ข้ามไปเนื้อหา

ยะฮ์ยา ซินวาร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยะฮ์ยา ซินวาร
يحيى السنوار
ซินวารเมื่อปี 2012
ประธานแผนกการเมืองฮะมาส
ดำรงตำแหน่ง
6 สิงหาคม 2024  16 ตุลาคม 2024
รองคาลิล อัลฮัยยา
ก่อนหน้าอิสมาอิล ฮานิเยฮ์
ถัดไปคาเลด มาชัล (แทน)
ผู้นำฮะมาสในฉนวนกาซา
ดำรงตำแหน่ง
13 กุมภาพันธ์ 2017[1]  16 ตุลาคม 2024
นายกรัฐมนตรี
ก่อนหน้าIsmail Haniyeh
ถัดไปโมฮัมเมด ซินวาร
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
ยะฮ์ยา อิบราฮีม ฮัสซาน ซินวาร

(1962-10-29)29 ตุลาคม ค.ศ. 1962
ฮันยูนิส กาซาในปกครองอียิปต์
เสียชีวิต16 ตุลาคม ค.ศ. 2024(2024-10-16) (61 ปี)
เทลอัลซุลตัน ราฟะฮ์ ปาเลสไตน์
ลักษณะการเสียชีวิตฆาตกรรมโดยอิสราเอล
เชื้อชาติปาเลสไตน์
พรรคการเมืองฮะมาส
คู่สมรสSamar Muhammad Abu Zamar (สมรส 2011)
บุตร3
ความสัมพันธ์โมฮัมเมด ซินวาร (พี่/น้องชาย)
การศึกษาIslamic University of Gaza (BA)
ชื่อเล่นอะบู อิบราฮีม (กุนยา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้ ฮะมาส
Branchกองพันอัลกัซซาม
Service years0001987–2024
ผ่านศึก

ยะฮ์ยา อิบราฮีม ฮะซาน ซินวาร[note 1] (อาหรับ: يحيى إبراهيم حسن السنوار, อักษรโรมัน: Yaḥyá Ibrāhīm Ḥasan al-Sinwār; 29 ตุลาคม 1962 – 16 ตุลาคม 2024) เป็นทหารและนักการเมืองชาวปาเลสไตน์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสำนักการเมืองฮะมาสตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2024[2] และผู้นำรัฐบาลฮะมาสในฉนวนกาซาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2017 กระทั่งเสียชีวิตในเดือนตุลาคม 2024 โดยเขาขึ้นสืบทอดตำแหน่งต่อจากอิสมาอีล ฮะนีเยฮ์ ในทั้งสองตำแหน่ง[3][4]

ซินวารเกิดในค่ายผู้ลี้ภัยฮันยูนิสในกาซาใต้ปกครองอียิปต์ในปี 1962 ในครอบครัวที่ถูกขับไล่จากบริเวณที่ปัจจุบันคืออัชเกล็อน ระหว่างสงครามปาเลสไตน์ปี 1948[5] เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในสาขาอาหรับศึกษาจากมหาวิทยาลัยอิสลามกาซา[6] ในปี 1989 ซินวารถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตสี่ครั้งในอิสราเอลจากความผิดฐานมีส่วนร่วมในการวางแผนการลักพาตัวและฆาตกรรมทหารอิสราเอลสองนายและชาวปาเลสไตน์สี่คนที่เขาเชื่อว่าเป็นผู้มีส่วนร่วม เขาจำคุกนาน 22 ปีกระทั่งถูกปล่อยตัวพร้อมนักโทษอื่น 1,026 คนในปี 2011 ระหว่างการแลกเปลี่ยนนักโทษกับทหารอิสราเอล กีลาด ชาลิต[3] ระหว่างถูกจำคุก ซินวารยังคงวางแผนและประสานงานการลงโทษชาวปาเลสไตน์ที่ถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมกับอิสราเอล รวมถึงวางแผนการลักพาตัวทหารอิสราเอล[7][8] ซินวารเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งแขนงความปลอดภัยของฮะมาส[9][10][11][12]

ในปี 2017 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสในกาซา และอ้างว่าจะนำพา 'การต้านทานของประชาชนโดยสันติ' และสนับสนุนการประท้วงพรมแดนปี 2018-19 กระนั้นก็มีรายงานว่าเขามีจุดมุ่งหมายจะกำจัดอิสราเอลให้สิ้นไป[13] รวมถึงเคยกล่าวถึงการเผชิญหน้าทางการทหารว่าเป็นหนทางเดียวที่จะ "ปลดปล่อยปาเลสไตน์" ซึ่งจะทำได้ก็ด้วย "การใช้กำลัง ไม่ใช่การเจรจา"[14] ระหว่างดำรงตำแหน่งผู้นำฮะมาส เขายังมีส่วนในการพัฒนาความสัมพันธ์กับอิหร่านอย่างแน่นแฟ้น[15][16] ในปี 2021 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสอีกครั้ง และในปีเดียวกันรอดชีวิตจากการลอบสังหารโดยอิสราเอล ถือกันว่าเขาเป็นผู้บงการการโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023[17][18] ซึ่งนำไปสู่สงครามระหว่างฮะมาสกับอิสราเอลและแพร่ไปถึงพื้นที่อื่นในภูมิภาคตะวันออกกลางในที่สุด[19]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. อักษรโรมัน: Yahya Sinwar หรือบางครั้ง Yahya al-Sinwar, Yehya al-Sinwar, Yehya Sinwar, Yehia Sinwar และ Yehiyeh Sinwar

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Israeli occupation's threats against Hamas officials reflect political impasse". Hamas. 25 กันยายน 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. "Hamas names Yahya Sinwar as new leader after Ismail Haniyeh's killing". Al Jazeera English (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 สิงหาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 Beaumont, Peter (13 กุมภาพันธ์ 2017). "Hamas elects hardliner Yahya Sinwar as its Gaza Strip chief". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. Balousha, Hazam; Booth, William (13 กุมภาพันธ์ 2017). "Hamas names hard-liner as its new political leader in Gaza". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "Yahya Sinwar". Britannica (ภาษาอังกฤษ). 28 มกราคม 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2024. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "Who is the Hamas leader in Gaza, Yahya Sinwar?". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 21 พฤศจิกายน 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มกราคม 2024. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Becker, Jo; Sella, Adam (2024-05-26). "The Hamas Chief and the Israeli Who Saved His Life". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-05-27. สืบค้นเมื่อ 2024-05-27.
  8. "Repaying a debt with blood: Israeli doctor saved Sinwar, nephew killed on Oct. 7". The Jerusalem Post (ภาษาอังกฤษ). 21 มิถุนายน 2024. สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "Terrorist Designations of Yahya Sinwar, Rawhi Mushtaha, and Muhammed Deif". United States Department of State. 8 กันยายน 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มกราคม 2017. สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "The Palestinians try to reconcile". The Economist. 5 ตุลาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. Kottasová, Ivana; Shortell, David (7 ธันวาคม 2023). "Who is Yahya Sinwar, the Hamas leader Israel has called a 'dead man walking'". CNN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2024. สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. Morris, Loveday; Balousha, Hazem (11 ธันวาคม 2023). "Who is Hamas leader Yehiya Sinwar: From enforcer to Oct. 7 mastermind". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  13. "Hamas leader Sinwar killed by Israeli troops in Gaza, Netanyahu says war will go on". Reuters.
  14. "Yahya Sinwar, the Hamas leader committed to eradicating Israel". Reuters.
  15. Said, Summer; Jones, Rory (7 สิงหาคม 2024). "Sinwar Power Grab Cements Hamas-Iran Ties". The Wall Street Journal.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. "Hamas's pick of Yahya Sinwar as leader makes a ceasefire less likely". The Economist. 6 สิงหาคม 2024. ISSN 0013-0613. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. Vasilyeva, Nataliya (20 พฤศจิกายน 2023). "Mastermind behind Hamas attacks personally handling hostage negotiations". The Telegraph (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0307-1235. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2024. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. Kingsley, Patrick; Barnes, Julian E.; Rasgon, Adam (12 พฤษภาคม 2024). "Yahya Sinwar Helped Start the War in Gaza. Now He's Key to Its Endgame". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤษภาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. Peled, Anat; Lieber, Dov; Keller-Lynn, Carrie; Said, Summer (2024-10-18). "After a Yearlong Hunt, Sinwar's Killing Came Down to Chance". The Wall Street Journal.