ยาอีร์ ลาปิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยาอีร์ ลาปิด
יאיר לפיד
ลาปิดเมื่อปี 2022
นายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนที่ 14
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
1 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (2022-07-01)
ประธานาธิบดี ไอซาก เฮร์ซอก
ตัวแทน นัฟตาลี เบนเนตต์
ก่อนหน้า นัฟตาลี เบนเนตต์
นายกรัฐมนตรีอิสราเอลตัวแทนลำดับที่ 2
ดำรงตำแหน่ง
13 มิถุนายน ค.ศ. 2021 (2021-06-13) – 1 กรกฎาคม 2022
นายกรัฐมนตรี นัฟตาลี เบนเนตต์
ก่อนหน้า เบนนี กันตซ์
ถัดไป นัฟตาลี เบนเนตต์
ผู้นำเยช อาทิด
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
1 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 (2012-05-01)
ก่อนหน้า ประเดิมตำแหน่ง
สมาชิกคเนสเซต
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 (2013-02-05)
ตำแหน่งรัฐมนตรี
ตัวแทนในคเนสเซน
บทบาทอื่น
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 (58 ปี)
เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
พรรค เยช อาทิด
คู่สมรส ลีฮี ลาปิด
บุตร 3
อาชีพ
  • นักการเมือง
  • นักข่าว

ยาอีร์ ลาปิด (ฮีบรู: יָאִיר לַפִּיד, ทับศัพท์: Yāʾīr Lapīð, สัทอักษรสากล: [jaˈʔiʁ laˈpid]; Yair Lapid, เกิด 5 พฤศจิกายน 1963) เป็นนักการเมืองและอดีตนักข่าวชาวอิสราเอล ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนที่ 14 นับตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2022 เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน และ รัฐมนตรีการต่างประเทศในปี 2021 ถึง 2022 ลาปิดเคยเป็นประธานพรรคฝ่ายกลางเยช อาทิดและเป็นผู้นำฝ่ายค้านในปี 2020 ถึง 2021 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการคลังจากปี 2013 ถึง 2014[1]

ลาปิดเข้าสู่วงการการเมืองในปี 2012 ก่อนหน้านี้เคยเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และผู้ประกาศข่าว เขาก่อตั้งพรรคเยช อาทิด พรรคฝ่ายกลาง ซึ่งต่อมาเติบโตเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของคเนสเซต มีที่นั่ง 19 ที่ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติปี 2013 เขาถือว่าเป็นหนึ่งในนักการเมืองฝ่ายกลางแนวหน้าของอิสราเอล

ในปี 2013 ถึง 2014 หลังตกลงสร้างพันธมิตรร่วมกับลีกุด ลาปิดดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการคลังภายใต้นายกรัฐมนตรีเบนยามิน เนทันยาฮู ในปี 2013 ลาปิดเป็นอันดับหนึ่งในรายชื่อ "ชาวยิวที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก" ของ เดอะเยรูซาเลมโพสต์[2] และในปี 2013 ยังได้รับการเชิดชูเป็นหนึ่งในนักคิดด้านนโยบายต่างประเทศแนวหน้าของโลก[3] รวมถึงยังเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกของนิตยสาร ไทม์[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Dreams of the father guide Yair Lapid as he eyes Israel's premiership". France 24. 1 June 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 June 2021. สืบค้นเมื่อ 3 June 2021.
  2. Jerusalem Post staff (4 May 2013). "Top 50 most influential Jews 2013: Places 1–10". The Jerusalem Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 December 2017. สืบค้นเมื่อ 5 August 2013.
  3. "Yair Lapid – For appealing to Israel's political center". Foreign Policy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 June 2018. สืบค้นเมื่อ 24 June 2018.
  4. Vick, Karl. "The 2013 TIME 100". Time (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0040-781X. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2018. สืบค้นเมื่อ 24 June 2018.