ข้ามไปเนื้อหา

รางวัลปาล์มทองคำ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รางวัลปาล์มทองคำ
ที่ตั้งกาน
ประเทศฝรั่งเศส
จัดโดยเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกาน
รางวัลแรกค.ศ. 1955
ผู้รับรางวัลTitane (ค.ศ. 2021)
เว็บไซต์http://www.festival-cannes.com
รางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์กาน ค.ศ. 1979

รางวัลปาล์มทองคำ (ฝรั่งเศส: Palme d'Or, ออกเสียง: [palm(ə) dɔʁ]) เป็นรางวัลสูงสุดในการประกวดภาพยนตร์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีครั้งแรกใน ค.ศ. 1955 โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1954 รางวัลสูงสุดใช้ชื่อว่า กรังปรีซ์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ (Grand Prix du Festival International du Film)[1] และตั้งแต่ ค.ศ. 1964 ถึง 1974 ใช้ชื่อว่า กรังปรีซ์ในเทศกาล (ฝรั่งเศส: Grand Prix du Festival)[2]

ประวัติ

[แก้]

ก่อนหน้านี้จนถึง ค.ศ. 1954 คณะกรรมการของเทศกาลภาพยนตร์กานมีการมอบรางวัล "Grand Prix of the International Film Festival" ให้กับภาพยนตร์ที่ดีที่สุด โดยรางวัลจะมีการออกแบบใหม่ทุกปีโดยศิลปินร่วมสมัยในแต่ละปี จนสิ้นสุดปี 1954 คณะกรรมการบริหารเทศกาลเชิญช่างอัญมณีมาออกแบบปาล์ม เพื่ออุทิศให้กับตราอาร์มของเมืองกาน[3] แบบดั้งเดิม ออกแบบโดยลูเซียน ลาซอน และแท่นประติมากรรมออกแบบโดยศิลปินชื่อ เซบาสเตียง

ใน ค.ศ. 1955 รางวัลปาล์มทองคำครั้งแรกมองให้กับเดลเบิร์ต มานน์ให้กับผลงานภาพยนตร์เรื่อง Marty รางวัลปาล์มทองคำถือเป็นรางวัลสูงสุดของเทศกาลจนกระทั่ง ค.ศ. 1964 เมื่อเทศกาลได้นำรางวัล Grand Prix กลับมาใช้ใหม่เนื่องจากปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์กับเรื่องปาล์ม จนกระทั่ง ค.ศ. 1975 รางวัลปาล์มทองคำกลับมาใหม่อีกครั้งและถือเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีการมอบรางวัลให้กับผู้กำกับภาพยนตร์ในทุก ๆ ปี สำหรับภาพยนตร์ยาวที่เข้าร่วมประกวดอย่างเป็นทางการ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ได้มีการออกแบบตัวรางวัลใหม่หลายครั้ง เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 โดยในปัจจุบัน ปาล์มทำจากทองคำ 24 กะรัต ในแม่พิมพ์ขี้ผึ้งติดเข้ากับที่รองที่เป็นคริสตัล บรรจุในกล่องหนังโมร็อกโกสีน้ำเงิน โดยการประกาศรางวัลจะประกาศเป็นรางวัลสุดท้ายของเทศกาล โดยประธานกรรมการตัดสินในแต่ละปีเป็นผู้ประกาศผลและมอบรางวัล

ผู้ได้รับรางวัล

[แก้]

Grand Prix du Festival International du Film (1939-1954)

[แก้]
ปีภาพยนตร์ผู้กำกับสัญชาติของผู้กำกับ
(ณ เวลาที่ภาพยนตร์เข้าร่วม)
1939Union Pacific [4]Cecil B. DeMille* สหรัฐ
1946Torment (Hets)Alf Sjöberg* สวีเดน
The Lost WeekendBilly Wilder สหรัฐ
The Red Meadows (De røde enge)Bodil Ipsen และ Lau Lauritzen Jr.* เดนมาร์ก
Brief EncounterDavid Lean* สหราชอาณาจักร
Portrait of Maria (María Candelaria (Xochimilco))Emilio Fernández* เม็กซิโก
Neecha Nagar (नीचा नगर)Chetan Anand* อินเดีย
The Turning Point (Великий перелом, Velikiy perelom)Fridrikh Ermler* สหภาพโซเวียต
La symphonie pastoraleJean Delannoy* ฝรั่งเศส
The Last Chance (Die Letzte Chance)Leopold Lindtberg* ออสเตรีย
Men Without Wings (Muži bez křídel)František Čáp* เชโกสโลวาเกีย
Rome, Open City (Roma, città aperta)Roberto Rossellini* อิตาลี
1947ไม่มีการมอบรางวัล
1948งดจัด
1949The Third ManCarol Reed สหราชอาณาจักร
1950งดจัด
1951Miss Julie (Fröken Julie)Alf Sjöberg สวีเดน
Miracle in Milan (Miracolo a Milano)Vittorio De Sica อิตาลี
1952The Tragedy of Othello: The Moor of VeniceOrson Welles สหรัฐ
Two Cents Worth of Hope (Due soldi di speranza)Renato Castellani อิตาลี
1953The Wages of Fear (Le salaire de la peur)Henri-Georges Clouzot ฝรั่งเศส
1954Gate of Hell (地獄門, Jigokumon)Teinosuke Kinugasa* ญี่ปุ่น

Palme d'Or (1955-1963)

[แก้]
ปี ภาพยนตร์ ผู้กำกับ สัญชาติของผู้กำกับ
(ณ เวลาที่ภาพยนตร์เข้าร่วม)
1955MartyDelbert Mann สหรัฐ
1956The Silent World (Le monde du silence)Jacques-Yves Cousteau และ Louis Malle ฝรั่งเศส
1957Friendly PersuasionWilliam Wyler สหรัฐ
1958The Cranes Are Flying (Летят журавли, Letyat zhuravli)Mikhail Kalatozov สหภาพโซเวียต
1959Black Orpheus (Orfeu Negro)Marcel Camus ฝรั่งเศส
1960La Dolce VitaFederico Fellini อิตาลี
1961The Long Absence (Une aussi longue absence)Henri Colpi ฝรั่งเศส
ViridianaLuis Buñuel เม็กซิโก
1962O Pagador de PromessasAnselmo Duarte* บราซิล
1963The Leopard (Il gattopardo)Luchino Visconti อิตาลี

Grand Prix du Festival International du Film (1964-1974)

[แก้]
ปี ภาพยนตร์ ผู้กำกับ สัญชาติของผู้กำกับ
(ณ เวลาที่ภาพยนตร์เข้าร่วม)
1964The Umbrellas of Cherbourg (Les parapluies de Cherbourg)Jacques Demy ฝรั่งเศส
1965The Knack …and How to Get ItRichard Lester สหราชอาณาจักร
1966A Man and a Woman (Un homme et une femme)Claude Lelouch ฝรั่งเศส
The Birds, the Bees and the Italians (Signore e signori)Pietro Germi อิตาลี
1967Blow-UpMichelangelo Antonioni อิตาลี
1968ยกเลิกงานไป
1969if....Lindsay Anderson สหราชอาณาจักร
1970MASHRobert Altman สหรัฐ
1971The Go-BetweenJoseph Losey สหรัฐ
1972The Working Class Goes to Heaven (La classe operaia va in paradiso)Elio Petri อิตาลี
The Mattei Affair (Il caso Mattei)Francesco Rosi อิตาลี
1973The HirelingAlan Bridges สหราชอาณาจักร
ScarecrowJerry Schatzberg สหรัฐ
1974The ConversationFrancis Ford Coppola สหรัฐ

Palme d'Or (1975-ปัจจุบัน)

[แก้]
ปี ภาพยนตร์ ผู้กำกับ สัญชาติของผู้กำกับ
(ณ เวลาที่ภาพยนตร์เข้าร่วม)
1975Chronicle of the Years of Fire (Chronique des années de braise)Mohammed Lakhdar-Hamina* แอลจีเรีย
1976Taxi DriverMartin Scorsese สหรัฐ
1977Padre PadronePaolo Taviani และ Vittorio Taviani อิตาลี
1978The Tree of Wooden Clogs (L'albero degli zoccoli)Ermanno Olmi อิตาลี
1979Apocalypse NowFrancis Ford Coppola สหรัฐ
The Tin Drum (Die Blechtrommel)Volker Schlöndorff* เยอรมนีตะวันตก
1980All That JazzBob Fosse สหรัฐ
Kagemusha (影武者)Akira Kurosawa ญี่ปุ่น
1981Man of Iron (Człowiek z żelaza)Andrzej Wajda* โปแลนด์
1982MissingCosta-Gavras* กรีซ
The Way (Yol)Yılmaz Güney and Şerif Gören* ตุรกี
1983The Ballad of Narayama (楢山節考 / Narayama bushiko)Shohei Imamura ญี่ปุ่น
1984Paris, Texas [unanimously]Wim Wenders เยอรมนีตะวันตก
1985When Father Was Away on Business (Otac na službenom putu) [unanimously]Emir Kusturica* ยูโกสลาเวีย
1986The MissionRoland Joffé สหราชอาณาจักร
1987Under the Sun of Satan (Sous le soleil de Satan) [unanimously]Maurice Pialat ฝรั่งเศส
1988Pelle the Conqueror (Pelle erobreren)Bille August เดนมาร์ก
1989Sex, Lies, and VideotapeSteven Soderbergh สหรัฐ
1990Wild at HeartDavid Lynch สหรัฐ
1991Barton Fink [unanimously]Joel และ Ethan Coen สหรัฐ
1992The Best Intentions (Den goda viljan)Bille August เดนมาร์ก
1993Farewell My Concubine (霸王別姬 / Bàwáng bié jī)Chen Kaige* จีน
The PianoJane Campion* นิวซีแลนด์
1994Pulp FictionQuentin Tarantino สหรัฐ
1995Underground (Подземље, Podzemlje)Emir Kusturica* ยูโกสลาเวีย
1996Secrets & LiesMike Leigh สหราชอาณาจักร
1997Taste of Cherry (طعم گيلاس /Ta'm-e gīlās)Abbas Kiarostami* อิหร่าน
The Eel (''うなぎ, Unagi)Shohei Imamura ญี่ปุ่น
1998Eternity and a Day (Μια αιωνιότητα και μια μέρα / Mia aioniotita kai mia mera) [unanimously]Theo Angelopoulos* กรีซ
1999RosettaLuc และ Jean-Pierre Dardenne* เบลเยียม
2000Dancer in the DarkLars von Trier เดนมาร์ก
2001The Son's Room (La stanza del figlio)Nanni Moretti อิตาลี
2002The PianistRoman Polanski โปแลนด์
2003ElephantGus Van Sant สหรัฐ
2004Fahrenheit 9/11 [unanimously]Michael Moore สหรัฐ
2005L'enfant (The Child)Luc และ Jean-Pierre Dardenne เบลเยียม
2006The Wind That Shakes the BarleyKen Loach* ไอร์แลนด์
20074 Months, 3 Weeks and 2 Days (4 luni, 3 săptămâni şi 2 zile)Cristian Mungiu* โรมาเนีย
2008The Class (Entre les murs) [unanimously]Laurent Cantet ฝรั่งเศส
2009The White Ribbon (Das weiße Band)Michael Haneke ออสเตรีย
2010Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (ลุงบุญมีระลึกชาติ)Apichatpong Weerasethakul* ไทย
2011The Tree of LifeTerrence Malick สหรัฐ
2012AmourMichael Haneke ออสเตรีย
2013Blue Is the Warmest Colour (La vie d'Adèle)Abdellatif Kechiche ฝรั่งเศส
2014Winter Sleep (Kış Uykusu)Nuri Bilge Ceylan ตุรกี

*ประเทศที่ได้รับรางวัลครั้งแรก

รางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศ

[แก้]

เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของเทศกาลในปี 1997 คณะกรรมการได้มอบรางวัล "ปาล์มแห่งปาล์ม" (ฝรั่งเศส: Palme des Palmes) เป็นครั้งแรก[5]

ปีผู้ได้รับรางวัลอาชีพสัญชาติ
1997 อิงมาร์ เบิร์กแมนผู้สร้างภาพยนตร์สวีเดน

ตั้งแต่ปี 2002 เทศกาลได้มอบรางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศแก่ผู้กำกับ นักแสดง หรือบริษัทในวงการภาพยนตร์ ที่มีผลงานอันเป็นเกียรติประวัติ แต่ยังไม่เคยได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากภาพยนตร์ที่เข้าประกวดในเทศกาลนี้มาก่อน[6]

ปีผู้ได้รับรางวัลอาชีพสัญชาติอ้างอิง
2002 วูดดี อัลเลนผู้สร้างภาพยนตร์และนักแสดงสหรัฐอเมริกา[7]
2003 ฌานน์ โมโรนักแสดงฝรั่งเศส[8]
2005 กาทรีน เดอเนิฟว์[9]
2007 เจน ฟอนดา นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์สหรัฐอเมริกา[10]
2008 มาโนเอล เด โอลิเวราผู้สร้างภาพยนตร์โปรตุเกส[11]
2009 คลินต์ อีสต์วุดนักแสดงและผู้สร้างภาพยนตร์สหรัฐอเมริกา[12]
2011 ฌ็อง-ปอล เบลมงโดนักแสดงฝรั่งเศส[13]
แบร์นาโด แบร์โตลุชชีผู้สร้างภาพยนตร์ อิตาลี[14]
2015 อักเญส วาร์ดาฝรั่งเศส[15]
2016 ฌอง-ปิแอร์ โลด์นักแสดง[16]
2017 เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์กผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์สหรัฐอเมริกา[17]
2019 อาแล็ง เดอลงนักแสดงฝรั่งเศส[18]
2021 มาร์โก เบลลอกกีโอผู้สร้างภาพยนตร์อิตาลี[19]
โจดี ฟอสเตอร์นักแสดงและผู้สร้างภาพยนตร์สหรัฐอเมริกา[20]
2022 ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์[21]
ทอม ครูซ[22]
2023 ไมเคิล ดักลาส[23]
แฮร์ริสัน ฟอร์ด[24]
2024 เมริล สตรีป นักแสดง [25]
จอร์จ ลูคัส ผู้สร้างและอำนวยการสร้างภาพยนตร์ [26]
สตูดิโอจิบลิ สตูดิโอแอนิเมชัน ญี่ปุ่น [27]
2025 รอเบิร์ต เดอ นิโร นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ สหรัฐอเมริกา [28]
เดนเซล วอชิงตัน นักแสดง ผู้กำกับ และอำนวยการสร้างภาพยนตร์ [29]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Awards at Cannes Film Festival: Golden Palm". The Internet Movie Database. 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-01. สืบค้นเมื่อ 2008-05-28.
  2. ↑ "Awards at Cannes Film Festival: Grand Prize of the Festival". The Internet Movie Database. 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-01. สืบค้นเมื่อ 2008-05-28.
  3. ↑ "A Brief History of the Palme d'Or". Festival de Cannes. 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-05-28.
  4. ↑ This particular Palme d'Or was awarded in retrospect at the 2002 festival. The festival's debut was to take place in 1939, but it was cancelled due to World War II. The organisers of the 2002 festival presented part of the original 1939 selection to a professional jury of six members. The films were: Goodbye Mr. Chips, La piste du nord, Lenin in 1918, The Four Feathers, The Wizard of Oz, Union Pacific and Boefje.
  5. ↑ Rooney, David (9 April 1997). "Bergman to get special Cannes salute". Variety. สืบค้นเมื่อ 22 August 2019.
  6. ↑ "A Honorary Palme at the opening ceremony of the Festival de Cannes". Cannes Film Festival. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015. สืบค้นเมื่อ 3 September 2015.
  7. ↑ Hischak, Thomas S. (2018). The Woody Allen Encyclopedia. Rowman & Littlefield. p. 340. ISBN 978-1538110676.
  8. ↑ Dagan, Carmel; Natale, Richard (31 July 2017). "Jeanne Moreau, Star of French Film Classics, Dies at 89". Variety. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  9. ↑ Singerman, Alan J.; Bissière, Michèle (2018). Contemporary French Cinema: A Student's Book. Hackett Publishing. p. 60. ISBN 978-1585108947.
  10. ↑ "Producers Guild To Honors Jane Fonda With 2019 Stanley Kramer Award". Producers Guild of America. 20 December 2018. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  11. ↑ Lee, Benjamin (2 April 2015). "Manoel de Oliveira, legendary Portuguese director, dies aged 106". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  12. ↑ "Clint Eastwood gets honorary Palme d'Or". CBC News. 26 February 2009. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  13. ↑ "Monica Bellucci, Jean-Paul Belmondo to Be Honored at France's Lumiere Awards". The Hollywood Reporter. 17 January 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 May 2018. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  14. ↑ "Bernardo Bertolucci to receive Palme d'Or honour". BBC. 11 April 2011. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 January 2021. สืบค้นเมื่อ 17 January 2020.
  15. ↑ "Director Agnes Varda to receive honorary Palme d'Or". BBC News. 11 May 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 October 2020. สืบค้นเมื่อ 3 September 2015.
  16. ↑ Szalai, Georg (10 May 2016). "Cannes: Jean-Pierre Leaud to Get Honorary Palme d'Or". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ 31 May 2016.
  17. ↑ Richford, Rhonda (19 May 2017). "Cannes: Jeffrey Katzenberg Feted With Honorary Palme d'Or". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ 26 May 2017.
  18. ↑ "Cannes: Alain Delon to Receive Honorary Palme d'Or". Variety. 17 April 2019. สืบค้นเมื่อ 17 April 2019.
  19. ↑ "Marx Can Wait: a new film and an Honorary Palme d'or for Marco Bellocchio". festival-cannes.com. 22 June 2021. สืบค้นเมื่อ 22 June 2021.
  20. ↑ "Jodie Foster To Receive Honorary Cannes Palme d'Or". Deadline Hollywood. 2 June 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 June 2021. สืบค้นเมื่อ 2 June 2021.
  21. ↑ "Forest Whitaker to be awarded the Honorary Palme d'or at the 75th Festival de Cannes – Festival de Cannes". www.festival-cannes.com (ภาษาอังกฤษ). 5 May 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 June 2022. สืบค้นเมื่อ 28 May 2022.
  22. ↑ Coyle, Jake (18 May 2022). "Tom Cruise awarded surprise honorary Palme d'Or at Cannes". AP News. สืบค้นเมื่อ 18 May 2022.
  23. ↑ Tartaglione, Nancy (16 May 2023). "Cannes Kicks Off With Michael Douglas Honor, Catherine Deneuve Tribute To Ukraine & Johnny Depp's 'Jeanne Du Barry'". Deadline (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 May 2023. สืบค้นเมื่อ 20 May 2023.
  24. ↑ "'Indiana Jones' swings into Cannes Film Festival; Harrison Ford to be honored". AP News (ภาษาอังกฤษ). 18 May 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2023. สืบค้นเมื่อ 18 May 2023.
  25. ↑ "Meryl Streep Guest of honour at the opening ceremony of the 77th Festival de Cannes". Festival de Cannes (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2024-05-02. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 May 2024. สืบค้นเมื่อ 2024-05-02.
  26. ↑ "George Lucas Honorary Palme d'or of the 77th Festival de Cannes". Festival de Cannes (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2024-04-09. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 April 2024. สืบค้นเมื่อ 2024-04-09.
  27. ↑ "Studio Ghibli Honorary Palme d'or of the 77th Festival de Cannes". Festival de Cannes (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2024-04-17. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 April 2024. สืบค้นเมื่อ 2024-04-22.
  28. ↑ "Robert de Niro to Receive Cannes Film Festival's Honorary Palme d'Or". Variety. สืบค้นเมื่อ April 7, 2025.
  29. ↑ "Denzel Washington Surprised With Honorary Palme d'Or at Cannes". Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ May 19, 2025.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รางวัลปาล์มทองคำ&oldid=12325736"