งอีสต์แองเกลีย
ประวัติศาสตร์
 -  สถาปนา คริสต์ศตวรรษที่ 6
 -  สิ้นสุด ค.ศ. 917

ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย (ภาษาอังกฤษ: Kingdom of the East Angles หรือ Kingdom of East Anglia) เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักร ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อดินแดนแองเกิล (Angeln) ของชนแองเกิล ทางตอนเหนือของเยอรมนี ที่เมื่อแรกเริ่มประกอบด้วยนอร์โฟล์ค และซัฟโฟล์ค ชื่อที่อาจจะได้รับหลังจากการตั้งถิ่นฐานของชาวเดนส์ (“North folk (people)” = ชาวเหนือ “South folk (people)” = ชาวใต้) หลังจาการเสกสมรสของเจ้าหญิงเอเธลเดรดา (Etheldreda) แห่งอีสต์แองเกลีย เกาะอีลีย์ (Isle of Ely) ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร แต่เขตแดนของอีสต์แองเกลียไม่ชัดเจน บริเวณอีสต์แองเกลียในปัจจุบันมาจากชื่ออาณาจักรและเป็นชื่อของมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลียแห่งสหราชอาณาจักร

ประวัติ[แก้]

ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลียก่อตั้งขึ้นราว ค.ศ. 520 โดยการรวมตัวระหว่างนอร์ธและเซาท์โฟล์ค ชั่วระยะเวลาหนึ่งหลังจากได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียราว ค.ศ. 616 อีสต์แองเกลียก็เป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของอังกฤษ และพระเจ้าเรดวอลด์แห่งอีสต์แองเกลีย (Raedwald of East Anglia) ก็ได้เป็น “ประมุขเบร็ตวาลดา” (Bretwalda) ที่มีฐานะเป็นประมุขของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่างๆ แต่ก็เพียงไม่นาน สี่สิบปีต่อมาอีสต์แองเกลียก็พ่ายแพ้ต่อราชอาณาจักรเมอร์เซียสองครั้ง และอีสต์แองเกลียก็อ่อนแอลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 794 เมื่อพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย (Offa of Mercia) มีพระราชโองการให้ปลงพระชนม์พระเจ้าเอเธลเบิร์ธที่ 2 แห่งอีสต์แองเกลีย (Æthelberht II of East Anglia) และยึดอำนาจการปกครองอีสต์แองเกลียมาเป็นของพระองค์

อีสต์แองเกลียได้รับอิสรภาพอีกครั้งจากเมอร์เซียในการต่อสู้ระหว่างปี ค.ศ. 825-ค.ศ. 827 ซึ่งเป็นผลให้พระมหากษัตริย์สองพระองค์ของเมอร์เซียถูกปลงพระชนม์ในการพยายามต่อต้าน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 870 ฝ่ายเดนส์ก็สังหารพระเจ้าเอ็ดมันด์แห่งอีสต์แองเกลียและยึดครองราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย ฝ่ายแซ็กซอนยึดบริเวณอีสต์แองเกลียคืนในปี ค.ศ. 920 แต่ก็มาเสียไปในปี ค.ศ. 1015-ค.ศ. 1017 ให้กับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และมอบให้กับพระเจ้าธอเคลล์สูง (Thorkell the Tall) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1017

ดูเพิ่ม[แก้]