รัฐควาลิยัร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐควาลิยัร

ग्वालियर राज्य
1731–1948
ธงชาติควาลิยัร
ธงรัฐ (1731–1818)
ตราแผ่นดินของควาลิยัร
ตราแผ่นดิน
แผนที่รัฐควาลิยัรเมื่อปี 1903
แผนที่รัฐควาลิยัรเมื่อปี 1903
เมืองหลวง
ภาษาทั่วไปพุนเทล, ฮินดี, มราฐา
ประวัติศาสตร์ 
• ก่อตั้ง
1731
• โอนสิทธิ์ปกครองแก่อินเดีย
15 มิถุนายน 1948
ก่อนหน้า
ถัดไป
จักรวรรดิมราฐา
Jhansi State
Dominion of India
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย

รัฐควาลิยัร (อักษรโรมัน: Gwalior) เป็นรัฐมราฐากึ่งเอกราช กินพื้นที่ที่ปัจจุบันคือรัฐมัธยประเทศ และเติบโตขึ้นมาในสมัยการเจริญรุ่งเรืองของจักรวรรดิมราฐา และการแตกสลายของอาณาจักรโมกุล

รัฐควาลิยัรปกครองโดยราชวงศ์ศินเท ซึ่งเป็นราชวงศ์ในจักรวรรดิมราฐาที่เป็นฮินดู ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ รัฐควาลิยัรได้รับการบรรจุเป็นหนึ่งในรัฐมหาราชาระดับ 21 สลุต ภายใต้ปกครองของบริติชราช[1] ชื่อของรัฐมาจากเมืองโบราณควาลิยัร ซึ่งแม้จะไม่ได้เป็นราชธานีของรัฐในช่วงแรก แต่เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ต่อมาเนื่องมาจากความแข็งแกร่วของป้อมควาลิยัร จึงได้ย้ายราชธานีมาที่นี่แทนอุชไชนะ หลังทาวลัต ราว ศินทิยา สร้างวังขึ้นในหมู่บ้านใกล้กับป้อม รัฐตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 18 โดยราโนจี ศินทิยา ตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐมราฐา

ภายใต้ปกครอของ มหัทจี ศินทิยา (1761–1794) รัฐควาลิยัรกลายมาเป็นหนึ่งในอำนาจระดับบน ๆ ของอินเดียกลาง และมีอำนาจเหนือในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐในบรรดาสมาพันธรัฐมราฐา กระทั่งเกิดสวครามกับอังกฤษ รัฐกลายมาอยู่ภายใต้อำนาจของอังกฤษแทน และกลายมาเป็นรัฐมหาราชาของจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย ควาลิยัรเป็นรัฐที่ใหญ่สุดในเอเยนซีอินเดียกลาง และอยู่ภายใต้การดูแลของเรสซิเดนซีแห่งควาลิยัร จนถึงปี 1936 ที่ซึ่งแยกควาลิยัรออกจากเอเยนซีและมาอยู่ภายใต้การดูแลโดยตรงของผู้สำเร็จราชการประจำอินเดีย ปลังอินเดียได้เอกราชในปี 1947 ผู้นำแห่งศินเทได้ลงนามในสนธิสัญญาส่งมอบสิทธิ์ปกครองให้แก่อินเดีย และรัฐควาลิยัรถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐมัธยภารต[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Gwalior – Princely State (21 gun salute)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 August 2018. สืบค้นเมื่อ 11 August 2014.
  2. Boland-Crewe, Tara; Lea, David (2004). The Territories and States of India. Psychology Press. ISBN 9780203402900.