มายเนมอิสข่าน
| มายเนมอิสข่าน | |
|---|---|
| กำกับ | กรัณ โชหัร |
| บทภาพยนตร์ | ศิพานี ภฏิชา |
| บทพูด |
|
| เนื้อเรื่อง | ศิพานี ภฏิชา |
| อำนวยการสร้าง |
|
| นักแสดงนำ | |
| กำกับภาพ | รวี เค. จันทรัน |
| ตัดต่อ | ทีปา ภาฏิยา |
| ดนตรีประกอบ | ศันกะร์-เอห์สาน-ลอย |
| บริษัทผู้สร้าง | |
| ผู้จัดจำหน่าย |
|
| วันฉาย |
|
| ความยาว | 161 นาที[3] |
| ประเทศ | |
| ภาษา | ฮินดี อังกฤษ[4] |
| ทุนสร้าง | ₹850 ล้าน[5] |
| ทำเงิน | ₹2,234.4 ล้าน |
มายเนมอิสข่าน (อังกฤษ: My Name Is Khan; ฮินดี: माइ नेम इज़ ख़ान) เป็นภาพยนตร์ดราม่าปี ค.ศ. 2010 กำกับโดย กรัณ โชหัร และร่วมเขียนบทโดย ศิพานี ภฏิชา และ นีรัญจัณ ไอยังการ นำแสดงโดย ชาห์รุข ข่าน และ กาโจล ในบทนำ ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องราวสมมติของ ริซวาน ข่าน ชายมุสลิมที่เป็นออทิสติก ซึ่งออกเดินทางข้ามสหรัฐอเมริกาเพื่อพบกับประธานาธิบดีสหรัฐ หลังจากที่ มันทิรา ภรรยาชาวฮินดูของเขา ต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติจากความเกลียดชังศาสนาอิสลามหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน
โชหัรเริ่มพัฒนาภาพยนตร์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2007 โดยต้องการสร้างความแตกต่างจากภาพยนตร์โรแมนติกเรื่องก่อน ๆ ของเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานกำกับเรื่องแรกของโชหัรที่เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการเขียนบท โชหัร และ ภฏิชา ได้ทำการวิจัยอย่างละเอียดเกี่ยวกับออทิสติก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์ รวมถึงศาสนาอิสลาม เพื่อเตรียมการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมผลิตโดยฮีรู ยัศ โชหัร แม่ของเขา และเคารี ข่าน ภรรยาของชาห์รุข ข่าน ภายใต้บริษัทผลิตภาพยนตร์ของพวกเธอ คือ ดะร์มา โปรดักชั่นส์ และ เรดชิลลี่เอนเตอร์เทนเมนต์ ตามลำดับ การมีส่วนร่วมของชาห์รุข ข่าน และ กาโจล ได้รับการยืนยันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 และนักแสดงที่เหลือก็ครบถ้วนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 การถ่ายทำหลักเริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 และดำเนินไปจนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 โดยมีสถานที่ถ่ายทำ ได้แก่ ลอสแอนเจลิส, มุมไบ และซานฟรานซิสโก เพลงประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดย ศันกะร์-เอห์สาน-ลอย
มายเนมอิสข่าน ฉายรอบปฐมทัศน์ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วโลกสองวันต่อมาโดย ทเวนตีท์เซนจูรีฟ็อกซ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางในด้านเนื้อหา การกำกับ ดนตรี บทภาพยนตร์ การถ่ายภาพ การแสดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งของข่าน และข้อความทางสังคม ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 2.23 พันล้านรูปี กลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ภาษาฮินดีที่ทำรายได้สูงสุดประจำปี ค.ศ. 2010 และเป็นภาพยนตร์อินเดียที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสองของปี ค.ศ. 2010 ได้รับรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงมากมาย รวมถึงสามรางวัลจากงานประกาศรางวัลฟิล์มแฟร์ครั้งที่ 56 นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นกรณีศึกษาทางวิชาการในการนำเสนอเรื่องออทิสติกและอิสลามโฟเบียในรูปแบบภาพยนตร์
เนื้อเรื่อง
[แก้]ริซวาน ข่าน เป็นชายมุสลิมอินเดียที่มีอาการแอสเปอร์เจอร์และมีทักษะพิเศษคือสามารถซ่อมแซมแทบทุกอย่างได้ เขาเติบโตมากับแม่และซากิร์ น้องชาย เมื่อแม่ของเขาเสียชีวิตลง เขาจึงได้เดินทางไปที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ตามน้องชาย วันหนึ่งเขาพบกับมันทิรา แม่ลูกหนึ่งที่ทำงานในร้านเสริมสวย พร้อมกับทั้งได้รู้จักกับสะมิร์ ลูกของเธอ ความสัมพันธ์ของพวกเขาไปในทางที่ดีขึ้นจนกระทั่งได้แต่งงานกันแม้ซากิร์จะคัดค้านในตอนแรก ทั้งยังได้รู้จักกับครอบครัวการ์ริคอีกด้วย ชีวิตของทั้งริซวานและมันทิรากำลังจะไปได้สวยรวมถึงร้านเสริมสวยใหม่ที่เธอได้เปิดขึ้น
อย่างไรก็ตาม หลังจากเกิดเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ทุกอย่างเปลี่ยนไป ความหวาดกลัวต่อมุสลิมรุนแรงขึ้นในสังคมอเมริกา ร้านเสริมสวยของมันทิราขาดทุนเหตุเพราะเธอใช้นามสกุล 'ข่าน' และทุกอย่างเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อมาร์ค สามีของซาร่าห์และพ่อของรีสเสียชีวิตจากการสู้รบในอัฟกานิสถาน ทำให้รีสเลิกคบกับสะมีร์ ตัวสะมีร์ซึ่งถูกรุมรังแกเนื่องจากมีพ่อบุญธรรมเป็นมุสลิมจึงถูกเพ่งเล็งไปด้วย และบานปลายถึงขั้นว่าสะมีร์ถูกกลุ่มบูลลี่รุมทำร้ายจนเสียชีวิตหลังจากพยายามขอคืนดีกับรีส ด้วยความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นกับลูกชายของเธอ มันทิราเศร้าและโกรธกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนถึงขั้นตัดความสัมพันธ์และกล่าวโทษริซวานว่านามสกุลของเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกของเธอตาย และกล่าวว่าถ้าเขาไปบอกประธานาธิบดีสหรัฐว่า "ชื่อของผมคือข่าน และผมไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย" เธอจะยอมคืนดีกับเขา
ริซวานเริ่มต้นเดินทางไปทั่วสหรัฐเพื่อพยายามพบเจอกับประธานาธิบดีสหรัฐด้วยรองเท้าของลูกบุญธรรมที่เขาเคยมอบให้ นามสกุลของเขาถูกต้องสงสัยจนถูกตรวจตราอย่างเข้มงวด โดยในรัฐจอร์เจีย เขาได้พบกับมาม่าเจนนี่ แม่บ้านผิวสี และลูกชาย โจเอล ซึ่งทั้งคู่เพิ่งสูญเสียลูกชายคนโตและพี่ชาย (ตามลำดับ) ไปจากการสู้รบในอิรัก จากนั้นจึงออกเดินทางต่อ เขาได้เข้ามัสยิดแห่งหนึ่งและพบว่ามีแพทย์คนหนึ่งชื่อ ดร. ไฟซัล ระห์มาน พยายามจะทำการก่อการร้าย เขาจึงพยายามต่อต้าน จากนั้นเขาพยายามเข้าพบกับประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช แต่ด้วยความเข้าใจผิด เขาจึงถูกจับกุมและถูกทรมานอย่างหนักในช่วงหนึ่ง ก่อนที่นักข่าวจะช่วยสืบเรื่องของเขาจนกระทั่งเขารอดพ้นออกมาเนื่องจากเขาให้การเกี่ยวกับ ดร. ไฟซัล
เรื่องราวของริซวาน ภรรยาและลูกบุญธรรมเขารับรู้กันทั่วอเมริกา จนกระทั่งรีสซึ่งรู้เห็นการตายของสะมีร์ได้สารภาพเรื่องราวทั้งหมดกับมันทิรา ทำให้กลุ่มบูลลี่ที่ทำร้ายสะมีร์จนเสียชีวิตนั้นถูกจับกุมไปทั้งหมด ขณะที่ริซวานได้ยินข่าวน้ำท่วมในบ้านเกิดของมาม่าเจนนี่จึงกลับไปจอร์เจียและช่วยซ่อมแซมโบสถ์และหมู่บ้านของมาม่าเจนนี่ โดยที่กลุ่มนักข่าวและกลุ่มมุสลิมก็เข้ามาช่วยเหลือด้วย ริซวานได้พบกับมันทิราอีกครั้งแต่เขากลับถูกทำร้ายโดยผู้ติดตามของ ดร. ไฟซัล ท้ายที่สุดริซวานรอดกลับมาได้ ขณะที่อเมริกาก็ได้ประธานาธิบดีคนใหม่คือ บารัก โอบามา ซึ่งได้รับรู้เรื่องราวของเขาตั้งแต่ก่อนเลือกตั้งและได้ให้เขาพูดต่อหน้าสาธารณชน ซึ่งเขาได้ยืนยันอีกครั้งว่า "ชื่อของผมคือข่าน และผมไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย" (My name is Khan, and I am not a terrorist)
นักแสดง
[แก้]- ชาห์รุข ข่าน เป็น ริซวาน ข่าน
- ตนัย เฉทา เป็น ริซวานในวัยเด็ก
- กาโจล เป็น มันทิรา ราโฐฑ ข่าน
- จิมมี โศรคิล เป็น ซากิร์ ข่าน, น้องชายของริซวาน
- นวนีต กุมาร เป็น ซากิร์ในวัยเด็ก
- โสนยา จะหาน เป็น หะสีนา ข่าน, ภรรยาของซากิร์
- ซะรีนา วะหาบ เป็น ระซิยา ข่าน, แม่ของริซวาน
- อรชุน เอาชลา เป็น สะมีร์ "สัม" ข่าน, ลูกชายของมันทิราและลูกบุญธรรมของริซวาน
- ยุวาน มกร เป็น สะมีร์ในวัยเด็ก
- อาริฟ ซะการิยา เป็น ดร. ไฟซัล ระห์มาน
- วินัย ปาฐัก เป็น ชิเตศ ปันฑิต, เจ้าของโมเต็ล
- เคนตัน ดิวตี้ เป็น รีส การ์ริค, เพื่อนของสะมีร์
- เคธี เอ. คีน เป็น ซาร่าห์ การ์ริค, แม่ของรีสและภรรยาของมาร์ค
- โดมินิก เรนดา เป็น มาร์ค การ์ริค, พ่อของรีสและสามีของซาร่าห์
- เจนนิเฟอร์ เอคโคลส์ เป็น มาม่าเจนนี่
- เอเดรียน คาลี เทอร์เนอร์ เป็น โจเอล, ลูกของมาม่าเจนนี่
- คริสโตเฟอร์ บี. ดันแคน เป็น บารัก โอบามา
- อรชุน มาธุร เป็น ราช บะร์มัน
- กะวิน เทพ เป็น อินทร ปะเฑล
- ปะร์วีน ฑะพาส เป็น บ็อบบี อาหูชา
- สุคันธา ครัค เป็น โกมัล กุกเรตี
- นวนีต นิศาน เป็น ริตา สิงห์
- ศีตัล เมนัน เป็น ราธา
- สุมีต ราฆวัน เป็น คนทำร้ายริซวาน และ ผู้ติดตามของ ดร. ไฟซัล
- เอส. เอ็ม. ซะฮีร์ เป็น ผู้นับถือลัทธิอะห์มะดี
- มุเกศ ตรีปาฐี เป็น นักวาดอัลตาฟ (บทตามเครดิต)[6]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 6 "My Name is Khan (2010) – BFI". British Film Institute. 10 May 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 August 2017.
- ↑ Marshall, Lee (13 February 2010). "My Name is Khan". Screen Daily. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 August 2020. สืบค้นเมื่อ 31 October 2021.
- ↑ "My Name is Khan". British Board of Film Classification. 4 February 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 December 2012. สืบค้นเมื่อ 4 February 2010.
- ↑ "My Name is Khan". British Board of Film Classification. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 August 2021. สืบค้นเมื่อ 8 August 2021.
- ↑ "My Name Is Khan – Movie". Box Office Mojo. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2020. สืบค้นเมื่อ 13 December 2018.
- ↑ "Mukesh Tripathi – Biography". IMDb. สืบค้นเมื่อ 2025-11-07.
อ่านเพิ่มเติม
[แก้]- Akbar, Rais Syahrul; Sakinah, R. Myrna Nur (7 April 2021). "Islam's Racism and Discrimination in 'My Name Is Khan' Movie". Textura. 1 (1): 63–71. ISSN 2339-1820. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Anjaria, Ulka (4 March 2021). Understanding Bollywood: The Grammar of Hindi Cinema. Taylor & Francis. ISBN 978-10-00347-29-6.
- Bahroni, Imam; Muna, Izzatul (27 June 2017). "The Values of Islamic Character Education in the Film 'My Name Is Khan'". At-Ta'dib: Journal of Pesantren Education. 12 (1): 1–18. doi:10.21111/at-tadib.v12i1.907. eISSN 2503-3514. ISSN 0216-9142.
- Baker, Steven (17 April 2013). "Virtual Darshan: Social Networking and Virtual Commentaries in the Hindi Film Context". ใน Gokulsing, K. Moti; Dissanayake, Wimal (บ.ก.). Routledge Handbook of Indian Cinemas. Taylor & Francis. pp. 415–426. ISBN 978-11-36772-84-9.
- Balraj, Belinda (June 2011). "'My name is Khan and I am not a Terrorist': Representation of Muslims in 'My Name Is Khan'". Journal of Language and Culture. 2 (6): 91–95. ISSN 2141-6540.
- Chatterji, Shoma (31 January 2020). Bollywood Cinema Kaleidoscope. Doshor Publication. ISBN 978-81-94442-91-2.
- Erndl, Kathleen M. (2016). "Religious and National Identity in My Name Is Khan". Journal of Religion & Film. 20 (1): 1–23. ISSN 1092-1311. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 January 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Fajriani (September 2014). "Asian Indian Muslim Negotiating for Identity in the Post 'September Eleventh' as Depicted in the Film My Name Is Khan". Rubikon: Journal of Transnational American Studies. 1 (2): 47–56. doi:10.22146/rubikon.v1i2.34223.
- Ganti, Tejaswini (7 March 2012). Producing Bollywood: Inside the Contemporary Hindi Film Industry. Duke University Press. ISBN 978-08-22352-13-6.
- Hakeem, Farrukh (2015). "Review of 'My Name Is Khan'". Societies Without Borders. 10 (1): 1–2. eISSN 1871-8868. ISSN 1872-1915.
- Johar, Karan; Saxena, Poonam (2017). An Unsuitable Boy. Penguin Random House. ISBN 978-0-670-08753-2.
- Kabir, Ananya Janahara (December 2010). "The Kashmiri as Muslim in Bollywood's 'New Kashmir films'" (PDF). Contemporary South Asia. 18 (4): 373–385. doi:10.1080/09584935.2010.526201. eISSN 1469-364X. ISSN 0958-4935. S2CID 143264233. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 April 2023. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Kanani, Nadia (18 August 2014). "Precarious Inclusions; Re-Imagining Disability, Race, Masculinity and Nation in My Name Is Khan". Review of Disability Studies. 10 (1–2): 40–50. ISSN 1552-9215. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 August 2021. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Kumalasari; Derasta, Mia Ananda; Sakinah, Myrna Nur (2020). "Analisis Modalitas Dalam Ilmu Semantik Pada Film My Name Is Khan" [Analysis of Modality in the Semantic Science of My Name Is Khan]. ISLLAC: Journal of Intensive Studies on Language, Literature, Art, and Culture (ภาษาอินโดนีเซีย). 4 (2): 124–131. eISSN 2597-7385. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 June 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Mehta, Monika (24 August 2012). Censorship and Sexuality in Bombay Cinema. University of Texas Press. ISBN 978-02-92742-51-2.
- Mehta, Monika (April 2016). "Performing Regulation: The Politics of Postcolonial Film Exhibition and DVD Distribution". ใน Merten, Kai; Krämer, Lucia (บ.ก.). Postcolonial Studies Meets Media Studies: A Critical Encounter. Transcript Verlag. pp. 143–158. ISBN 978-3-8394-3294-5.
- Minutella, Vincenza (14 December 2017). "Globalising Bollywood: My Name Is Khan from India to Italy through Hollywood". ใน Cintas, Jorge Díaz; Nikolić, Kristijan (บ.ก.). Fast-Forwarding with Audiovisual Translation. Multilingual Matters. ISBN 978-1-78309-936-8.
- Mubasyira, Mu’thia (27 December 2017). "Analisis Tokoh dan Penokohan dalam Film 'My Name Is Khan' karya Karan Johar" [Analysis of the Characters and Characterization in Karan Johar's 'My Name Is Khan']. Wacana Didaktika (ภาษาอินโดนีเซีย). 5 (2): 133–142. doi:10.31102/wacanadidaktika.5.02.133-142. eISSN 2579-8464. ISSN 2337-9820. S2CID 195045913. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2020. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Nafi'ah, Jamilatun (25 March 2022). "Religious Moderation Representation in the Movie 'My Name Is Khan'". Falasafi: Jurnal Studi Keislaman. 13 (1): 11–23. doi:10.36835/falasifa.v13i01.832 (inactive 1 July 2025). eISSN 2527-8711. ISSN 2085-3815. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
{{cite journal}}: CS1 maint: DOI inactive as of กรกฎาคม 2025 (ลิงก์) - Neumann, Birgit (17 July 2014). "The Politics of Staging Emotions in Contemporary Bollywood Films: Aditya Chopra's Dilwale Dulhania Le Jayenge (1995) and Karan Johar's My Name is Khan (2010)". Anglia. 132 (2): 270–291. doi:10.1515/ang-2014-0030. S2CID 153685653. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Ostepeev, Lidia (September 2011). "My Name Is Khan and I'm Still Too Flamboyant". Asian Cinema. 22 (2): 442–448. doi:10.1386/AC.22.2.442_1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Putra, Robby Aditya (July–December 2017). "Manajemen Konflik dalam Film My Name Is Khan Perspektif Konsep Dakwah" [Management of the Conflicts in My Name Is Khan from the Perspectives of Islamic Preaching Concept]. Ath-Thariq (ภาษาอินโดนีเซีย). 1 (2): 159–172. doi:10.32332/ath_thariq.v1i02.1013. ISSN 2614-8439. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 June 2020. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
- Palusci, Oriana; Russo, Katherine E. (2016). "My Name is Khan: Engagement, Affect and Conflict in Audiovisual Translation". Translating East and West. Tangram Edizioni Scientifiche. pp. 227–237. ISBN 978-88-64581-32-3.
- Sari, Ni Putu Ari Prasmita; Dewi, Kadek Sintya (28 February 2022). "The Family Values and Negative Stereotype Existing in Film 'My Name Is Khan'". Language and Education Journal Undiksha. 5 (1): 46–51. doi:10.23887/leju.v5i1.33592 (inactive 1 July 2025). eISSN 2613-9529. ISSN 2613-9588. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 June 2022. สืบค้นเมื่อ 21 August 2022.
{{cite journal}}: CS1 maint: DOI inactive as of กรกฎาคม 2025 (ลิงก์) - Soe, Valerie (4 November 2018). "The Asian Wave: Three Asian Male Superstars in Hollywood". ใน Magnan-Park, Aaron Han Joon; Tan, Gina Marchetti See Kam (บ.ก.). The Palgrave Handbook of Asian Cinema. Palgrave Macmillan. pp. 469–488. ISBN 978-1-349-95822-1.
- Vaidya, Shubhangi (2 April 2020). "Disorder, Disability, Difference: (Re)presenting Autism in India". ใน Mehrotra, Nilika (บ.ก.). Disability Studies in India: Interdisciplinary Perspectives. Springer Nature. ISBN 978-98-11526-16-9.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
- CS1 maint: DOI inactive as of กรกฎาคม 2025
- ภาพยนตร์อินเดีย
- ภาพยนตร์ภาษาฮินดี
- ภาพยนตร์ชีวิต
- ภาพยนตร์อินเดียที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
- ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
- ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐเพนซิลเวเนีย
- ภาพยนตร์ที่มีฉากในซานฟรานซิสโก
- ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในซานฟรานซิสโก
- ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐนิวยอร์ก
- ภาพยนตร์ที่กำกับโดย กรัณ โชหัร