ยุทธนาวีที่หยาเหมิน

ยุทธนาวีที่หยาเหมิน
ส่วนหนึ่งของ สงครามซ่ง–หยวน
สวนสาธารณะที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงยุทธนาวีในครั้งนั้นที่ซินฮุ่ย ในนครเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง
วันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1279 สถานที่ หยาเหมิน, มณฑลกวางตุ้ง, จีน 22°16′N 113°05′E ผล ชัยชนะของราชวงศ์หยวน การสวรรคตของจักรพรรดิซ่งตี้ปิง การล่มสลายของราชวงศ์ซ่ง ดินแดน เปลี่ยนแปลง ราชวงศ์หยวนผนวกดินแดนทั้งหมดของจีนแผ่นดินใหญ่
คู่สงคราม
ราชวงศ์ซ่ง	ราชวงศ์หยวน
ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ
จาง ซื่อเจี๋ย † ลู่ซิ่วฟู †	จาง หงฟ่าน
กำลัง
ประชาชน 200,000 คน (ส่วนใหญ่เป็นขุนนางและข้าราชสำนัก) เรือมากกว่า 1,000 ลำ (ส่วนใหญ่เป็นเรือขนส่งสินค้าที่มีเรือรบคุ้มกัน) กำลังรบที่แท้จริงน่าจะมีจำนวนทหารหลายหมื่นนาย	ทหารจีน 20,000 นาย เรือรบ 50+ ลำ
ความสูญเสีย
มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 100,000 คนจากการสู้รบหรือจมน้ำ ส่วนที่เหลือหนีเอาตัวรอด	ไม่ทราบ
class=notpageimage| ที่ตั้งในประเทศจีน

ยุทธนาวีที่หยาเหมิน
จีนตัวเต็ม	厓門戰役
จีนตัวย่อ	崖门战役
การถอดเสียง ภาษาจีนมาตรฐาน พินอิน Yámén Zhànyì
Battle of Yashan
จีนตัวเต็ม	厓山海戰
จีนตัวย่อ	崖山海战
การถอดเสียง ภาษาจีนมาตรฐาน พินอิน Yáshān Hǎizhàn

ยุทธนาวีที่หยาเหมิน เป็นยุทธนาวีที่เกิดขึ้นทางตอนใต้ของประเทศจีน เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1279 โดยทั่วไปถือกันว่าเป็นการยืนหยัดครั้งสุดท้ายของราชวงศ์ซ่งในการต่อต้านกองกำลังรุกรานของราชวงศ์หยวนที่นำโดยชาวมองโกล แม้จะมีกำลังพลน้อยกว่าถึงสิบต่อหนึ่ง แต่กองทัพเรือฝ่ายหยวนก็ได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาดทั้งในเชิงยุทธวิธีและยุทธศาสตร์ ด้วยการทำลายกองกำลังของราชวงศ์ซ่งลงได้สำเร็จ

ปัจจุบัน สถานที่ซึ่งเป็นสถานที่สู้รบอยู่ที่เมืองหยาเหมิน เขตซินฮุ่ย นครเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง

เบื้องหลัง

ในปี ค.ศ. 1276 ราชสำนักซ่งใต้เร่งอพยพหลบหนีออกจากเมืองหลวงที่หลินอัน เพื่อหลีกเลี่ยงกองกำลังหยวนที่กำลังรุกคืบสู่ฝูโจว โดยได้ทิ้งจักรพรรดิซ่งกงไว้เบื้องหลัง จนถูกฝ่ายหยวนจับกุมในที่สุด ความหวังในการต่อต้านกองทัพหยวนจึงไปอยู่ที่เจ้าชายหนุ่มสองพระองค์ ซึ่งเป็นพระเชษฐาและพระอนุชาของจักรพรรดิซ่งกง เจ้าชายจ้าวซื่อ ผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 1277 เมื่อเมืองฝูโจวตกอยู่ภายใต้การยึดครองของกองทัพหยวน ราชสำนักซ่งใต้ซึ่งลี้ภัยอยู่จึงหลบหนีไปยังเมืองเฉวียนโจว โดย จาง ซื่อเจี๋ย แม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์ซ่ง หวังจะขอยืมเรือเพื่อใช้เดินทาง อย่างไรก็ตาม พ่อค้าชาวมุสลิมชื่อ ผู่ โซ่วเกิง ปฏิเสธคำขอดังกล่าว ทำให้จางสั่งยึดทรัพย์สินของผู่ และพาราชสำนักซ่งใต้หลบหนีต่อไปด้วยเรือที่ยึดมา ด้วยความโกรธแค้น ผู่ได้สังหารพระราชวงศ์และขุนนางจำนวนมากในเมืองเฉวียนโจว ก่อนจะยอมสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์หยวน อันเป็นการเสริมกำลังอำนาจทางทะเลของฝ่ายหยวนให้แข็งแกร่งขึ้น

ผลสืบเนื่อง

แม้ว่าผู่ โซ่วเกิงจะทรยศแปรพักตร์จากฝ่ายราชวงศ์ซ่งไปสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์หยวน แต่ในช่วงปลายราชวงศ์หยวน ชาวมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนได้หันมาต่อต้านตระกูลของผู่โซ่วเกิงและชาวมุสลิม โดยได้สังหารหมู่ลูกหลานของผู่โซ่วเกิงในเหตุการณ์กบฏอิสปาห์ (Ispah Rebellion) มัสยิดและสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ ที่มีสถาปัตยกรรมแบบต่างชาติแทบทั้งหมดถูกทำลายลง และทหารหยวนได้สังหารลูกหลานของผู่ โซ่วเกิงเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังกระทำการทารุณต่อศพของพวกเขาอย่างโหดร้าย

อ้างอิง