มาเก๊าของโปรตุเกส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาเก๊าของโปรตุเกส

葡屬澳門
ค.ศ. 1557–ค.ศ. 1999
เพลงชาติHymno Patriótico (1808–1826)
"Patriotic Anthem"

Hino da Carta (1826–1911)
"Hymn of the Charter"

A Portuguesa (1911–1999)
"The Portuguese"
ที่ตั้งของมาเก๊า
สถานะเขตสัมปทาน (1557-1887)
อาณานิคม (1887-1955)
จังหวัดโพ้นทะเล (1955-1976)
อาณัติ (1976-1999)
ภาษาราชการโปรตุเกส
จีน1
ศาสนา
เดมะนิมชาวมาเก๊า
ประมุขแห่งรัฐ 
• ค.ศ. 1557
พระเจ้าฌูเอาที่ 3 (พระองค์แรก)
• ค.ศ. 1996–1999
ประธานาธิบดีจอร์ช แซมเปโอ (คนสุดท้าย)
ผู้ว่าการ 
• 1557–1558
ฟรานซิสโก มาร์ติซ (คนแรก)
• ค.ศ. 1991–1999
วาสโก โรชา ไวรา (คนสุดท้าย)
สภานิติบัญญัติสภามาเก๊า
(1583–1849)
สภานิติบัญญัติ
(1976–1999)
ยุคประวัติศาสตร์ยุคแห่งการสำรวจ
สมัยใหม่ตอนต้น
สมัยใหม่ตอนปลาย
• ก่อตั้งนิคมโปรตุเกส
ค.ศ. 1557
1 ธันวาคม ค.ศ. 1887
ค.ศ. 1966–1967
20 ธันวาคม ค.ศ. 1999
ประชากร
• ค.ศ. 1998 ประมาณ
409,620 [1]
จีดีพี (อำนาจซื้อ)(ประมาณ)
34,091 ดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด)ค.ศ. 1998 [2] (ประมาณ)
• รวม
6,79 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
16,595 ดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงินปาตากามาเก๊า
(ค.ศ. 1894–1999)
โดเมนบนสุด.mo
ก่อนหน้า
ถัดไป
เทศมณฑลเซียงชาน (มณฑลกวางตุ้ง)
เขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ
1 ภาษาจีนได้รับการรับรองให้เป็นภาษาราชการใน ค.ศ. 1991 สำเนียงกวางตุ้งเป็นสำเนียงที่ใช้กันมากที่สุด[3]

มาเก๊าของโปรตุเกส เป็นอาณานิคมโปรตุเกสที่เกิดขึ้นจากการตั้งถิ่นฐานของชาวโปรตุเกสใน ค.ศ. 1557 จนกระทั่งสมัยอาณานิคมสิ้นสุดลง และยกอำนาจอธิปไตยมาเก๊าให้กับสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1999 มาเก๊าเป็นดินแดนที่ยุโรปถือครองในจีนดินแดนแรกและสุดท้าย[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. https://data.worldbank.org/indicator/SP.POP.TOTL?locations=MO&most_recent_value_desc=false
  2. https://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.MKTP.CD?locations=MO
  3. Yee, Herbert S. (2001). Macau in Transition: From Colony to Autonomous Region. Hampshire: Palgrave. p. 57. ISBN 978-0-230-59936-9.
  4. Dillon, Michael (2017). Encyclopedia of Chinese History. New York: Routledge. p. 418. ISBN 978-1-315-81853-5.

บรรณานุกรม[แก้]

  • Cardinal, Paulo (2009). "The Judicial Guarantees of Fundamental Rights in the Macau Legal System". In One Country, Two Systems, Three Legal Orders - Perspectives of Evolution: Essays on Macau's Autonomy After the Resumption of Sovereignty by China. Berlin: Springer. ISBN 978-3-540-68572-2.
  • Fei, Chengkang (1996). Macao 400 Years. Translated by Wang Yintong and Sarah K. Schneewind. Shanghai: Shanghai Academy of Social Sciences.
  • Halis, Denis de Castro (2015). "'Post-Colonial' Legal Interpretation in Macau, China: Between European and Chinese Influences". In East Asia's Renewed Respect for the Rule of Law in the 21st Century. Leiden: Brill Nijhoff. ISBN 978-90-04-27420-4.
  • Hao, Zhidong (2011). Macao History and Society. Hong Kong: Hong Kong University Press. ISBN 978-988-8028-54-2.
  • Mendes, Carmen Amado (2013). Portugal, China and the Macau Negotiations, 1986–1999. Hong Kong: Hong Kong University Press. ISBN 978-988-8139-00-2.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 22°10′N 113°33′E / 22.167°N 113.550°E / 22.167; 113.550