ข้ามไปเนื้อหา

ย็อคเคิน รินท์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ย็อคเคิน รินท์
ภาพถ่ายของ ย็อคเคิน รินท์ บนโพเดียมพร้อมด้วยพวงหรีดลอเรลคล้องรอบคอ
รินท์ในการแข่งขันดัตช์กรังด์ปรีซ์ 1970
เกิดคาร์ล ย็อคเคิน รินท์
(1942-04-18)18 เมษายน ค.ศ. 1942
ไมนทซ์ รัฐประชาชนแห่งเฮ็สเซิน ไรช์เยอรมัน
เสียชีวิต5 กันยายน ค.ศ. 1970(1970-09-05) (28 ปี)
มอนซาเซอร์กิต แคว้นลอมบาร์เดีย อิตาลี
สาเหตุเสียชีวิต
อุบัติเหตุระหว่างการแข่งขันอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ 1970
คู่สมรสนีนา ลิงคอล์น (สมรส 1967)
บุตร1 คน
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติประเทศออสเตรีย ออสเตรีย[a]
ฤดูกาลที่แข่ง19641970
ทีม
แข่ง62 (ออกตัว 60)
แชมป์โลก1 (1970)
ชนะ6
โพเดียม13
คะแนน107 (109)[b]
ตำแหน่งโพล10
รอบเร็วที่สุด3
แข่งครั้งแรกออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ 1964
ชนะครั้งแรกยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ 1969
ชนะครั้งล่าสุดเยอรมันกรังด์ปรีซ์ 1970
แข่งครั้งล่าสุดอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ 1970
24 ชั่วโมง เลอม็อง
ปีที่แข่ง19641967
ทีม
อันดับที่ดีที่สุด1 (1965)
ชนะ1 (1965)

คาร์ล ย็อคเคิน รินท์ (เยอรมัน: Karl Jochen Rindt, ออกเสียง: [ˈjɔxn̩ ˈʁɪnt]; 18 เมษายน ค.ศ. 1942 – 5 กันยายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแข่งรถชาวเยอรมันที่แข่งรถภายใต้ธงชาติออสเตรียในการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1964 ถึง 1970 รินท์เป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1970 กับโลตัส ภายหลังการเสียชีวิตระหว่างการแข่งขันอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ โดยเขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์หกรายการตลอดเจ็ดฤดูกาลแข่งขัน เขายังมีผลงานในการแข่งขันทดสอบความทนทานเป็นชัยชนะในการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง ประจำปี 1965 กับเอ็นเออาร์ที

รินท์เกิดที่ประเทศเยอรมนีและเติบโตที่ประเทศออสเตรีย[2][3] เขาเริ่มต้นอาชีพนักแข่งรถใน ค.ศ. 1961 และเริ่มขับรถที่นั่งเดี่ยวใน ค.ศ. 1963 โดยเขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จทั้งในการแข่งขันระดับฟอร์มูลาจูเนียร์และฟอร์มูลาทู[4][5][6] รินท์เข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันครั้งแรกที่สนามบ้านเกิดของเขาในฤดูกาล 1964 ก่อนที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักแข่งหลักให้แก่คูเปอร์ในฤดูกาล 1965[5][6] ภายหลังผลงานที่คละกันไปกับทีม เขาจึงย้ายไปยังแบรบัมในฤดูกาล 1968 และต่อมาที่โลตัสในฤดูกาล 1969 ซึ่งโลตัสนั่นเองเป็นทีมที่เขาได้ขับรถที่มีความสามารถในการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม เขาแสดงความกังวลต่อความปลอดภัยของรถโลตัสที่ขึ้นชื่อว่าขาดความเชื่อถือได้อยู่บ่อยครั้ง[5][6][7] รินท์ชนะการแข่งขันฟอร์มูลาวันรายการแรกที่การแข่งขันยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ 1969[7] เขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในฤดูกาล 1970 โดยเขาขับรถรุ่นโลตัส 72 ที่เป็นนวัตกรรมใหม่เป็นหลัก และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ห้ารายการจากการแข่งขันเก้ารายการแรก[6] ระหว่างรอบฝึกซ้อมของการแข่งขันอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ที่มอนซา รถของเขาเสียหลักพุ่งชนราวกันอันตรายหลังจากเพลาเบรกขัดข้อง ประกอบกับราวเหล็กที่ติดตั้งไม่ได้มาตรฐานนั้นหลุดออกมาจากแรงกระแทกจนเหลือเพียงเสารองรับ[2][8][9][10] รินท์เสียชีวิตลงระหว่างนำส่งโรงพยาบาล[11] แต่เนื่องจากคู่แข่งที่ใกล้เคียงที่สุดอย่างฌากี อิกซ์ ไม่สามารถสะสมคะแนนได้เพียงพอในการแข่งขันที่เหลือของฤดูกาล รินท์จึงได้รับตำแหน่งแชมป์โลกหลังมรณกรรม[5][12][13] รินท์จากไปโดยทิ้งนีนา ผู้เป็นภรรยา และนาทาชา บุตรสาวของเขาไว้เบื้องหลัง

รินท์มีผลงานตลอดการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ 62 รายการ เป็นชัยชนะหกครั้งและอันดับบนโพเดียม 13 ครั้ง นอกจากนี้ เขายังมีผลงานที่ประสบความสำเร็จในการแข่งรถสปอร์ต โดยชนะการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง 1965 ร่วมกับมาสเทน เกรกอรี ในรถรุ่นแฟร์รารี 250แอลเอ็ม[5][14] รินท์เป็นนักแข่งรถที่มีชื่อเสียงในประเทศออสเตรีย และความสำเร็จของเขาส่งผลให้ความสนใจในกีฬาท้าความเร็วเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟอร์มูลาวัน เขายังดำเนินรายการโทรทัศน์รายเดือนชื่อ โมโทรามา เพื่อรายงานการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ และจัดงานแสดงรถแข่งที่ประสบความสำเร็จในเวียนนา ส่วนระหว่างระยะเวลาในฟอร์มูลาวันนั้น เขาได้มีส่วนร่วมกับแจ็กกี สจวร์ต ในการรณรงค์เพื่อปรับปรุงความปลอดภัยในการแข่งขัน[5][7]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
1963 ซาโวตดรุฌบีนาโรดู เอกูว์รีเวียน 1 0 ? ? 1 0 2
1964 ฟอร์มูลาวัน อาร์.อาร์.ซี. วอล์กเกอร์เรซซิงทีม 1 0 0 0 0 0 NC
24 ชั่วโมง เลอม็อง นอร์ทอเมริกันเรซซิงทีม 1 0 0 0 0 N/a DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป ก็อทฟรีท เคิชเชอร์ 1 0 0 0 0 N/a N/a
นอร์ทอเมริกันเรซซิงทีม 1 0 0 0 0
1965 24 ชั่วโมง เลอม็อง นอร์ทอเมริกันเรซซิงทีม 1 1 0 0 1 N/a 1
ทรอเฟเดอฟร็องส์ รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 4 1 1 1 3 16 2
ฟอร์มูลาวัน คูเปอร์คาร์คัมพานี 9 0 0 0 0 4 13
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป พอร์เชอซิสเตมเอนจิเนียริง 1 0 0 0 0 N/a N/a
นอร์ทอเมริกันเรซซิงทีม 1 1 0 0 0
1966 ฟอร์มูลาวัน คูเปอร์คาร์คัมพานี 9 0 0 0 3 22 3
ยูโรเปียนทัวริงคาร์แชมเปียนชิป – ดิวิชัน 2 บมจ. เอาโตเดลตา 2 0 0 0 1 4 15
ทรานส์-อเมริกันซีดานแชมเปียนชิป – รุ่นต่ำกว่า 2 ลิตร 1 1 0 0 1 N/a NC
24 ชั่วโมง เลอม็อง คอมสต็อกเรซซิง/บจก. เอฟ.อาร์. อิงลิช 1 0 0 0 0 N/a DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป นอร์ทอเมริกันเรซซิงทีม 1 0 0 0 0 N/a N/a
พอร์เชอซิสเตมเอนจิเนียริง 1 0 0 0 0
คอมสต็อกเรซซิง/บจก. เอฟ.อาร์. อิงลิช 1 0 0 0 0
1967 ทรอเฟเดอฟร็องส์ รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 4 3 1 1 4 33 1
บริติชฟอร์มูลาทู 5 3 0 0 0 27 1
ฟอร์มูลาวัน คูเปอร์คาร์คัมพานี 10 0 0 0 0 6 13
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 6 5 3 4 5 0 NC
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ แวกเนอร์ล็อกฮีดเบรกฟลูอิด 1 0 0 0 0 0 NC
24 ชั่วโมง เลอม็อง พอร์เชอซิสเตมเอนจิเนียริง 1 0 0 0 0 N/a DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป พอร์เชอชตุทการ์ท 1 0 0 0 0 N/a N/a
พอร์เชอซิสเตมเอนจิเนียริง 4 0 0 0 1
1968
เตมโปราดาอาร์เจนตินา รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 4 0 1 1 3 21 2
ฟอร์มูลาวัน แบรบัมเรซซิงออร์แกไนเซชัน 12 0 2 0 2 8 12
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 6 4 3 4 5 0 NC
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ เรปโก-แบรบัม 1 0 0 0 0 0 NC
1969 แทสมันซีรีส์ โกลด์ลีฟทีมโลตัส 7 2 0 0 4 30 2
ฟอร์มูลาวัน 10 1 5 2 3 22 4
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง 4 2 2 2 2 0 NC
1970 ฟอร์มูลาวัน โกลด์ลีฟทีมโลตัส 9 5 3 1 5 45 1
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู ย็อคเคิน รินท์เรซซิง 3 1 1 1 1 0 NC
แหล่งที่มา:[15][16]
หมายเหตุ
  •  ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับระดับสูง (graded driver)

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 อันดับ คะแนน[b]
1964 อาร์.อาร์.ซี. วอล์กเกอร์เรซซิงทีม แบรบัม บีที11 บีอาร์เอ็ม พี56 1.5 วี8 MON NED BEL FRA GBR GER AUT
Ret
ITA USA MEX NC 0
1965 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที73 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 RSA
Ret
ITA
8
13 4
คูเปอร์ ที77 MON
DNQ
BEL
11
FRA
Ret
GBR
14
NED
Ret
GER
4
USA
6
MEX
Ret
1966 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที81 มาเซราตี 9/เอฟ1 3.0 วี12 MON
Ret
BEL
2
FRA
4
GBR
5
NED
Ret
GER
3
ITA
4
USA
2
MEX
Ret
3 22
(24)
1967 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที81 มาเซราตี 9/เอฟ1 3.0 วี12 RSA
Ret
MON
Ret
CAN
Ret
13 6
คูเปอร์ ที81บี NED
Ret
มาเซราตี 10/เอฟ1 3.0 วี12 BEL
4
FRA
Ret
USA
Ret
MEX
คูเปอร์ ที86 GBR
Ret
GER
Ret
ITA
4
1968 แบรบัมเรซซิงออร์แกไนเซชัน แบรบัม บีที24 เรปโก 740 3.0 วี8 RSA
3
ESP
Ret
MON
Ret
12 8
แบรบัม บีที26 เรปโก 860 3.0 วี8 BEL
Ret
NED
Ret
FRA
Ret
GBR
Ret
GER
3
ITA
Ret
CAN
Ret
USA
Ret
MEX
Ret
1969 โกลด์ลีฟทีมโลตัส โลตัส 49บี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 RSA
Ret
ESP
Ret
MON NED
Ret
FRA
Ret
GBR
4
GER
Ret
ITA
2
CAN
3
USA
1
MEX
Ret
4 22
1970 โกลด์ลีฟทีมโลตัส โลตัส 49ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 RSA
13
MON
1
BEL
Ret
1 45
โลตัส 72 ESP
Ret
โลตัส 72ซี NED
1
FRA
1
GBR
1
GER
1
AUT
Ret
ITA
DNS
CAN USA MEX
แหล่งที่มา:[18]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
1963 ย็อคเคิน รินท์ คูเปอร์ ที67 ฟอร์ด 109อี 1.5 แอล4 LOM GLV PAU IMO SYR AIN INT ROM SOL KAN MED AUT
Ret
OUL RAN
1965 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที77 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 ROC
7
SYR SMT
DSQ
INT
Ret
รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง แบรบัม บีที16
(ฟอร์มูลาทู)
ฟอร์ด-คอสเวิร์ท เอฟวีเอ 1.6 แอล4 MED
Ret
RAN
1966 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที81 มาเซราตี 9/เอฟ1 3.0 วี12 RSA SYR INT
5
OUL
1967 คูเปอร์คาร์คัมพานี คูเปอร์ ที81 มาเซราตี 9/เอฟ1 3.0 วี12 ROC
Ret
SPR INT SYR
รอย วิงเคิลแมนน์เรซซิง แบรบัม บีที23
(ฟอร์มูลาทู)
ฟอร์ด-คอสเวิร์ท เอฟวีเอ 1.6 แอล4 OUL
6
ESP
1968 แบรบัมเรซซิงออร์แกไนเซชัน แบรบัม บีที26 เรปโก 860 3.0 วี8 ROC INT OUL
Ret
1969 โกลด์ลีฟทีมโลตัส โลตัส 49บี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
Ret
INT
2
MAD
โลตัส 63 OUL
2
1970 โกลด์ลีฟทีมโลตัส โลตัส 49ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
2
โลตัส 72 INT
Ret
OUL
2
แหล่งที่มา:[19]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. รินท์แข่งขันด้วยใบอนุญาตขับแข่งสัญชาติออสเตรีย แม้ว่าเขานั้นจะถือสัญชาติเยอรมันเพียงสัญชาติเดียวก็ตาม[1]
  2. 1 2 คะแนนสะสมทั้งหมดของนักขับนั้นไม่ได้นำมารวมเป็นคะแนนสำหรับการชิงแชมป์โลกของแต่ละคนจนกระทั่งฤดูกาล 1990 ตัวเลขที่ไม่มีวงเล็บกำกับคือคะแนนที่นับรวมเพื่อชิงแชมป์โลก ส่วนตัวเลขในวงเล็บคือคะแนนสะสมทั้งหมด[17]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Mappes-Niediek 2008, p. 35.
  2. 1 2 Hunt, Scott (3 มีนาคม 2015). "The Forgotten Story of ... Jochen Rindt". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. "Nur auf der Rennstrecke unsterblich". ORF (ภาษาเยอรมัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. Henry 1990, p. 13.
  5. 1 2 3 4 5 6 Reuß 2010.
  6. 1 2 3 4 Walitsch, Erich. "Jochen Rindt – Wie wird man Rennfahrer?" [Jochen Rindt – How do you become a racing driver?] (PDF). Jochen Rindt official website (ภาษาเยอรมัน). ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 3 Giesser 2010.
  8. Henry 1990, p. 104.
  9. Nye 1986, p. 69.
  10. Prüller 1971, p. 199.
  11. Diepraam, Mattijs (17 มีนาคม 2007). "The Champions / Jochen Rindt: Fearless until the end". 8W. Forix. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. Rendall 2007, p. 264.
  13. Wyatt, Ben (18 พฤศจิกายน 2020). "The F1 champion crowned beyond the grave". BBC Sport. BBC.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. Nye, Doug (มิถุนายน 1998). "1965 The Old Man and the Plea". Motor Sport. เล่มที่ 74 ฉบับที่ 6. น. 36–37. ISSN 0027-2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2016.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. "Jochen Rindt". Motor Sport Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. "Jochen Rindt – Racing career profile". DriverDB.com. The Race Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 31 สิงหาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. Diepraam, Mattijs (18 มกราคม 2019). "World Championship points systems". 8W. Forix. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กันยายน 2019. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. Small, Steve (2000). "Jochen Rindt". Grand Prix Who's Who (พิมพ์ครั้งที่ Third). Reading, Berkshire: Travel Publishing. น. 477–479. ISBN 978-1-902007-46-5. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2025 โดยทาง Open Library.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. "Jochen Rindt – Involvement Non World Championship". StatsF1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลภาพยนตร์

[แก้]
  • Giesser, Christian (Director) (2010). Jochen Rindt lebt [Jochen Rindt Lives] (Documentary) (ภาษาเยอรมัน). Cinecraft.
  • Reuß, Eberhard (Director) (2010). Jochen Rindts letzter Sommer [Jochen Rindt's Last Summer] (Documentary) (ภาษาเยอรมัน). Südwestrundfunk.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]