ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549
Plane crash into Hudson Rivercroped.jpg

ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 ที่ลงจอดฉุกเฉินกำลังลอยอยู่ในแม่น้ำฮัดสัน

เหตุการณ์
วันที่  15 มกราคม 2552
สาเหตุ  การชนนกหลายครั้ง, การลงจอดฉุกเฉินบนน้ำที่มีการควบคุม
สถานที่  แม่น้ำฮัดสัน สหรัฐอเมริกา
40°46′10″N 74°00′17″W / 40.769498°N 74.004636°W / 40.769498; -74.004636พิกัดภูมิศาสตร์: 40°46′10″N 74°00′17″W / 40.769498°N 74.004636°W / 40.769498; -74.004636 (โดยประมาณ)[1]
จาก  ท่าอากาศยานลากวาร์เดีย นครนิวยอร์ก
จุดหมาย  สนามบินนานาชาติชาร์ล็อตต์ดักลาส ชาร์ลอตต์ นอร์ธแคโรไลนา
ตาย  0
เจ็บ  100 (เล็กน้อย 95, สาหัส 5)
เครื่องบิน
 ชนิด  แอร์บัส เอ320-214
ผู้ควบคุม  ยูเอสแอร์เวย์
ทะเบียน  N106US
ผู้โดยสาร  150
ลูกเรือ  5
ผู้รอดชีวิต  155 (ทั้งหมด)
วิดีโอจากยามชายฝั่ง (ยาว 8:07 นาที) แสดงภาพการตกและการกู้ภัย; เวลาลงสู่ผืนน้ำคือ 15:31:02 น.

วันที่ 15 มกราคม 2552 ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 (AWE1549) ซึ่งเป็นเครื่องแอร์บัส เอ320 ที่กัปตัน เชสลีย์ บี. "ซัลลี" ซัลเลนเบอร์เกอร์ (Chesley B. "Sully" Sullenberger) ผู้ช่วยนักบินเจฟฟรี สไคลส์ (Jeffrey Skiles) เป็นคนขับลงจอดบนน้ำฉุกเฉินแบบไม่เดินเครื่องในแม่น้ำฮัดสินหลังการชนนกหลายครั้งเป็นเหตุให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเครื่องหยุดทำงาน ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 155 คนบนเครื่องได้รับการอพยพหลบภัยจากลำตัวเครื่องที่จมน้ำบางส่วนขณะจมลงแม่น้ำ โดยได้รับการกู้ภัยจากเรือที่อยู่ในละแวกนั้น มีคนบนเครื่องได้รับบาดเจ็บหลายคน บางคนบาดเจ็บสาหัส แต่มีเพียงคนเดียวที่ต้องให้เข้าโรงพยาบาลข้ามคืน เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ปาฏิหารย์แม่น้ำฮัดสัน" และไม่นาน บางบันทึกก็ยกกัปตันซัลเลนเบอร์เกอร์เป็นวีรบุรุษ[2][3][4]

อากาศยานลำนี้เป็นแอร์บัส เอ320-200 เลขทะเบียน N106US กำลังปฏิบัติงานเป็นเที่ยวบินพาณิชย์โดยสารในประเทศตามกำหนดของยูเอสแอร์เวย์จากท่าอากาศยานลากวาร์เดียในนครนิวยอร์กสู่ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์ดักลาส ในชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ธแคโรไลนา หลังเริ่มบินได้ประมาณสามนาที เมื่อเวลา 15:27 น. ตามเวลามาตรฐานตะวันออก เครื่องชนฝูงห่านแคนาดาระหว่างการไต่ระดับช่วงแรกจากท่าอากาศยานลากวาร์เดีย อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสะพานจอร์จวอชิงตันไม่มาก การชนนกทำให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเสียพลังงานอย่างรวดเร็ว

เมื่ออากาศยานเสียความสูง ลูกเรือบนเครื่องของเที่ยวบินตัดสินใจว่าเครื่องไปไม่ถึงสนามบินที่ใกล้ที่สุด พวกเขาจึงหันลงใต้และเลื่อนเหนือแม่น้ำฮัดสัน สุดท้ายลงจอดนอกใจกลางแมนฮัตตันใกล้พิพิธภัณฑ์อินเทอร์พิดซี-แอร์-สเปซ (Intrepid Sea-Air-Space Museum) ประมาณสามนาทีหลังเสียพลังงาน

ลูกเรือของเที่ยวบินที่ 1549 ได้รับรางวัลเหรียญของสมาคมนักบินทางอากาศและต้นหนอากาศ (Master's Medal of the Guild of Air Pilots and Air Navigators) คำประกาศกิตติคุณของรางวัลเขียนว่า "การลงจอดและอพยพหลบภัยฉุกเฉินโดยปราศจากการเสียชีวิตนี้เป็นความสำเร็จทางการบินอย่างวีรชนและเป็นเอกลักษณ์"[5] สมาชิกคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ คิตตี ฮิกกินส์ อธิบายเหตุการณ์นี้ว่า "การลงจอดฉุกเฉินที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน"[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Ken Belson (2009-01-15). "Updates From Plane Rescue in Hudson River". City Room Blog. NYTimes.com. สืบค้นเมื่อ 2009-01-16. 
  2. "Live Flight Track Log (AWE1549) 15-Jan-2009 KLGA-KLGA". Flightaware. January 15, 2009. สืบค้นเมื่อ February 9, 2009. 
  3. "US Airways Flight 1549 Initial Report" (Press release). US Airways. January 15, 2009. สืบค้นเมื่อ February 9, 2009. 
  4. "US Airways Flight 1549 Update # 2" (Press release). US Airways. January 15, 2009. สืบค้นเมื่อ February 9, 2009. 
  5. Turner, Celia. "US Airways Flight 1549 Crew receive prestigious Guild of Air Pilots and Air Navigators Award". Guild of Air Pilots and Air Navigators. Archived from the original on January 22, 2009. สืบค้นเมื่อ April 30, 2014. 
  6. Olshan, Jeremy; Livingston, Ikumulisa (January 17, 2009). "Quiet Air Hero Is Captain America". New York Post. สืบค้นเมื่อ February 12, 2009.