ภูมิภาคของประเทศอุซเบกิสถาน
| นครอิสระ สาธารณรัฐปกครองตนเอง และภูมิภาคของประเทศอุซเบกิสถาน | |
|---|---|
 | |
| หมวดหมู่ | รัฐเดี่ยว |
| ที่ตั้ง | สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน |
| จำนวน | 12 ภูมิภาค 1 สาธารณรัฐปกครองตนเอง 1 นครอิสระ |
| ประชากร | เฉพาะภูมิภาค: 777,100 (ซีร์ดาร์ยอ) – 3,514,800 (ซามาร์กันด์) |
| พื้นที่ | เฉพาะภูมิภาค: 4,200 km2 (1,621 sq mi) (แอนดีจ็อน) – 110,800 km2 (42,780 sq mi) (แนวออีย์) |
| การปกครอง | รัฐบาลระดับภูมิภาค, รัฐบาลปกครองตนเอง, รัฐบาลระดับชาติ |
| หน่วยการปกครอง | ตูมัน |
ประเทศอุซเบกิสถานแบ่งออกเป็น 12 ภูมิภาค (viloyatlar, เอกพจน์ – viloyat, ในคำประสมเขียนเป็น viloyati เช่น Toshkent viloyati), 1 สาธารณรัฐปกครองตนเอง (respublika, ในคำประสมเขียนเป็น respublikasi เช่น Qaraqalpaqstan Avtonom Respublikasi) และ 1 นครอิสระ (shahar หรือในคำประสมเขียนเป็น shahri เช่น Toshkent shahri)
รายชื่อ
[แก้]ชื่อด้านล่างเขียนในภาษาอุซเบก แม้ว่ายังปรากฏการทับศัพท์ชื่อในหลายแบบ ภูมิภาคเหล่านี้แบ่งออกเป็น 175 อำเภอ (tumanlar, เอกพจน์ tuman)[1][2]
| เลข | ชื่อ | เมืองหลัก | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) | ประชากร (2015)[3] | ความหนาแน่นประชากร |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ทาชเคนต์ | — | 327 | 2,829,300 | 8,652 |
| 2 | แอนดีจ็อน | แอนดีจ็อน | 4,303 | 2,965,500 | 689 |
| 3 | บูฆอรอ | บูฆอรอ | 41,937 | 1,843,500 | 44 |
| 4 | ฟาร์ฆอนา | ฟาร์ฆอนา | 7,005 | 3,564,800 | 509 |
| 5 | จิซซัฆ | จิซซัฆ | 21,179 | 1,301,000 | 61 |
| 6 | นามังแกน | นามังแกน | 7,181 | 2,652,400 | 369 |
| 7 | แนวออีย์ | แนวออีย์ | 109,375 | 942,800 | 9 |
| 8 | กาชกาดาร์ยอ | การ์ชี | 28,568 | 3,088,800 | 108 |
| 9 | ซามาร์กันด์ | ซามาร์กันด์ | 16,773 | 3,651,700 | 218 |
| 10 | ซีร์ดาร์ยอ | กูลิสตอน | 4,276 | 803,100 | 188 |
| 11 | ซูร์ฆอนแดร์ยอ | เตร์มิซ | 20,099 | 2,462,300 | 123 |
| 12 | ทาชเคนต์ | นูรัฟชอน | 15,258 | 2,424,100 | 159 |
| 13 | โฆแรซม์ | อูร์แกนช์ | 6,464 | 1,776,700 | 275 |
| 14 | สาธารณรัฐการากัลปักสถาน | เนอกึส | 161,358 | 1,817,500 | 11 |
ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
[แก้]อุซเบกิสถานมีดินแดนส่วนแยก 4 แห่งที่ล้อมรอบด้วยดินแดนของคีร์กีซสถานในภูมิภาคหุบเขาฟาร์ฆอนาที่เป็นจุดที่คีร์กีซถาน ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถานบรรจบกัน สองแห่งนั้นคือเมืองโซฆที่มีพื้นที่ 325 ตารางกิโลเมตร (125 ตารางไมล์) กับประชากร 42,800 คนใน ค.ศ. 1993 (บางส่วนประมาณการสูงถึง 70,000 คน ในจำนวนนี้ ร้อยละ 99 เป็นชาวทาจิก ส่วนที่เหลือเป็นชาวอุซเบก[4]) และชอฮีมาร์ดอนที่มีพื้นที่ 90 ตารางกิโลเมตร (35 ตารางไมล์) กับประชากร 5,100 คนใน ค.ศ. 1993 (ร้อยละ 91 เป็นชาวอุซเบก ที่เหลือเป็นชาวคีร์กีซ) ส่วนอีกสองแห่งคือดินแดนขนาดเล็กที่มีชื่อว่าโชนฆารา (หรือ Qalacha) ที่มีความยาวเกือบ 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์) และกว้าง 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) และจานี-อายิล (หรือ Dzhangail) จุดดินที่มีความกว้างเพียง 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์) โชนฆาราตั้งอยู่ที่แม่น้ำโซฆที่อยู่ระหว่างชาวแดนอุซเบกิสถานกับดินแดนส่วนแยกโซฆ
อุซเบกิสถานมีดินแดนแทรกทาจิกิสถานอยู่ที่หมู่บ้านซาร์วัน ซึ่งรวมถึงพื้นที่แคบยาวประมาณ 15 กิโลเมตร (9.3 ไมล์) และกว้าง 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) กับถนนจากอันเกรนไปยังโกกอน
หมู่บ้านบารัก (627 คน) ของคีร์กีซสถานตั้งอยู่ทางเหนือของออช 15 กิโลเมตร ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1999 พื้นที่โดยรอบบารักถูกยึดครองโดยอุซเบกิสถาน ทำให้หมู่บ้านนี้ถูกตัดขาดจากดินแดนคีร์กีซสถาน กองทัพอุซเบกขุดและปิดถนนไปยังอักตาช[5] ขณะเดียวกันก็ถูกกล่าวหาว่ายึดที่ดินคีร์กีซจำนวนมากที่เคยยืมมาในสมัยโซเวียตแต่ไม่เคยส่งคืน[6] พวกเขาตั้งหลักปักฐานอยู่ในเขตชายแดนของคีร์กีซสถานเป็นส่วนใหญ่และปฏิเสธที่จะออกไป[7] บารักจึงกลายเป็นดินแดนแทรกโดยพฤตินัยที่อยู่ห่างจากชายแดนหลักเพียง 1.5 กิโลเมตร[8][9][10] (แผนที่) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ทางการคีร์กีซสถานและอุซเบกิสถานตกลงแลกเปลี่ยนดินแดนเพื่อขจัดดินแดนส่วนแยก กระบวนการแลกเปลี่ยนอาจใช้เวลานานถึงสองปี[11]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Oʻzbekiston Respublikasining maʼmuriy-hududiy boʻlinishi" [Administrative-territorial division of the Republic of Uzbekistan] (ภาษาอุซเบก). The State Committee of the Republic of Uzbekistan on statistics. กรกฎาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2022.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Classification system of territorial units of the Republic of Uzbekistan" (ภาษาอุซเบก และ รัสเซีย). The State Committee of the Republic of Uzbekistan on statistics. กรกฎาคม 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Average number of resident population, 2017".
- ↑ "Uzbekistan". www.geosite.jankrogh.com.
- ↑ Megoran, Nick Solly (24 พฤษภาคม 2004). "To Survive, Villagers Buck Uzbek Border Controls". EurasiaNet. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-15.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Megoran, Nick (15 มี.ค. 2000). "Bad neighbors, bad fences". Asia Times Online. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 19 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-15.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Gavrilis, George (22 ก.ย. 2008). The Dynamics of Interstate Boundaries (Cambridge Studies in Comparative Politics) (พิมพ์ครั้งที่ 1). Cambridge University Press. น. 120–121. ISBN 978-0521898997.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Kyrgyz In Exclave In Uzbekistan Want To Relocate To Kyrgyzstan". EurasiaNet. 12 พฤษภาคม 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-15.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Azizov, Demir (18 ก.พ. 2014). "Uzbekistan, Kyrgyzstan intensify work on delimitation and demarcation of state border". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-15.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Борис ГОЛОВАНОВ (22 ก.พ. 2002). "Продолжаются споры по линии прохождения узбеко-кыргызской границы. Неделимы Сох, Барак и Гавасай". Вечерний Бишкек. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-02-15.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Kyrgyzstan, Uzbekistan Agree To Work On Land Swap Near Border". RadioFreeEurope/RadioLiberty (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-15. สืบค้นเมื่อ 2019-01-17.