ยุทธการที่มาร์จอัยยัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ยุทธการที่มาร์จอัยยัน
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามครูเสด
วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179
สถานที่ มาร์จายูน, เลบานอน
ผลลัพธ์ ราชวงศ์อัยยูบิดชนะ
คู่ขัดแย้ง
Flag of Kingdom of Jerusalem.svg ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
Cross of the Knights Templar.svg อัศวินเทมพลาร์
Flag of Ayyubid Dynasty.svg ราชวงศ์อัยยูบิด
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 แห่งเยรูซาเลม
โอโด เดอ แซงต์อามองด์  (เชลย)
เรย์มอนด์ที่ 3 เคานต์แห่งตริโปลี
ศอลาฮุดดีน
อิบน์ เยนเดอร์
ซาเบ็ก อัดดิน[1]
อิซซ์ อัดดิน
กำลัง
ไม่ทราบ ไม่ทราบ
กำลังพลสูญเสีย
มาก ไม่ทราบ

ยุทธการที่มาร์จอัยยัน (อังกฤษ: Battle of Marj Ayyun, Battle of Marj Ayyoun) เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179 ที่เมืองมาร์จายูน (Marjayoun; ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอัศวินเทมพลาร์กับราชวงศ์อัยยูบิด

ปี ค.ศ. 1177 ศอลาฮุดดีนยกทัพจากอียิปต์มาบุกราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด สองปีต่อมา ศอลาฮุดดีนนำทัพบุกรัฐครูเสดอีกครั้งโดยเดินทัพมาจากดามัสกัส และตั้งฐานที่เมืองบานีอัส (Banias; ใกล้พรมแดนซีเรีย-อิสราเอลในปัจจุบัน) และส่งกองทัพออกไปทำลายเมืองต่าง ๆ เพื่อตัดเสบียงของทัพครูเสด พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 (Baldwin IV) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมจึงเดินทัพจากเมืองไทเบอเรียส ขึ้นเหนือไปที่ป้อมซาเฟ็ด (Safed) และต่อไปยังป้อมโตรอน โดยได้กำลังเสริมจากอัศวินเทมพลาร์ที่นำโดยโอโด เดอ แซงต์อามองด์ (Odo de St Amand) และกองทัพของเคานต์เรย์มอนด์ที่ 3แห่งตริโปลี

นักรบครูเสดเดินทัพไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ[2] เมื่อเห็นฐานของศอลาฮุดดีน พวกเขาก็เข้าโจมตีและได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย ทัพครูเสดซึ่งเชื่อว่าทัพมุสลิมแตกพ่ายแล้วตัดสินใจหยุดพัก[2] แต่กลับถูกทัพใหญ่ของศอลาฮุดดีนยกมาตีจนทัพครูเสดเสียหายอย่างหนัก โอโด เดอ แซงต์อะมองด์ ผู้นำอัศวินเทมพลาร์ถูกจับตัวได้ ส่วนพระเจ้าบอลด์วินที่ 4 ซึ่งขณะนั้นป่วยเป็นโรคเรื้อนถูกพาตัวหนีออกมาโดยองครักษ์ส่วนตัว นักรบครูเสดที่เหลือรอดหนีไปที่ปราสาทโบฟอร์ต (Beaufort Castle)[3] ที่อยู่ห่างจากสนามรบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)

หลังการสู้รบ ศอลาฮุดดีนได้ยกทัพไปตีป้อมเลอชาสเตลเลต์ (Le Chastellet) ในยุทธการที่จาคอบส์ฟอร์ด (Battle of Jacob's Ford)[4] และปะทะกับทัพครูเสดในยุทธการที่ปราสาทเบลวัวร์ (ค.ศ. 1182) และยุทธการที่อัลฟุล (ค.ศ. 1183)

อ้างอิง[แก้]