ยุทธการเบรนท์ฟอร์ด (ค.ศ. 1642)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยุทธการเบรนท์ฟอร์ด (ค.ศ. 1642)
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1
วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642
สถานที่ เบรนท์ฟอร์ด มิดเดิลเซ็กซ์
ผลลัพธ์ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
คู่ขัดแย้ง
ฝ่ายนิยมกษัตริย์ ฝ่ายรัฐสภา
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
เจ้าชายรูเปิร์ตแห่งไรน์ จอห์น ลิลเบิร์น
กำลัง
12,000:
ทหารม้า 800 คน
ทหารราบ 4,000 คน[1]
1,300[1]
กำลังพลสูญเสีย
ไม่ทราบจำนวน เสียชีวิตและบาดเจ็บ 170 คน
ถูกจับ 400 คน[1]

ยุทธการเบรนท์ฟอร์ด (ค.ศ. 1642) (อังกฤษ: Battle of Brentford (1642)) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่เมืองเบรนท์ฟอร์ดในมณฑลมิดเดิลเซ็กซ์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1ที่นำโดยเจ้าชายรูเปิร์ตแห่งไรน์และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยจอห์น ลิลเบิร์น ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ความเสียหายของฝ่ายนิยมกษัตริย์ไม่เป็นที่ทราบ แต่ฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บ 170 คน และถูกจับอีก 400 คน

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]