ภาษีที่เก็บตามความมั่งคั่ง
ภาษีที่เก็บตามความมั่งคั่ง (wealth tax) หรือที่เรียกว่า ภาษีทุน (capital tax หรือ equity tax) หรือ ภาษีความมั่งคั่งสุทธิ (net wealth tax) คือภาษีที่เรียกเก็บจากการถือครองสินทรัพย์ของหน่วยงานหรือบุคคล หรือจากมูลค่าสุทธิ ของหน่วยงานหรือบุคคลนั้น ๆ ซึ่งรวมถึงมูลค่ารวมของสินทรัพย์ส่วนบุคคล เช่นเงินสด เงินฝากธนาคาร อสังหาริมทรัพย์ สินทรัพย์ในแผนประกันภัยและแผนบำนาญ การเป็นเจ้าของธุรกิจที่ไม่ได้จัดตั้งนิติบุคคล หลักทรัพย์ทางการเงิน และทรัสต์ส่วนบุคคล (ส่วนการจัดเก็บภาษีจากความมั่งคั่งแบบครั้งเดียวเรียกว่า ภาษีเรียกเก็บจากทุน)[1]
โดยทั่วไป การจัดเก็บภาษีความมั่งคั่งจะหักภาระหนี้สินของบุคคล เช่น สินเชื่อที่อยู่อาศัยและหนี้สินอื่น ๆ ออกจากมูลค่าสินทรัพย์ทั้งหมด ดังนั้น ภาษีประเภทนี้จึงมักเรียกว่า ภาษีความมั่งคั่งสุทธิ (net wealth tax) ณ ปี 2017 มีประเทศสมาชิก OECD 5 ประเทศจากทั้งหมด 36 ประเทศที่จัดเก็บภาษีความมั่งคั่งส่วนบุคคล ลดลงจาก 12 ประเทศในปี 1990[2] ผู้สนับสนุนภาษีความมั่งคั่งโต้แย้งว่า ภาษีประเภทนี้ เช่น ในประเทศนอร์เวย์และสวิตเซอร์แลนด์ สามารถช่วยลดการเพิ่มขึ้นของความเหลื่อมล้ำทางรายได้ โดยทำให้บุคคลสะสมความมั่งคั่งในปริมาณมหาศาลอย่างทวีคูณได้ยากขึ้น[1] นักวิจารณ์ภาษีความมั่งคั่งโต้แย้งว่าภาษีเหล่านี้ลดการเติบโตทางเศรษฐกิจ ลดแรงจูงใจในการเป็นผู้ประกอบการ ส่งเสริมให้เกิดการเคลื่อนย้ายเงินทุนออกนอกประเทศ และสามารถสร้างรายได้ให้รัฐได้เพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับต้นทุนด้านการบริหารจัดเก็บที่สูง[3]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 Wolff, Edward N. (กุมภาพันธ์–มีนาคม 1996). "Time for a Wealth Tax?". Boston review. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Global Revenue Statistics Database". OECD Data Explorer. 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 9, 2018. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Enache, Cristina (26 มิถุนายน 2024). "The High Costs of Wealth Taxes". Tax Foundation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 พฤษภาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)