รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อที่ใช้ในประเทศอังกฤษ พ่วงกับรถข้างต่ำ

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (พ.ห.) หรือ รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) (อังกฤษ: Brake Van อเมริกา: Caboose) เป็นยานยนต์รางชนิดหนึ่งซึ่งใช้พ่วงในขบวนรถไฟ เพื่อบรรทุกสิ่งของและใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถ ในอดีต ยานยนต์รางชนิดนี้มีความสำคัญมากในฐานะที่จะช่วยห้ามล้อได้นอกเหนือจากระบบห้ามล้อปกติของรถจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทำขบวนรถสินค้า ปัจจุบันในประเทศไทยยังมีรถชนิดนี้พ่วงไว้ตอนหน้าขบวนรถโดยสารทางไกล และตอนท้ายขบวนรถสินค้าทุกขบวน

หน้าที่[แก้]

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ ใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถและพนักงานห้ามล้อ ซึ่งพนักงานเหล่านั้นมีหน้าที่กลับประแจมือแทนพนักงานสถานีเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง ตลอดจนเฝ้าระวังเหตุอันตรายอันอาจเกิดแก่ขบวนรถไฟ รวมไปถึงจดบันทึกความเคลื่อนไหวของขบวนรถว่าถึงสถานีใดเวลาใด นอกจากนี้ บนรถยังมีเครื่องห้ามล้อมือที่พนักงานห้ามล้อสามารถใช้งานได้ หากขบวนรถใช้ความเร็วเกินควร ที่ว่างบนรถใช้ในการบรรทุกส่งสิ่งของที่มีขนาดใหญ่ รวมถึงสิ่งของที่ผู้อื่นที่มิได้โดยสารฝากส่ง

รถชนิดอื่นที่คล้ายกัน[แก้]

รถโบกี้ชั้นสามและสัมภาระ (บสพ.)

ในกิจการรถไฟไทย มีรถสำหรับบรรทุกสัมภาระที่พ่วงในขบวนรถโดยสารอีกสองชนิดคือ

  • รถโบกี้ชั้นสามและสัมภาระ (บสพ.)
  • รถโบกี้ชั้นสองและสัมภาระ (บทพ.)

อ้างอิง[แก้]