มะรีอัม นะวาซ
มะรีอัม นะวาซ | |
|---|---|
| อูรดู: مریم نواز | |
 มะรีอัมเมื่อปี 2019 | |
| ผู้ว่าการแคว้นปัญจาบคนที่ 20 | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 26 กุมภาพันธ์ 2024 | |
| ผู้ว่าการ | บาลีฆ อูร์ เรฮ์มัน สรทาร สาลีม ไฮเดอร์ ข่าน |
| สมาชิกสภาแคว้นปัญจาบ | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 23 กุมภาพันธ์ 2024 | |
| เขตเลือกตั้ง | PP-159 Lahore-XV |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | มะรีอัม นะวาซ ชะรีฟ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1973 ลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน |
| พรรคการเมือง | สันนิบาตมุสลิมปากีสถาน (เอ็น) |
| คู่สมรส | Safdar Awan (สมรส 1992) |
| บุตร | 3 |
| บุพการี | นะวาซ ชะรีฟ (บิดา) กัลซูม นะวาซ (มารดา) |
| ความสัมพันธ์ | ตระกูลชะรีฟ |
| ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยปัญจาบ |
มะรีอัม นะวาซ ชะรีฟ (อูรดู: مریم نواز شریف; เกิด 28 ตุลาคม 1973) เป็นนักการเมืองปากีสถาน ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการแคว้นปัญจาบคนที่ 20 ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2024 ลูกสาวของอดีตนายกรัฐมนตรีปากีสถาน นะวาซ ชะรีฟ ชีวิตการเมืองของเธอเริ่มมีความโดดเด่นตั้งแต่ปี 2012 ที่ซึ่งเธอดูแลการกรณรงค์หาเสียงสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปปี 2013 และหลังการเลือกตั้งสิ้นสุด เธอได้รับแต่งตั้งเป็นปะธานโครงการเยาวชนของนายกรัฐมนตรีในปี 2013 เธอลาออกจากตำแหน่งในปี 2014 หลังศาลสูงละฮอร์ตั้งข้อสังเกตการแต่งตั้งของเธอเป็นไปโดยไม่ชอบธรรม[1]
ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2024 เธอกลับมาปรากฏตัวในรัฐสภาจากการได้รับเลือกตั้งเข้ารัฐสภาแห่งชาติปากีสถาน และรัฐสภาแคว้นปัญจาบ โดยเธอเลือกเข้ารับตำแหน่งในรัฐสภาแคว้นและลาออกจากตำแหน่งในรัฐสภาของประเทศ[2] ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2024 เธอเข้ารับตำแหน่งผู้ว่าการแคว้นปัญจาบ เป็นสตรีคนแรกในตำแหน่งนี้
เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2016 เอกสารปานามาถูกปล่อยและปรากฏชื่อของเธอและพี่น้องชายสองคนเป็นเจ้าของบริษัทบนหมู่เกาะบริติชเวอร์จินสองบริษัทและเป็นเจ้าของทรัพย์สินในสหราชอาณาจักรจำนวนหนึ่ง[3][4][5] เธอออกมาปฏิเสธการเป็นเจ้าของบริษัทหรือทรัพย์สินนอกปากีสถาน และอ้างว่าพี่/น้องชายของตนเป็นผู้มอบหมายตำแหน่งผู้ดูแลทรัสต์[6] หลังถูกร้องต่อศาลสูงปากีสถานในกรณีเอกสารปานามา[7] ในปี 2017 เธอได้ยื่นเอกสารหลักฐานต่าง ๆ รวมถึงที่ยืนยันการเป็นเจ้าของแฟลตหกหลังในลอนดอนตั้งแต่ปี 2006 อย่างน้อยหกเดือน[8] ศาลสูงทำการจัดตั้งคณะกรรมการสอบสวนกรณีดังกล่าว[9] ซึ่งยืนยันว่าเธอถือครองสินทรัพย์มากกว่าที่เธอรายงานในรายงานรายรับของเธอ[10] รวมถึงพบว่าเธอปลอมแปลงเอกสารเพื่อชักจูงให้ศาลสูงเข้าใจผิดดังที่สังเกตได้จากแบบอักษร แคลีบรี ในเอกสารจากปี 2006 นั้นไม่ได้เปิดให้ใช้งานในเชิงการค้าจนถึงปี 2007[11] เหตุการณ์นี้เป็นที่เรียกขานกันว่า ฟอนต์เกต (Fontgate[12] จากคำว่า ฟอนต์ [แบบอักษร] และ เกต จากกรณีวอเตอร์เกต)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Ghumman, Khawar (13 November 2014). "Maryam Nawaz resigns as head of youth loan programme". DAWN.COM (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 23 February 2024.
The daughter of Prime Minister Nawaz Sharif took the decision on Wednesday following a Lahore High Court order which asked the federal government to replace her and devise a transparent mechanism for fresh appointment by Friday.
- ↑ Mahmood, Amjad (24 February 2024). "CM-in-waiting Maryam makes parliamentary debut". DAWN.COM (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 25 February 2024.
- ↑ Zaidi, Hassan Belal (4 April 2016). "'Panama Papers' reveal Sharif family's 'offshore holdings'". DAWN.COM (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 23 February 2024.
- ↑ "Panama Papers: Nawaz family used offshore firms to own UK properties". The Express Tribune (ภาษาอังกฤษ). 4 April 2016.
- ↑ "Panama Leaks: PM's family pleads 'no wrongdoing'". The Nation. 5 April 2016. สืบค้นเมื่อ 20 September 2018.
- ↑ "I do not own any company or property abroad: Maryam Nawaz". The News (ภาษาอังกฤษ). 5 April 2016. สืบค้นเมื่อ 16 September 2018.
- ↑ "PTI moves apex court for PM's disqualification". DAWN.COM. 30 August 2016. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
- ↑ "Maryam owned London flats for 6 months, admits counsel". The Express Tribune. 16 February 2017. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
- ↑ Iqbal, Nasir (21 April 2017). "Supreme Court gives reprieve to Sharif, but no clean chit". DAWN.COM. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
- ↑ Iqbal, Nasir (11 July 2017). "JIT report carries seeds of upheaval". DAWN.COM. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
- ↑ Zaidi, Hassan Belal (12 July 2017). "JIT accuses Maryam of 'high-Calibri' forgery". DAWN.COM. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
- ↑ Rasmussen, Sune Engel; Collins, Pádraig (13 July 2017). "'Fontgate': Microsoft, Wikipedia and the scandal threatening the Pakistani PM". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 23 February 2024.