มุฮัมมัด อะลีแห่งอียิปต์
| มุฮัมมัด อะลี | |
|---|---|
| เคดีฟ | |
 ภาพวาดบุคคลโดย Auguste Couder, 1840 | |
| วาลีแห่งอียิปต์ | |
| ครองราชย์ | 17 พฤษภาคม 1805 – 20 กรกฎาคม 1848 |
| ก่อนหน้า | ฮูร์ชิด พาชา |
| ถัดไป | อิบรอฮีม พาชา |
| ประสูติ | 4 มีนาคม ค.ศ. 1769 แอลเบเนียของออตโตมัน[1][2] |
| สวรรคต | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1849 (80 ปี) พระราชวังรอซุลตีน อะเล็กซานเดรีย อียิปต์ของออตโตมัน |
| ฝังพระศพ | มัสยิดมุฮัมมัด อะลี เนินปราสาทไคโร ประเทศอียิปต์ |
| คู่อภิเษก |
|
| พระราชบุตร |
|
| ราชวงศ์ | อะละวียะฮ์ |
| พระราชบิดา | อิบราฮิม อาฆา |
| พระราชมารดา | ซัยนับ ฮานิม |
| ศาสนา | อิสลาม |
มุฮัมมัด อะลี[a] (4 มีนาคม ค.ศ. 1769 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1849) เป็นอุปราชและผู้ว่าการชาวออตโตมันเชื้อสายแอลเบเนีย[5] ซึ่งกลายมาเป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยของอียิปต์ตั้งแต่ ค.ศ. 1805 ถึง ค.ศ. 1848 ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้งอียิปต์สมัยใหม่ ในช่วงที่พระองค์ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1840 พระองค์ปกครองทั้งอียิปต์ ซูดาน ฮิญาซ ลิแวนต์ ครีต และบางส่วนของกรีก[6][7][8]
พระองค์ประสูติในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในแอลเบเนีย เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระองค์และครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองคาวาลาในรูเมเลียเอยาเลต พระบิดาของพระองค์ซึ่งเป็นพ่อค้ายาสูบและนักเดินเรือชาวแอลเบเนีย ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารออตโตมันในเมือง พระองค์เป็นผู้บัญชาการทหารออตโตมันของแอลเบเนียซึ่งถูกส่งไปยึดครองอียิปต์คืนจากการยึดครองของฝรั่งเศสภายหลังการถอนทัพของนโปเลียน พระองค์ขึ้นสู่อำนาจผ่านการเคลื่อนไหวทางการเมืองหลายครั้ง และในปี ค.ศ. 1805 พระองค์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นวาลี (ผู้ว่าการ) ของอียิปต์ และได้รับพระอิสริยยศเป็นปาชา ในฐานะวาลี พระองค์พยายามทำให้ประเทศอียิปต์ทันสมัยโดยดำเนินการปฏิรูปครั้งใหญ่ในด้านการทหาร เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม พระองค์ยังทรงริเริ่มการกวาดล้างมัมลูกอย่างรุนแรง ส่งผลให้พระราชอำนาจของพระองค์มั่นคงขึ้น และยุติการปกครองของมัมลูกเหนืออียิปต์อย่างถาวร
ในทางทหาร พระองค์ยึดดินแดนอาหรับและยึดครองซูดาน อย่างไรก็ตาม ความพยายามของพระองค์ในการปราบปรามกบฏชาวกรีกล้มเหลวอย่างเด็ดขาด หลังจากการแทรกแซงของมหาอำนาจยุโรปที่นาวาริโน ในปี ค.ศ. 1831 พระองค์ได้ทำสงครามกับสุลต่าน โดยเข้ายึดซีเรีย ข้ามไปยังอานาโตเลียและคุกคามคอนสแตนติโนเปิล แต่มหาอำนาจยุโรปบีบให้พระองค์ต้องล่าถอย หลังจากที่ออตโตมันรุกรานซีเรียไม่สำเร็จในปี ค.ศ. 1839 พระองค์ก็เปิดฉากรุกรานจักรวรรดิออตโตมันอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1840 พระองค์เอาชนะออตโตมัน และเปิดทางไปสู่การยึดคอนสแตนติโนเปิล เมื่อเผชิญกับการแทรกแซงจากยุโรปอีกครั้ง พระองค์ได้ยอมรับข้อตกลงสันติภาพในปี ค.ศ. 1842 และถอนตัวออกจากลิแวนต์ เพื่อแลกกับการปกครองแบบสืบทอดสายเลือดในอียิปต์และซูดาน ราชวงศ์ของพระองค์ปกครองอียิปต์เป็นเวลานานกว่าศตวรรษ จนกระทั่งเกิดการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1952 เมื่อพระเจ้าฟารุกถูกโค่นล้มโดยขบวนการที่นำโดยมุฮัมมัด นะญีบและญะมาล อับดุนนาศิร และสถาปนาสาธารณรัฐอียิปต์ขึ้น
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ อาหรับ: محمد علي, อักษรโรมัน: Muḥammad 'Alī; แอลเบเนีย: Mehmet Ali;[3] ตุรกี: Kavalalı Mehmed Ali. The spelling of Muhammad Ali's first name in both Arabic and Ottoman Turkish was consistent: محمد (Muḥammad). This is the name by which he was known to his Egyptian subjects, and the name used uniformly in Egyptian and Arabic language historical scholarship. However, given his original status as a commander in the Ottoman military, his first name is often rendered as Mehmed, which is the standard rendition of that name in Ottoman Turkish, or Mehmet in Albanian. Current English-language historical scholarship is divided as to which is preferable, with the majority opinion favoring the former. Typically, historians accentuating the Egyptian character of his rule opt for Muhammad, whilst those accentuating the Ottoman character opt for Mehmed or Mehmet. This distinction is an issue for those writing in the Latin alphabet, but not in Arabic.[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Fahmy, Khaled (2002). All The Pasha's Men: Mehmed Ali,Hisarmy And The Making Of Modern Egypt. Cambridge Middle East studies. Vol. 8. American University in Cairo Press. ISBN 9789774246968. p. 1:
"the Pasha then embarked upon a monolog that lasted for more than half an hour in which he told his British visitor a story about his childhood in Albania."I was born in a village in Albania and my father had ten children besides me, who are all dead; but, while living, not one of them ever contradicted me. Although I left my native mountains before I attained to manhood, the principal people in the place never took any step in the business of the commune, without previously inquiring what was my pleasure. I came to this country an obscure adventurer, and when I was yet a Bimbashi (captain), it happened one day that the commissary had to give each of the Bimbashis a tent. They were all my seniors, and naturally pretended to a preference over me; but the officer said, — "Stand ye all by; this youth, Mohammed Ali, shall be served first" and I advanced step by step, as it pleased God to ordain; and now here I am" — (rising a little on his seat, [Barker comments] and looking out of the window which was at his elbow, and commanded a view of the Lake Mareotis [to the south of Alexandria]) — "and now here I am. I never had a master," — (glancing his eye on the roll containing the Imperial firman)."
- ↑ Mortimer-Murphy, Kieran. French and British Policy and Culture in Egypt 1798-1841: The Reign of Muhammad Ali and the Eastern Crisis (PDF) (วิทยานิพนธ์ PhD). Flinders University. p. 95
"Muhammad Ali was born in Albania, one of his father’s eleven children."
- ↑ "Mohammed Ali". Blackwood's Edinburgh Magazine. 49 (303): 65–82. January–June 1841 – โดยทาง Google Books.
- ↑ Khalid Fahmy (1998). All the Pasha's Men: Mehmed Ali, his Army and the Making of Modern Egypt. Cambridge University Press.
- ↑ Özavcı, Hilmi Ozan (2021). Dangerous Gifts: Imperialism, Security, and Civil Wars in the Levant, 1798-1864. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-885296-4.
- p. 93:
In the meanwhile, the Albanian commander Mehmed Ali came to shine amid the limelight of politics and became immensely popular among the inhabitants. As his biographer tells us, Mehmed Ali was a man who had mastered 'the art of staging spectacles and of influencing audiences'.
- pp. 97–98:
The French consul believed that '[the] Albanian has more character and would probably be less sensitive to the advice and the means of seduction of our enemies'.
- p. 93:
- ↑ FAHMY, KHALED. "The era of Muhammad Ali Pasha,1805-1848" (PDF). psi427.cankaya.edu.tr.
- ↑ Abir, M. (1977). "Modernisation, Reaction and Muhammad Ali's 'Empire'". Middle Eastern Studies. 13 (3): 295–313. doi:10.1080/00263207708700354. ISSN 0026-3206. JSTOR 4282660.
- ↑ Ibrahim, Hassan (1998), Daly, M. W. (บ.ก.), "The Egyptian empire, 1805–1885", The Cambridge History of Egypt: Volume 2: Modern Egypt, from 1517 to the End of the Twentieth Century, The Cambridge History of Egypt, Cambridge: Cambridge University Press, vol. 2, pp. 198–216, ISBN 978-0-521-47211-1, สืบค้นเมื่อ 2025-05-14