รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 1
หน้าตา
| รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 1 | |||
|---|---|---|---|
| ข้อมูลทั่วไป | |||
| ชื่อลำลอง | 上海地铁1号线 | ||
| สถานะ | เปิดให้บริการ | ||
| ที่ตั้ง | เซี่ยงไฮ้ | ||
| ปลายทาง | |||
| จำนวนสถานี | 28 | ||
| การดำเนินงาน | |||
| รูปแบบ | รถไฟใต้ดิน | ||
| ผู้ดำเนินงาน | Shanghai No.1 Metro Operation Co. Ltd. | ||
| ผู้โดยสารต่อวัน | 1,370,000 คน (2013)[1] | ||
| ประวัติ | |||
| เปิดเมื่อ | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 | ||
| ข้อมูลทางเทคนิค | |||
| ระยะทาง | 36.39 km (22.61 mi)[2] | ||
| จำนวนทางวิ่ง | 2 | ||
| ลักษณะทางวิ่ง | ใต้ดิน, ยกระดับ | ||
| รางกว้าง | 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) | ||
| ระบบจ่ายไฟ | เหนือหัว | ||
| ความเร็ว | 80 km/h (50 mph)[3] | ||
| |||
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกของระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1993 ต้นทางจากสถานีถนนฟูจิน ผ่านทาง สถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ (รถไฟใต้ดิน) ปลายทางสถานีซินจวง รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารและได้กำไรมากที่สุด[4]
รายชื่อสถานี
[แก้]| สถานีซินจวง | 莘庄 | 5 22 | เขตหมิ่นหัง |
| สถานีไว่ฮว๋านลู่ | 外环路 | ||
| สถานีถนนเหลียนฮวา | 莲花路 | ||
| สถานีสวนสนุกจิ่นเจียง | 锦江乐园 | เขตสวีฮุ่ย | |
| สถานีเซี่ยงไฮ้ใต้ | 上海南站 | 3 22 * | |
| สถานีถนนเฉาเป่า | 漕宝路 | 12 | |
| สถานีสนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ | 上海体育馆 | 4 | |
| สถานีสวีเจียฮุ่ย | 徐家汇 | 9 11 | |
| สถานีถนนเหิงชาน | 衡山路 | ||
| สถานีถนนฉางสู | 常熟路 | 7 | |
| สถานีถนนช่านซีใต้ | 陕西南路 | 10 12 | เขตฮว๋างเปย |
| สถานีถนนฮว๋างเปยใต้ | 黄陂南路 | ||
| สถานีจัตุรัสประชาชน | 人民广场 | 2 8 | |
| สถานีถนนซินเจี๋ย | 新闸路 | ||
| สถานีถนนหันจง | 汉中路 | 12 13 | เขตเจี๋ยเป่ย |
| สถานีเซี่ยงไฮ้ | 上海火车站 | 3 * 4 * * = out-of-system transfer | |
| สถานีถนนจงชานเหนือ | 中山北路 | ||
| สถานีถนนเหยียนฉาง | 延长路 | ||
| สถานีวงเวียนเซี่ยงไฮ้ | 上海马戏城 | ||
| สถานีถนนเหวินสุ่ย | 汶水路 | ||
| สถานีเผิงพู่ซินชุน | 彭浦新村 | ||
| สถานีถนนกงคัง | 共康路 | ||
| สถานีทงเหอซินชุน | 通河新村 | เขตเป่าชาน | |
| สถานีถนนฮูหลัน | 呼兰路 | ||
| สถานีก้งฟู่ซินคชุน | 共富新村 | ||
| สถานีทางหลวงเป่าอัน | 宝安公路 | ||
| สถานีถนนโหย่วอี๋ตะวันตก | 友谊西路 | ||
| สถานีถนนฟู่จิ่น | 富锦路 | ||
รถไฟฟ้า
[แก้]| ประเภท | ผลิตเมื่อ | รุ่น | จำนวนคันต่อขบวน | การพ่วง | ผู้ผลิต |
|---|---|---|---|---|---|
| Type A | 1992–1994 | DC01B | 10 | Tc+Mp+M+Mp+M+Mp+M+Tc | ADtranz และ ซีเมนส์ |
| Type A | 1992–1994 | DC01C | 5 | Tc+Mp+M+Mp+M+Mp+M+Tc | ซีเมนส์ และ CSR Zhuzhou |
| Type A | 1998–1999 | AC01A | 8 | Tc+Mp+M+Mp+M+Mp+M+Tc | ซีเมนส์ |
| Type A | 1998–2001 | AC01B | 12 | Tc+M+Mp+M+Mp+M+Mp+Tc | ซีเมนส์ และ CSR Zhuzhou |
| Type A | 2006–2007 | AC06 | 16 | Tc+Mp+M+Mp+M+Mp+M+Tc | Shanghai Electric, CSR Puzhen และ อัลสตอม |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Ridership". Shanghai Metro. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-01. สืบค้นเมื่อ 2013-04-21.
- ↑ "Operations Overview". Shanghai Metro Operation Co, Ltd. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-31. สืบค้นเมื่อ 2007-09-24.
- ↑ "Shanghai Metro Lines 1 & 2". Movia. Bombardier. สืบค้นเมื่อ 2007-10-14.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "Experts fear subway costs could go off the rails". China Daily. สืบค้นเมื่อ 2012-11-29.
