มหาเวทดูดดาว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วิชามหาเวทดูดดาว (吸星大法, Star Sucking Great Skill) เป็นยอดวิชาสายกำลังภายใน ปรากฏในนวนิยายเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร หรือ เดชคัมภีร์เทวดา มีผู้ใช้วิชานี้คือ ยิ่นกั้วฮั้ง ผู้นำพรรคสุริยันจันทรา วิชานี้อาจแตกแขนงมาจากวิชาลมปราณภูตอุดร ของ พรรคสราญรมภ์ที่สามารถดูดพลังภายในจากยอดฝีมือเข้าสู่ร่างเปรียบดั่งสายน้ำไหลเข้าอย่างมิสิ้นสุด แต่เนื่องจากผ่านไปหลายปี ยอดวิชาจึงถูกดัดแปลงเนื่องจากการฝึกไม่สำเร็จก็ดี บรรลุไม่ถึงแก่นก็ดี หรือขโมยฝึกก็ดี ทำให้กำเนิดวิชามหาเวทดูดดาวขึ้นมา ซึ่งมีอานุภาพดูดพลังภายในของยอดฝีมือคนอื่นจนไม่เหลือ แต่ไม่สามารถที่จะแปลงกำลังภายในของอีกฝ่ายมาเป็นของตนได้ จึงจำเป็นต้องเรียนรู้วิธีที่จะสลายพลังที่ดูดมาจากศัตรูทิ้ง ซึ่งผู้ที่ฝึกวิชานี้และเรียนรู้วิธีสลายพลังที่ถ่ายเทมาจากคนอื่นได้สำเร็จมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น แต่ก็นับว่าวิชานี้เป็นวิชาที่โหดเหี้ยมและทรงอานุภาพในอันดับต้นๆของยุทธภพ

เพิ่มเติม

มหาเวทดูดดาว / ยอดวิชาดูดดาว ( ขิบแชไต้ฮวบ ) เป็นวิชากำลังภายใน ที่ปรากฏในนิยาย กระบี่เย้ยยุทธจักร ของกิมย้ง แปลโดย น.นพรัตน์ วิชาดูดดาวมีสาระสำคัญคือ ดูดกำลังของคู่ต่อสู้มาเป็นของตัวเอง วิชานี้มีปรากฏในเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร เป็นวิชาประจำตัวของ ยิ่มอั้วเกี้ย ประมุขนิกายสุริยันจันทรา ยิ่มอั้วเกี้ย ได้ถ่ายทอดให้เหล็งอู้ชง ( ตัวเอกใน นิยายกระบี่เย้ยยุทธจักร ) ยอดวิชาดูดดาวมีต้นกำเนิดมาจากสำนักสราญรมญ์ เกิดจากการรวมกระแสของวิชา สลายพลังของสำนักดาวนักษัตร์ ( สัณนิฐานว่าน่าจะเป็น เต็งชุนชิว จากนิยาย แปดเทพอสูรมังกรฟ้า ผู้บัญญัติวิชา สลายพลังของคู่ต่อสู้ ) กับลมปราณภูตอุดร ของตระกูลตวน ( สัณนิฐานว่าน่าจะมาจาก ตวนอื้อ จากนิยาย แปด เทพอสูรมังกรฟ้า ที่ฝีกวิชาลมปราณภูตอุดรบางส่วนจากคัมภีร์ลับในถ้ำ ) ยอดวิชาดูดดาวยิ่งใช้ต่อสู้ยิ่งดูดกำลัง ภายในของ ฝ่ายตรงข้ามยิ่งมีกำลังภายในมาก แต่มีของบกพร่องคือ กำลังภายในที่ดูดมายิ่งมากยิ่งก่อให้เกิดไฟพิษ เผาผลาญตัวเอง นานวันยิ่งก่อให้เกิดผลร้ายกับตัวคนฝึก