มาริอา โกรินา มาชาโด
มาริอา โกรินา มาชาโด | |
|---|---|
.jpg) มาชาโดใน ค.ศ. 2025 | |
| สมาชิกสมัชชาแห่งชาติเวเนซุเอลา รัฐมิรันดา | |
| ดำรงตำแหน่ง 5 มกราคม ค.ศ. 2011 – 21 มีนาคม ค.ศ. 2014 | |
| ก่อนหน้า | ฮิรัม กาวิเรีย |
| ถัดไป | ริการ์โด ซันเชซ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | มาริอา โกรินา มาชาโด ปาริสกา 7 ตุลาคม ค.ศ. 1967 การากัส สาธารณรัฐเวเนซุเอลา |
| พรรคการเมือง | เบนเตเวเนซุเอลา (ตั้งแต่ ค.ศ. 2012) |
| การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น |
|
| บุตร | 3 |
| การศึกษา | |
| รางวัล |
|
| ลายมือชื่อ |  |
มาริอา โกรินา มาชาโด ปาริสกา (สเปน: María Corina Machado Parisca; เกิด 7 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักการเมืองและนักเคลื่อนไหวชาวเวเนซุเอลา และเป็นหนึ่งในผู้นำฝ่ายค้านคนสำคัญที่ต่อต้านรัฐบาลของอูโก ชาเบซ และนิโกลัส มาดูโร เธอเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติเวเนซุเอลาระหว่าง ค.ศ. 2011-2014 และเคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีมาแล้ว
มาชาโดเป็นวิศวกรอุตสาหการ และจบการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการเงิน เธอเริ่มต้นเส้นทางการเมืองในฐานะหนึ่งในผู้ก่อตั้งองค์กรเฝ้าระวังการเลือกตั้ง ซูมาเต ปัจจุบันเธอดำรงตำแหน่งผู้ประสานงานระดับชาติของพรรคการเมืองเบนเตเวเนซุเอลา และเคยลงสมัครในการเลือกตั้งขั้นต้นของฝ่ายค้านเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2012 ซึ่งเธอพ่ายแพ้ให้แก่เอนริเก กาปริเลส ในช่วงการประท้วงในเวเนซุเอลา ค.ศ. 2014 เธอมีบทบาทสำคัญในการจัดการชุมนุมต่อต้านรัฐบาลของนิโกลัส มาดูโร[1]
ใน ค.ศ. 2023 มาชาโดชนะการเลือกตั้งขั้นต้นของฝ่ายค้าน และได้รับเลือกให้เป็นผู้สมัครเอกภาพในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 2024[2] อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเวเนซุเอลาได้สั่งห้ามไม่ให้เธอลงสมัครรับเลือกตั้ง[3][4][5] ต่อมาเธอเสนอชื่อ โกรินา โยริส เป็นผู้สมัครแทน ก่อนที่ตำแหน่งดังกล่าวจะเปลี่ยนไปเป็น เอดมุนโด กอนซาเลซ ในภายหลัง ฝ่ายค้านได้เผยแพร่ผลการนับคะแนนที่ระบุว่ากอนซาเลซชนะการเลือกตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 อย่างถล่มทลาย ขณะที่สภาการเลือกตั้งแห่งชาติซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลประกาศชัยชนะให้นิโกลัส มาดูโร โดยไม่แสดงหลักฐานประกอบ[6] ไม่นานหลังการเลือกตั้ง มาชาโดประกาศว่าเธอได้หลบซ่อนตัว เนื่องจากเกรงว่าจะไม่ได้รับความปลอดภัยในชีวิตและเสรีภาพภายใต้รัฐบาลของมาดูโร[7]
ใน ค.ศ. 2025 มาชาโดได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ จากผลงานอันไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในการส่งเสริมสิทธิประชาธิปไตยของประชาชนชาวเวเนซุเอลา และการต่อสู้เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนผ่านจากเผด็จการสู่ประชาธิปไตยอย่างยุติธรรมและสันติ[8] เธอเคยได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในรายชื่อ 100 วีเมนของบีบีซี ใน ค.ศ. 2018 และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 100 บุคคลทรงอิทธิพลที่สุดของนิตยสารไทม์ ประจำปี ค.ศ. 2025 นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2024 มาชาโดยังได้รับรางวัล Václav Havel Human Rights Prize และรางวัลซาคารอฟ (ร่วมกับกอนซาเลซ) จากการเป็นตัวแทนของชาวเวเนซุเอลาที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย[9][10]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Kurmanaev, Anatoly (23 December 2014). "Venezuela Protests Drive Poor to Maduro as Death Toll Mounts". Business Week. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 March 2014. สืบค้นเมื่อ 23 December 2014.
- ↑ Garcia Cano, Regina (26 October 2023). "María Corina Machado is winner of Venezuela opposition primary that the government has denounced". Associated Press. สืบค้นเมื่อ 27 October 2023.
- ↑ Glatsky, Genevieve; Herrera, Isayen (26 January 2024). "Venezuela's Highest Court Bars Opposition Leader From Running for President". New York Times. ProQuest 2918585576. สืบค้นเมื่อ 17 October 2025.
- ↑ Armas, Mayela; Sequera, Vivian (30 June 2023). "Venezuela opposition candidate Machado barred from holding office-gov't". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 30 June 2023.
- ↑ "Venezuela's Supreme Court disqualifies opposition leader from running for president". Le Monde.fr (ภาษาอังกฤษ). Agence France-Presse. 27 January 2024. สืบค้นเมื่อ 8 March 2024.
- ↑ Gibbs, Stephen (8 September 2024). "Venezuelan opposition leader Edmundo González flees to Spain". The Sunday Times. สืบค้นเมื่อ 8 September 2024.
- ↑ Vipers, Gareth; Forero, Juan; Vyas, Kejal (10 October 2025). "Nobel Peace Prize Awarded to Venezuelan Opposition Leader María Corina Machado". The Wall Street Journal. ProQuest 3259512839. สืบค้นเมื่อ 10 October 2025.
- ↑ "Announcement, Nobel Peace Prize 2025". NobelPrize.org (Press release). Nobel Foundation. 10 October 2025. สืบค้นเมื่อ 10 October 2025.
- ↑ "Venezuelan opposition figure Machado wins European rights award". France24. 30 September 2024. สืบค้นเมื่อ 1 October 2024.
- ↑ "Venezuelan opposition leaders awarded Europe's Sakharov Prize for democratic campaign". Reuters. สืบค้นเมื่อ 24 October 2024.