ข้ามไปเนื้อหา

กลุ่มภาษาโทแคเรียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาโตชาเรียน)
กลุ่มภาษาโทแคเรียน
โทคาเรียน
กลุ่มเชื้อชาติ:ชาวโทแคเรียน
ภูมิภาค:แอ่งตาริม
สูญแล้วคริสต์ศตวรรษที่ 9
การจําแนก
ทางภาษาศาสตร์
:
อินโด-ยูโรเปียน
  • กลุ่มภาษาโทแคเรียน
ภาษาดั้งเดิม:โทแคเรียนดั้งเดิม
กลุ่มย่อย:
กลอตโตลอก:tokh1241[1]
{{{mapalt}}}
  รับรองโดยตรง (โทแคเรียน เอ และ บี)
  ร่องรอยการยืมภาษา (โทแคเรียน ซี)

กลุ่มภาษาโทแคเรียน หรือ กลุ่มภาษาโทคาเรียน (อังกฤษ: Tocharian (บางครั้งเรียก Tokharian) languages, US: /tˈkɛəriənˌ -ˈkɑːr-/ toh-kair-ee-ən-,_;[2] UK: /tɒˈkɑːriən/ to-KAR-ee-ən)[3] หรือเรียกเป็นกลุ่มภาษา Arśi-Kuči, Agnean-Kuchean หรือ Kuchean-Agnean เป็นสายภาษาที่สูญพันธุ์ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่พูดโดยชาวโทแคเรียน ผู้อยู่อาศัยในแอ่งตาริม[4] ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากเอกสารตัวเขียนที่มีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 8 ซึ่งพบในเมืองโอเอซิสทางขอบเหนือของแอ่งตาริม (ปัจจุบันอยู่ในซินเจียงทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน) และทะเลทรายลอป การค้นพบภาษาเหล่านี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขัดแย้งกับความคิดที่เคยแพร่หลายเกี่ยวกับการแบ่งภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียนเป็นตะวันออก–ตะวันตกในฐานะกลุ่มภาษาเก็นตุมและซาเต็ม และกระตุ้นให้มีการศึกษาเกี่ยวกับตระกูลอินโด-ยูโรเปียนใหม่ นักวิชาการที่ศึกษาเอกสารตัวเขียนเหล่านี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระบุว่าผู้เขียนเข้ากับ Tokharoi ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในแหล่งข้อมูลโบราณสำหรับผู้คนในแบกเตรีย (โทคาริสถาน) แม้ว่าปัจจุบันเชื่อกันว่าการระบุนี้มีความเข้าใจผิด แต่ "Tocharian" ยังคงเป็นคำศัพท์ทั่วไปสำหรับภาษาเหล่านี้[5][4]

การค้นพบเอกสารตัวเขียนบันทึกภาษาที่ใกล้ชิดสองภาษา คือ โทแคเรียน เอ (มีอีกชื่อว่า โทแคเรียนตะวันออก หรือ Turfanian) และ โทแคเรียน บี (โทแคเรียนตะวันตก หรือ Kuchean)[6][7] เนื้อหาตำราแสดงให้เห็นว่าภาษาโทแคเรียน เอ เป็นภาษาโบราณกว่าและใช้เป็นภาษาพิธีกรรมของศาสนาพุทธ ในขณะที่ภาษาโทแคเรียน บี เป็นภาษาพูดกันมากกว่าในพื้นที่ทั้งหมดตั้งแต่เมืองตูร์พานทางตะวันออกไปจนถึงเมืองตุมชุกทางตะวันตก คำยืมและชื่อต่าง ๆ ที่พบในเอกสารปรากฤตจากแอ่งโลปนูร์ถูกเรียกเป็นภาษาโทแคเรียน ซี (Kroränian) การค้นพบที่อ้างว่าข้อความโทแคเรียน ซี จำนวน 10 ฉบับที่เขียนในอักษรขโรษฐีถูกปัดให้ไม่น่าเชื่อถือ[8]

แม้ว่าภาษาโทแคเรียนจะเป็นภาษาที่เก่าแก่ แต่นักวิชาการเพิ่งรู้จักและได้วิเคราะห์ไวยากรณ์ รวมทั้งแปลภาษาโทแคเรียนได้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1908 นี้เอง โดยนักวิชาการชาวเยอรมัน ชื่อ เอมีล ซีค (Emil Sieg) และวิลเฮ็ล์ม ซีคลิง (Wilhelm Siegling) ทั้งนี้ได้มีการเสนอชื่อเรียกภาษาตามสำเนียงเยอรมันว่า โทคาริช (Tocharisch)

เอกสารตัวเขียนฉบับเก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในโทแคเรียน บี มีอายุอยู่ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 หรือปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ทำให้เป็นภาษาปลายสมัยโบราณที่ร่วมสมัยกับภาษากอทิก อาร์มีเนียคลาสสิก และไอริชดึกดำบรรพ์[9]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, บ.ก. (2013). "Tokharian". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. "Definition of TOCHARIAN". Merriam–Webster Dictionary.
  3. "Tocharian definition and meaning". Collins English Dictionary. สืบค้นเมื่อ 2019-10-18.
  4. 1 2 Diringer, David (1953) [1948]. The Alphabet: A Key to the History of Mankind (ภาษาอังกฤษ) (Second and revised ed.). London: Hutchinson's Scientific and Technical Publications. pp. 347–348.
  5. Walter, Mariko Namba (1998). "Tokharian Buddhism in Kucha: Buddhism of Indo-European Centum Speakers in Chinese Turkestan before the 10th Century C.E." (PDF). Sino-Platonic Papers (ภาษาอังกฤษ). 85: 2–4.
  6. "Tocharian". the Princeton Dictionary of Buddhism โดยทาง Credo Reference.
  7. "Introduction to Tocharian".
  8. Adams, Douglas Q. (25 September 2019). "'Tocharian C' Again: The Plot Thickens and the Mystery Deepens". Language Log (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 25 September 2019.
  9. Kim, Ronald I. (2018). "One Hundred Years of Re-Reconstruction: Hittite, Tocharian, and the Continuing Revision of Proto-Indo-European". ใน Rieken, Elisabeth (บ.ก.). 100 Jahre Entzifferung des Hethitischen. Morphosyntaktische Kategorien in Sprachgeschichte und Forschung. Akten der Arbeitstagung der Indogermanischen Gesellschaft vom 21. bis 23. September 2015 in Marburg. Wiesbaden: Reichert Verlag. p. 170 (footnote 44). สืบค้นเมื่อ 13 September 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]