ชวาหะร์ลาล เนห์รู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ยาวาหะราล เนห์รู)
जवाहरलाल नेहरू
ชวาหะร์ลาล เนห์รู
นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
15 ส.ค. 1947 – 27 พ.ค. 1964
ประธานาธิบดี ราเชนทร์ ปรสาท
สรวปัลลี ราธากฤษณัน
ข้าหลวงต่างพระองค์ หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน
C. Rajagopalachari
ก่อนหน้า ตั้งตำแหน่งใหม่
ถัดไป Gulzarilal Nanda (รักษาการ)
รัฐมนตรีกระทรวงกิจการต่างประเทศแห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง
15 ส.ค. 1947 – 27 พ.ค. 1964
ก่อนหน้า ตั้งตำแหน่งใหม่
ถัดไป Gulzarilal Nanda
รัฐฐมนตรีกระทรวงการคลังแห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง
8 ต.ค. 1958 – 17 พ.ย. 1959
ก่อนหน้า T. T. Krishnamachari
ถัดไป Morarji Desai
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 14 พ.ย. 1889
อัลลอฮาบาด, สหมณฑลแห่งอัคราและอุธ, บริติชอินเดีย
เสียชีวิต 27 พ.ค. 1964 (อายุ 74 ปี)
นิวเดลี, อินเดีย
สัญชาติ อินเดีย
พรรคการเมือง พรรคคองเกรสอินเดีย
คู่สมรส กมลา เนห์รู
บุตร อินทิรา คานธี
ศิษย์เก่า Trinity College, Cambridge
วิชาชีพ ทนายความ
ศาสนา อเทวนิยม[1][2][3]
ลายมือชื่อ

ชวาหะร์ลาล เนห์รู (ฮินดี: जवाहरलाल नेहरू ชวาหรลาล เนหรู; อักษรโรมัน: Jawaharlal Nehru; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1964[4]) รัฐบุรุษของอินเดีย และนายกรัฐมนตรีคนแรก หลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 17 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1947 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1964

ชวาหะร์ลาล เนห์รู เป็นผู้ใกล้ชิด และร่วมเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดียร่วมกับมหาตมา คานธี และมักมีบทบาทโดดเด่นขึ้นจนได้รับสืบทอดเป็นทายาททางการเมือง โดยรับตำแหน่งประธานพรรคคองเกรสอินเดียสืบต่อจากคานธี

ในปี ค.ศ. 1955 เนห์รู เป็นบุคคลหลักที่ร่วมก่อตั้งขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement - NAM) [5]

ชวาหะร์ลาล เนห์รู สมรสกับนางกมลา คาอุล มีบุตรสาวคนเดียวคือ อินทิรา เนห์รู มีหลานชายชื่อ ราจิฟ คานธี บุคคลทั้งสามล้วนเป็นนายกรัฐมนตรีของอินเดีย

เนห์รู กับ ศาสนาฮินดู[แก้]

เขา ได้กล่าวชม มหาภารตะ ถึงความยึ่งใหญ่ของมหากาพย์ นี้ ใน หนังหนังสือพบถิ่นอินเดีย คือ


หากสิ่งไหนไม่มีอยู่ในมหาภารตะ สิ่งนั้นก็ไม่มีอยู่ในอินเดีย

ชวาหะร์ลาล เนห์รู

เนห์รู กับ พระพุทธศาสนา[แก้]

พระพุทธเจ้า คือ ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของอินเดีย พอๆ กับ พระราม และ พระกฤษณะ ดังนั้น ข้าพเจ้าจะมิขอนับถือศาสนาใดเลย หากมีการบังคับให้เลือกนับถือ ข้าพเจ้าขอเลือกนับถือพระพุทธศาสนา

ชวาหะร์ลาล เนห์รู

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Montreal Gazette". Google News Archive. 9 June 1964. p. 4. 
  2. Ramachandra Guha (September 23, 2003). "Inter-faith Harmony: Where Nehru and Gandhi Meet Times of India". 
  3. In Jawaharlal Nehru's autobiography, An Autobiography (1936), and in the Last Will & Testament of Jawaharlal Nehru, in Selected Works of Jawaharlal Nehru, 2nd series, vol. 26, p. 612,
  4. Marlay, Ross; Clark D. Neher (1999). Patriots and Tyrants: Ten Asian Leaders. Rowman & Littlefield. p. 368. ISBN 0847684423. 
  5. กลุ่มประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]