ข้ามไปเนื้อหา

มาเตวส์ กูญา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาเตวส์ กูญา
กูญาขณะเล่นให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิช ในปี ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม มาเตวส์ ซังตุส การ์เนย์รู ดา กูญา[1]
วันเกิด (1999-05-27) 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 (27 ปี)[2]
สถานที่เกิด จูเวาเปโซวา
ส่วนสูง 1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)[2]
ตำแหน่ง กองหน้า, กองหน้าตัวต่ำ, ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมายเลข 10
สโมสรเยาวชน
0000–2017 กูรีชีบา
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2017–2018 ซิยง 29 (10)
2018–2020 แอร์เบ ไลพ์ซิช 35 (2)
2020–2021 แฮร์ทา เบเอ็สเซ 39 (12)
2021–2023 อัตเลติโกเดมาดริด 40 (6)
2023 → วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (ยืมตัว) 17 (2)
2023–2025 วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 65 (27)
2025– แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 33 (10)
ทีมชาติ‡
2019–2021 บราซิล อายุไม่เกิน 23 ปี 24 (21)
2021– บราซิล 25 (3)
เกียรติประวัติ
ฟุตบอลชาย
ตัวแทนของ  บราซิล
โอลิมปิก
เหรียญทอง - ชนะเลิศโตเกียว 2020ทีม
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 พฤษภาคม 2026 (GMT+7)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 20 มิถุนายน 2026 (GMT+7)

มาเตวส์ ซังตุส การ์เนย์รู ดา กูญา (โปรตุเกส: Matheus Santos Carneiro da Cunha; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติบราซิล

กูญาเริ่มเล่นฟุตบอลเยาวชนในบราซิลให้กับทีม กูรีชีบา เมื่ออายุ 18 ปี เขาย้ายไปยุโรปเพื่อร่วมทีมซิยงสโมสรในสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นเขาเล่นให้กับสโมสรในบุนเดิสลีกาอย่างแอร์เบ ไลพ์ซิชและแฮร์ทา เบเอ็สเซ ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมอัตเลติโกเดมาดริด ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 เขาได้ย้ายไปร่วมทีมวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ด้วยสัญญายืมตัวในตอนแรก

ชีวิตวัยเด็ก

[แก้]

กูญาเกิดที่เมืองจูเวาเปโซวา ประเทศบราซิล[3] ในวัยเด็ก เขาเล่นฟุตซอลให้กับสโมสรแห่งหนึ่งในเมืองเรซิฟี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเล่นฟุตบอล[4]

ระดับสโมสร

[แก้]

ซียง

[แก้]

กูญาเล่นฟุตบอลเยาวชนให้แก่กูรีชีบาก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีมซียงของสวิตเซอร์แลนด์เมื่ออายุ 18 ปีในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 หลังจากสร้างความประทับใจให้แก่แมวมองในการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนรายการดัลลัสคัพ[3] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขาทำแฮตทริกในชัยชนะเหนือธูน 4–1[5]

แอร์เบ ไลพ์ซิช

[แก้]

ในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2018 กูญาได้ย้ายไปร่วมทีมแอร์เบ ไลพ์ซิชด้วยสัญญา 5 ปี[6] เขาทำประตูแรกในบุนเดิสลีกาในการเจอกับสโมสรในอนาคตของเขาอย่างแฮร์ทา เบเอ็สเซ ซึ่งทำให้พวกเขาเอาชนะไปได้ 3–0 เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018[7] เขายิงประตูในนัดที่เจอกับไบเออร์เลเวอร์คูเซินเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 ซึ่งทำให้เขาคว้ารางวัลประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนของบุนเดิสลีกา[8] และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปุชกาชของฟีฟ่า[4]

แฮร์ทา เบเอ็สเซ

[แก้]

เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 หลังจากที่ลงเล่น 10 นัดโดยส่วนใหญ่เป็นตัวสำรองและยิงประตูได้ 1 ประตูให้กับไลพ์ซิช ในครึ่งแรกของฤดูกาล กูญาได้ย้ายไปร่วมทีมคู่แข่งในบุนเดิสลีกาอย่างแฮร์ทา เบเอ็สเซ ด้วยสัญญา "ระยะยาว" ที่ไม่ได้เปิดเผย[9]

อัตเลติโกเดมาดริด

[แก้]

ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2021 กูญาย้ายไปร่วมทีมอัตเลติโกเดมาดริดด้วยสัญญา 5 ปีค่าตัวประมาณ 30 ล้านยูโร[10] เขายิงประตูแรกได้สำเร็จในเกมที่พบกับเลบันเต ก่อนจะเสมอกันไป 2–2[11]

วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์

[แก้]

ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2023 กูญาได้ย้ายไปร่วมทีมวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ด้วยสัญญายืมตัวตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2022–23[12] ในข้อตกลงกำหนดว่าการย้ายทีมจะเป็นแบบถาวรในช่วงซัมเมอร์ปี ค.ศ. 2023 โดยให้มีการปฏิบัติตามเงื่อนไขบางประการในสัญญายืมตัว[13] การลงเล่นนัดแรกของกูญาคือในฐานะตัวสำรองในครึ่งหลังของเกมเยือนแอสตันวิลลาที่เสมอ 1–1 เมื่อวันที่ 4 มกราคม[14] ประตูแรกของเขากับวูล์ฟส์เกิดขึ้นในเกมที่พ่าย 4-2 ที่บ้านต่อลีดส์ยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

[แก้]

ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2025 สโมสรร่วมพรีเมียร์ลีกอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดประกาศข้อตกลงกับวูล์ฟส์ในการย้ายทีมของกูญา[15] เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2025 กูญาย้ายทีมสำเร็จด้วยค่าตัว 62.5 ล้านปอนด์

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "2023/24 Premier League squad lists". Premier League. 13 กันยายน 2023. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 "Matheus Cunha: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 14 กรกฎาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 "Aos 18 anos, paraibano vira sensação do futebol suíço após se destacar pelo Coxa". globoesporte.globo.com. 10 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 "Indicado ao Puskas, Matheus Cunha faz sua campanha: "Estou chamando o Brasil inteiro pra votar"". globoesporte.globo.com. 25 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Aos 18 anos, Matheus Cunha é o artilheiro brasileiro na Suíça". globoesporte.globo.com. 22 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "RB Leipzig's Samba speedster Matheus Cunha hot on the trail of Timo Werner". Bundesliga. 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 พฤษภาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Timo Werner scores twice as RB Leipzig see off Hertha Berlin in the capital". bundesliga.com. 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 6 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Bayern Munich's Franck Ribery wins Goal of the Month for May". bundesliga.com. 2019. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Hertha Berlin Signs Matheus Cunha, Continues Spending Spree". Sports Illustrated. Associated Press. 31 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Hernández, Carlos (25 สิงหาคม 2021). "Official: Atletico Madrid sign Matheus Cunha". Marca. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Cummins, Jo (29 ตุลาคม 2021). "LEVANTE 2-2 ATLETICO MADRID: TWO ENIS BARDHI PENALTIES DENY LA LIGA CHAMPIONS AS DIEGO SIMEONE SEES RED". Eurosport. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Cunha becomes Lopetegui's first signing". Wolverhampton Wanderers. 25 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Wolves sign Matheus Cunha on an initial loan from Atletico Madrid". BBC Sport. 26 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Poole, Harry (4 มกราคม 2023). "Aston Villa 1–1 Wolverhampton Wanderers: Danny Ings denies Wolves in West Midlands derby". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Man Utd agrees to sign Matheus Cunha from Wolves". Manchester United F.C. 1 มิถุนายน 2025. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=มาเตวส์_กูญา&oldid=13075073"