มหาเวทดูดดาว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

วิชามหาเวทดูดดาว (吸星大法, Star Sucking Great Skill) เป็นยอดวิชาสายกำลังภายใน ปรากฏในนวนิยายเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร หรือ เดชคัมภีร์เทวดา มีผู้ใช้วิชานี้คือ ยิ่นกั้วฮั้ง ผู้นำพรรคสุริยันจันทรา วิชานี้อาจแตกแขนงมาจากวิชาลมปราณภูตอุดร ของ พรรคสราญรมภ์ที่สามารถดูดพลังภายในจากยอดฝีมือเข้าสู่ร่างเปรียบดั่งสายน้ำไหลเข้าอย่างมิสิ้นสุด แต่เนื่องจากผ่านไปหลายปี ยอดวิชาจึงถูกดัดแปลงเนื่องจากการฝึกไม่สำเร็จก็ดี บรรลุไม่ถึงแก่นก็ดี หรือขโมยฝึกก็ดี ทำให้กำเนิดวิชามหาเวทดูดดาวขึ้นมา ซึ่งมีอานุภาพดูดพลังภายในของยอดฝีมือคนอื่นจนไม่เหลือ แต่ไม่สามารถที่จะแปลงกำลังภายในของอีกฝ่ายมาเป็นของตนได้ จึงจำเป็นต้องเรียนรู้วิธีที่จะสลายพลังที่ดูดมาจากศัตรูทิ้ง ซึ่งผู้ที่ฝึกวิชานี้และเรียนรู้วิธีสลายพลังที่ถ่ายเทมาจากคนอื่นได้สำเร็จมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น แต่ก็นับว่าวิชานี้เป็นวิชาที่โหดเหี้ยมและทรงอานุภาพในอันดับต้น ๆ ของยุทธภพ

เพิ่มเติม

มหาเวทดูดดาว/ยอดวิชาดูดดาว (ขิบแชไต้ฮวบ) เป็นวิชากำลังภายใน ที่ปรากฏในนิยาย กระบี่เย้ยยุทธจักร ของกิมย้ง แปลโดย น.นพรัตน์ วิชาดูดดาวมีสาระสำคัญคือ ดูดกำลังของคู่ต่อสู้มาเป็นของตัวเอง วิชานี้มีปรากฏในเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร เป็นวิชาประจำตัวของ ยิ่มอั้วเกี้ย ประมุขนิกายสุริยันจันทรา ยิ่มอั้วเกี้ย ได้ถ่ายทอดให้เหล็งอู้ชง (ตัวเอกในนิยายกระบี่เย้ยยุทธจักร) ยอดวิชาดูดดาวมีต้นกำเนิดมาจากสำนักสราญรมญ์ เกิดจากการรวมกระแสของวิชาสลายพลังของสำนักดาวนักษัตร์ (สัณนิฐานว่าน่าจะเป็น เต็งชุนชิว จากนิยาย แปดเทพอสูรมังกรฟ้า ผู้บัญญัติวิชาสลายพลังของคู่ต่อสู้) กับลมปราณภูตอุดร ของตระกูลตวน (สัณนิฐานว่าน่าจะมาจาก ตวนอื้อ จากนิยาย แปดเทพอสูรมังกรฟ้า ที่ฝีกวิชาลมปราณภูตอุดรบางส่วนจากคัมภีร์ลับในถ้ำ) ยอดวิชาดูดดาวยิ่งใช้ต่อสู้ยิ่งดูดกำลังภายในของ ฝ่ายตรงข้ามยิ่งมีกำลังภายในมาก แต่มีของบกพร่องคือ กำลังภายในที่ดูดมายิ่งมากยิ่งก่อให้เกิดไฟพิษเผาผลาญตัวเอง นานวันยิ่งก่อให้เกิดผลร้ายกับตัวคนฝึก