ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาโปนเปย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โปนเปย์
Mahsen en Pohnpei [ให้เกียรติ]
Lokaiahn Pohnpei [สามัญ]
ประเทศที่มีการพูดไมโครนีเซีย
ภูมิภาคโปนเปย์
ผู้พูด
(29,000 อ้างถึง2001)[1]
ภาษาถิ่น
อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-2pon
ISO 639-3pon
Glottologpohn1238

ภาษาโปนเปย์ เป็นหนึ่งในกลุ่มภาษาไมโครนีเซีย ใช้กันมากบนเกาะโปนเปย์ในหมู่เกาะแคโรไลน์ ผู้พูดภาษาโปนเปย์เป็นภาษาแม่ประมาณ 30,000 คนอาศัยอยู่ในโปนเปย์และอะทอลล์รอบนอก และอีกประมาณ 10,000–15,000 คนในพื้นที่สหรัฐแผ่นดินใหญ่ ฮาวาย และกวม ภาษาโปนเปย์เป็นภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากที่สุดเป็นอันดับสองของสหพันธรัฐไมโครนีเซีย[2] ส่วนอันดับหนึ่งคือภาษาชูกีซ

ภาษาโปนเปย์มีความเป็น "ภาษาสูง" ที่ได้รับการเรียกขานเป็น Meing[3] หรือ Mahsen en Meing กล่าวคือมีการใช้คำศัพท์เฉพาะสำหรับการพูดกับบุคคลที่มีศักดิ์สูง[2]

การจัดอันดับ

[แก้]

ภาษาโปนเปย์มีความใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาชูกิกในชูก (เดิมชื่อ ทรุก) มากที่สุด งาตีกีซ, ปีเงลาปีซ และโมกีลีซ ในกลุ่มภาษาโปนเปย์ เป็นภาษาที่มีความใกล้ชิดกับภาษาโปนเปย์มาก ภาษาโปนเปย์มีความคล้ายคลึงกันของคำศัพท์กับภาษาปีเงลาปีซที่ร้อยละ 81, ภาษาโมกีลีซที่ร้อยละ 75 และภาษาชูกีซร้อยละ 36[4][2]

ภาษาโปนเปย์มีคำยืมจากภาษาเจ้าอาณานิคมจำนวนมาก เช่น อังกฤษ, ญี่ปุ่น, สเปน และเยอรมัน[5][6]:14 แต่ว่าคำยืมเหล่านี้ไม่ได้สะกดหริอออกเสียงเหมือนกับภาษาต้นฉบับ ตัวอย่างคำยืมมีดังนี้:

  • kairu,[7] หมายถึง "กบ" ยืมจากภาษาญี่ปุ่นว่า , kaeru
  • iakiu,[8] หมายถึง "เบสบอล" ยืมจากภาษาญี่ปุ่นว่า 野球, yakyū
  • kana,[7] หมายถึง "ชนะ" ยืมจากภาษาสเปนว่า ganar
  • pwoht,[9] หมายถึง "เรือ" ยืมจากภาษาอังกฤษว่า boat
  • mahlen,[3] หมายถึง "วาดหรือระบายสีภาพ" ยืมจากภาษาเยอรมันว่า malen

อ้างอิง

[แก้]
  1. โปนเปย์ ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
  2. 1 2 3 Dalby 2004.
  3. 1 2 Pohnpeian-English, M.
  4. Lewis, M. Paul, บ.ก. (2009). "Pohnpeian". Ethnologue: Languages of the World (พิมพ์ครั้งที่ 16). Dallas: SIL International online. สืบค้นเมื่อ 2012-12-15.
  5. Rehg & Sohl 1979.
  6. Rehg & Sohl 1981.
  7. 1 2 Pohnpeian-English, K.
  8. Pohnpeian-English, I.
  9. Pohnpeian-English, PW.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]