ยูเอสเอส อินเดียแนโพลิส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยูเอสเอส อินเดียแนโพลิส (CA-35) ที่เพิร์ลฮาเบอร์ ค.ศ. 1937

ยูเอสเอส อินเดียแนโพลิส (อังกฤษ: USS Indianapolis (CA-35)) คือ เรือลาดตระเวนหนักชั้นพอร์ตแลนด์ของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่เมืองอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา ใช้งานวันแรกเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1931

เรือนี้เป็นเรือธงของพลเรือเอก เรมอนด์ สปรูแอนซ์ (Raymond Spruance) ขณะที่เขาสั่งกองเรือรบที่ห้าในสนามรบทั่วมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง การจมของเรือลำนี้นำไปสู่การสูญเสียชีวิตในคราวเดียวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพเรือสหรัฐ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 หลังจากการส่งระเบิดปรมาณูลูกแรกสู่ฐานทัพอากาศสหรัฐที่ทีเนียน (Tinian) เรือถูกโจมตีด้วยตอร์ปิโดของเรือดำน้ำจักรวรรดิญี่ปุ่น I-58 ส่งผลให้เรือจมลงใน 12 นาที ด้วยจำนวนลูกเรือกว่า 1,196 คน และประมาณ 300 คน จมลงพร้อมไปกับเรือ ในขณะที่ลูกเรือ 900 คนที่รอดชีวิตต้องเผชิญหน้ากับสภาวะที่ร่างกายมีอุณหภูมิต่ำเกินไป การขาดน้ำ การถูกพิษจากน้ำเค็ม และการโจมตีจากฉลาม ขณะที่กำลังลอยด้วยเรือชูชีพและเกือบจะไม่มีอาหารและน้ำ ทหารเรือเรียนรู้การใช้ชีวิตหลังจากการจมจนกระทั่งพวกเขาถูกช่วยชีวิตใน 4 วันต่อมาโดยลูกเรือของเครื่องบินรบเวนทูรา (PV-1 Ventura) ในระหว่างการตรวจตราในหน้าที่ มีเพียงทหารเรือ 317 คน ที่รอดชีวิต

ดูเพิ่ม[แก้]