มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
Masjid Raya Baiturrahman
مسجد رايا بيتر الرحمن
Meuseujid Raya Baiturrahman
Meuseujid Raya Baiturrahman .jpg
Baiturrahman Grand Mosque
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน ตั้งอยู่ใน อาเจะฮ์
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
ที่ตั้งในอาเจะฮ์, สุมาตราตอนเหนือ, เกาะสุมาตราและอินโดนีเซีย
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน ตั้งอยู่ใน Northern Sumatra
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน (Northern Sumatra)
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน ตั้งอยู่ใน เกาะสุมาตรา
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน (เกาะสุมาตรา)
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน ตั้งอยู่ใน อินโดนีเซีย
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน (อินโดนีเซีย)
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่ตั้งอินโดนีเซีย บันดาอาเจะฮ์, อินโดนีเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์5°33′13″N 95°19′1.9″E / 5.55361°N 95.317194°E / 5.55361; 95.317194พิกัดภูมิศาสตร์: 5°33′13″N 95°19′1.9″E / 5.55361°N 95.317194°E / 5.55361; 95.317194
ศาสนาอิสลาม
การสร้าง
สถาปนิกG. Bruins
สถาปัตยกรรมมัสยิด
รูปแบบสถาปัตยกรรมโมกุลแบบฟื้นฟู
พิธีปฐมฤกษ์1879
ปีที่เสร็จ1881
ข้อมูลจำเพาะ
ความจุ30,000
พื้นที่ภายใน1,500 m2 (16,000 sq ft)
ขนาดโดม7 โดม
จำนวนหอสูงสุเหร่า8 มินาเรต

มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน (มลายู: Masjid Raya Baiturrahman) เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในภาคกลางของเมืองบันดาอาเจะฮ์, จังหวัดอาเจะฮ์, ประเทศอินโดนีเซีย มันเป็นแลนด์มาร์กของเมืองและรอดพ้นจากการทำลายล้างในเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547.

ประวัติ[แก้]

มัสยิดแห่งรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ดั้งเดิมที่มีหลังคาหลายชั้นในศตวรรษที่ 18

ตัวมัสยิดหลังแรกถูกสร้างในปีค.ศ.1612 ในสมัยของสุลต่านอิสกันดัร มูดา. บางรายงานกล่าวว่าตัวมัสยิดถูกสร้างในปีค.ศ.1292 โดยสุลต่านอาไลดีน มะฮ์มูดชาฮ์ ตัวมัสยิดเดิมมีหลังคาหลายชั้นตามแบบสถาปัตยกรรมอาเจะฮ์[1]

เมื่อเนเธอร์แลนด์โจมตีอาเจะฮ์ในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ.1873 ได้ทำให้ไฟไหม้มัสยิด ทางนายพล van Swieten ได้สัญญากับผู้นำท้องถิ่นว่าจะสร้างมัสยิดใหม่ จนกระทั่งปีค.ศ.1879 พวกดัตช์ได้สร้างมัสยิดใหม่ให้เป็นทั้งของขวัญและลดความแค้นของชาวอาเจะฮ์ การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปีค.ศ.1879 และแล้วเสร็จในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ.1881 ในสมัยของมุฮัมมัด ดาอูด ชาฮ์ สุลต่านพระองค์สุดท้ายของอาเจะฮ์ ชาวอาเจะฮ์หลายคนไม่ไปละหมาดที่มัสยิดนี้ เพราะมันถูกสร้างโดยชาวดัตช์ ซึ่งชาวอาเจะฮ์กำลังทำสงครามกับพวกนั้น ปัจจุบัน มันเป็นแหล่งความภาคภูมิใจของบันดาอาเจะฮ์[2]

ก่อนปีค.ศ.1935 มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มานแห่งใหม่มีโดมและเสามินาเร็ตแค่อันเดียว

ในตอนแรก ตัวมัสยิดมีโดมและเสามินาเรตแค่อันเดียว แล้วค่อยเพิ่มขึ้นในปีค.ศ.1935, 1958 และ 1982 ปัจจุบัน มัสยิดมีโดมถึง 7 โดม และเสามินาเรตถึง 8 อัน[3]

ตัวมัสยิดรอดพ้นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 โดยทำความเสียหายแค่กำแพงมัสยิด และทำเสามินาเรตที่สูง 35 เมตรเอียง ในช่วงภัยพิบัติ ตัวมัสยิดถูกทำเป็นที่หลบภัยชั่วคราวสำหรับผู้ไร้ที่อยู่อาศัย และเปิดให้คนมาละหมาดภายในสองสัปดาห์[3]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Gunawan Tjahjono (1998). Indonesian Heritage-Architecture. Singapore: Archipelago Press. pp. 81–82. ISBN 981-3018-30-5.
  2. http://www.travelmarker.nl/bestemmingen/azie/indonesie/bezienswaardigheden/banda_aceh.htm
  3. 3.0 3.1 http://lestariheritage.net/aceh/webpages/sites01.html Aceh Heritage