ยุทธการที่เทอร์นัมกรีน
| ยุทธการที่เทอร์นัมกรีน | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 | |||||||
การจำลองการต่อสู้ในปัจจุบัน | |||||||
| |||||||
| คู่สงคราม | |||||||
|
|
| ||||||
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ | |||||||
|
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 เอิร์ลแห่งโฟร์ธ |
เอิร์ลแห่งเอสเซกซ์ ฟิลิป สกิปพอน | ||||||
| กำลัง | |||||||
| 13,000 นาย[1] | 24,000 นาย[2] | ||||||
| ความสูญเสีย | |||||||
| ถูกฆ่า 50 นาย[3] | ถูกฆ่า 50 นาย[3] | ||||||
ยุทธการที่เทอร์นัมกรีน (อังกฤษ: Battle of Turnham Green) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่หมู่บ้านเทอร์นัมกรีนในเทศมณฑลมิดเดิลเซกซ์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่นำโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเอิร์ลแห่งเอสเซกซ์และฟิลิป สกิปพอน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะทางยุทธศาสตร์ ความเสียหายของฝ่ายนิยมกษัตริย์และฝ่ายรัฐสภามีเป็นจำนวนน้อยมาก
ในการต่อสู้ครั้งนี้เป็นผลให้ทั้งสองฝ่ายต่างก็ยึดที่มั่นของตนเองแต่ฝ่ายรัฐสภาประสบความสำเร็จในการหยุดยั้งกองทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในการพยายามเดินทัพไปยังกรุงลอนดอนซึ่งถือว่าเป็นชัยชนะทางยุทธศาสตร์ เพราะการตั้งมั่นเป็นการบังคับให้พระเจ้าชาลส์และกองทัพของพระองค์ต้องถอยไปตั้งหลักระหว่างฤดูหนาวที่ออกซฟอร์ด
บทนำ
[แก้]หลังจากยุทธการที่เอดจ์ฮิลล์ พระเจ้าชาลส์ก็ทรงยึดแบนบรีและทรงได้รับการต้อนรับจากประชาชนเมื่อเสด็จไปถึงออกซฟอร์ดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม[4] เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ พระนัดดาของพระองค์ผู้เป็นแม่ทัพกองทหารม้า ก็ลงมาจากลุ่มน้ำเทมส์ ยึดแอบิงดัน, เอลส์บรี และเมเดนเฮดที่ทรงใช้เป็นที่ตั้งในความพยายามที่จะยึดวินด์เซอร์แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะมีกำลังด้อยกว่าฝ่ายรัฐสภา[5] หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้แล้วนายทหารหลายคนก็มีความต้องการจะเจรจาสงบศึกกับฝ่ายรัฐสภาแต่เจ้าชายรูเพิร์ตไม่ทรงเห็นด้วยและมีพระประสงค์ที่จะเดินทัพต่อไปลอนดอน แต่พระเจ้าชาลส์ทรงเห็นด้วยกับกลุ่มนายทหาร ซึ่งทำให้เป็นโอกาสที่รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ แม่ทัพฝ่ายรัฐสภาฉวยโอกาสแซงและนำทัพกลับไปถึงลอนดอนเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ยุทธการครั้งนี้เป็นยุทธการใหญ่ครั้งแรกของพระเจ้าชาลส์
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Plant (9 December 2008).
- ↑ Royle (2004), p. 206.
- 1 2 Marsh (March 2008).
- ↑ Atkinson (1911), p. 404.
- ↑ Robinson (2020).
ข้อมูล
[แก้]- "The Battle of Turnham Green". Chiswick W4.com. Neighbour Net. 19 พฤศจิกายน 2004. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Marsh, Simon (มีนาคม 2008). "Battle of Turnham Green". UK Battlefields Resource Centre. Battlefields Trust. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Plant, David. "1642: First campaigns of the English Civil War". The British Civil Wars & Commonwealth website. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ธันวาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Robinson, Wayne (2020). "The Battle of Turnham Green, November 13, 1642". The Pike and Musket Society. The Pike and Musket Society. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-11-17. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Royle, Trevor (2004). The British Civil War: The Wars of the Three Kingdoms, 1638–1660. New York: Palgrave MacMillan. ISBN 0-312-29293-7.
- "UK Battlefields – Brentford and Turnham Green Battlefield Trails". www.battlefieldstrust.com. สืบค้นเมื่อ 2019-11-27.
แหล่งที่มา
[แก้]
บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Atkinson, Charles Francis (1911). "Great Rebellion". ใน Chisholm, Hugh (บ.ก.). สารานุกรมบริแทนนิกา (ภาษาอังกฤษ). เล่มที่ 12 (พิมพ์ครั้งที่ 11th). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Porter, Stephen (2003). "The Battle of Turnham Green, 13 November 1642". Wayback Machine. Internet Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-01-06. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)