ข้ามไปเนื้อหา

รัฐธรรมนูญรัสเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
เล่มรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซียฉบับพิเศษ ซึ่งประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซียใช้ในการกล่าวคำปฏิญาณตน
ภาพรวม
ชื่อต้นฉบับКонституция Российской Федерации
ท้องที่ใช้สหพันธรัฐรัสเซีย
วันประกาศ12 ธันวาคม 1993
มีผลใช้บังคับ25 ธันวาคม 1993
ระบบสหพันธรัฐรูปแบบสาธารณรัฐกึ่งประธานาธิบดี
โครงสร้างรัฐบาล
ฝ่ายสามฝ่าย
ประมุขแห่งรัฐประธานาธิบดี
ฝ่ายนิติบัญญัติสองสภา
(สภาแห่งสหพันธ์: สภาสหพันธ์, สภาดูมา)
ฝ่ายบริหารรัฐบาลที่นำโดยนายกรัฐมนตรี
ฝ่ายตุลาการฝ่ายตุลาการ (ศาลรัฐธรรมนูญ, ศาลฎีกา)
ระบอบสหพันธรัฐ
คณะผู้เลือกตั้งไม่มี
อารัมภบท9
ประวัติศาสตร์
นิติบัญญัติชุดแรก12 ธันวาคม 1993
บริหารชุดแรก9 สิงหาคม 1996
แก้ไขเพิ่มเติม (ครั้ง)4 ครั้ง (รวมการปรับเปลี่ยนเกี่ยวกับหน่วยองค์ประกอบของสหพันธ์อีก 11 ครั้ง)
แก้ไขครั้งล่าสุด4 กรกฎาคม 2020
ที่เก็บรักษาเครมลิน, มอสโก
ผู้ยกร่างการประชุมรัฐธรรมนูญ
ผู้ลงนามการลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญโดยพลเมืองชาวรัสเซีย
ฉบับก่อนหน้ารัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตสหพันธ์รัสเซีย
เอกสารฉบับเต็ม
รัฐธรรมนูญแห่งรัสเซีย ที่วิกิซอร์ซ

รัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Конституция Российской Федерации, อักษรโรมัน: Konstitutsiya Rossiyskoy Federatsii) ได้รับความเห็นชอบจากการลงประชามติระดับชาติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1993 และมีผลบังคับใช้ในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1993[1] การปฏิรูปครั้งสำคัญล่าสุดเกิดขึ้นในปี 2020 ซึ่งมีการแก้ไขเพิ่มเติมเป็นวงกว้างส่งผลให้โครงสร้างในหลายส่วนเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงวาระการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดี นโยบายทางสังคม และบทบาทของกฎหมายรัสเซียที่มีอำนาจเหนือกว่ากฎหมายระหว่างประเทศ (ดูเพิ่มเติมที่ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งรัสเซีย พ.ศ. 2563)

รัฐธรรมนูญของรัสเซียเริ่มมีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 25 ธันวาคม 1993 ณ เวลาที่มีการตีพิมพ์เผยแพร่ในราชกิจจานุเบกษา และส่งผลให้ระบบการปกครองแบบโซเวียตสิ้นสุดลง รัฐธรรมนูญฉบับปี 1993 นี้ถือเป็นหนึ่งในรัฐธรรมนูญที่บังคับใช้ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์รัสเซีย โดยเป็นรองเพียงแค่รัฐธรรมนูญฉบับปี 1937 ในยุคโซเวียตซึ่งเคยบังคับใช้มาจนถึงปี 1978 เท่านั้น

ในรูปแบบหนังสือขนาดย่อ

เนื้อหาของร่างกฎหมายนี้ถูกยกร่างขึ้นโดยการประชุมรัฐธรรมนูญปี 1993 ซึ่งมีผู้เข้าร่วมประชุมมากกว่า 800 คน โดยมี เซียร์เกย์ อะเลคเซเยฟ, เซียร์เกย์ ชาฮราย และในบางครั้งรวมถึง อะนาโตลี ซอบชัค ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ร่วมยกร่างหลักของรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ตัวเนื้อหาได้รับแรงบันดาลใจมาจากโครงร่างโครงการรัฐธรรมนูญของ มีฮาอิล สเปรันสกี และรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับปัจจุบัน[2] นอกจากนี้ กลุ่มนักกฎหมายที่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากองค์การเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศแห่งสหรัฐ (USAID) ก็มีส่วนร่วมในการพัฒนาโครงร่างนี้ด้วยเช่นกัน[3]

รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกนำมาใช้แทนที่รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตสหพันธ์รัสเซีย ฉบับวันที่ 12 เมษายน 1978 ในยุคสหภาพโซเวียต (ซึ่งเคยได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมไปแล้วในเดือนเมษายน 1992 เพื่อสะท้อนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและอธิปไตยของสหพันธรัฐรัสเซีย) ภายหลังเกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2536

อ้างอิง

[แก้]
  • Gönenç, Levent (2002). Prospects for Constitutionalism in Post-Communist Countries. Kluwer Law International. ISBN 90-411-1836-5.
  • Jeffries, Ian (1996). A Guide to the Economies in Transition. Routledge. ISBN 0-415-13684-9.
  • Partlett, William. The Dangers of Popular Constitution-Making, Brooklyn Journal of International Law, Volume 38, 193-238 (2012). Available at https://ssrn.com/abstract=1924958.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  1. https://legislationline.org/sites/default/files/2025-02/CONSTITUTION%20OF%20THE%20RUSSIAN%20FEDERATION.pdf
  2. Sergey Shakhray – The Voice of Russia ที่ยูทูบ
  3. "USAID In Russia". USAID. United States Agency for International Development. 18 September 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 November 2020. สืบค้นเมื่อ 16 December 2020.