ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาอิงกุช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาอิงกุซ
Ghalghay, Ingus, Galgay, Kisti, Kistin[1]
гӏалгӏай мотт ghalghai mott
ออกเสียง[ˈʁəlʁɑj mot]
ประเทศที่มีการพูดคอเคซัสเหนือ
ภูมิภาคสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย, สาธารณรัฐเชเชน
ชาติพันธุ์ชาวอิงกุช
ผู้พูด
350,000 (2020)[2]
อักษรซีริลลิก (ปัจจุบัน)
อักษรจอร์เจีย, อาหรับ, ละติน (อดีต)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
 รัสเซีย
รหัสภาษา
ISO 639-2inh
ISO 639-3inh
Glottologingu1240
  อิงกุซ
แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลกของยูเนสโกจัดให้ภาษาอิงกุซเป็นภาษาที่มีความเสี่ยง[3]
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษาอิงกุช (อังกฤษ: Ingush, /ˈɪŋɡʊʃ/; อิงกุช: гӏалгӏай мотт, ghalghai mott, ออกเสียง [ˈʁəlʁɑj mot]) เป็นภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือที่มีผู้พูดประมาณ 350,000 คน[2] ที่รู้จักกันในชื่อชาวอิงกุช กระจายทั่วสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย, เชชเนีย, สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชียของรัสเซีย และในประเทศตุรกี, คาซัคสถาน, จอร์แดน, ซีเรีย, เลบานอน เป็นต้น[4]

จำนวนผู้พูดตามภูมิภาค

[แก้]

ภาษาอิงกุชมีผู้พูดประมาณ 350,000-400,000 คน (2020) ในประเทศรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย, เชชเนีย, สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย และยังพบผู้พูดในคาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, เติร์กเมนิสถาน, เบลเยียม, นอร์เวย์, ตุรกี และจอร์แดน[2][4]

สถานะทางการ

[แก้]

ภาษาอิงกุชเป็นภาษาราชการร่วมกับภาษารัสเซียในสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย หน่วยองค์ประกอบในประเทศรัสเซีย

ระบบการเขียน

[แก้]

มีความเป็นไปได้ว่าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8–12 ซึ่งเป็นช่วงที่วิหารอย่าง Tkhaba-Yerdy ปรากฏขึ้นในอิงกูเชเตีย มีระบบการเขียนที่อิงอักษรจอร์เจียปรากฏขึ้น สิ่งนี้ได้รับการรับรองจากข้อเท็จจริงว่ามีชื่อที่ไม่ใช่ภาษาจอร์เจียอย่าง 'Enola' เขียนขึ้นบนส่วนโค้งของ Tkhaba-Yerdy[5] นอกจากนี้ ยังพบข้อความจอร์เจียบนวัตถุโบราณในอิงกูเชเตียซึ่งไม่สามารถถอดความได้[6]

ภาษาอิงกุชเริ่มมีภาษาเขียนด้วยระบบการเขียนจากอักษรอาหรับในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

อักษรอาหรับอิงกุช[7]
อักษรอาหรับ څ چ ژ ڥ ڢ ڨ ڭ ڮ
เทียบซีริลลิก ччIцIцпIпкхкIг

หลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม ตอนแรกใช้อักษรละติน ภายหลังแทนที่ด้วยอักษรซีริลลิก

А а Аь аь Б б В в Г г Гӏ гӏ Д д Е е
Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Кх кх Къ къ
Кӏ кӏ Л л М м Н н О о П п Пӏ пӏ Р р
С с Т т Тӏ тӏ У у Ф ф Х х Хь хь Хӏ хӏ
Ц ц Цӏ цӏ Ч ч Чӏ чӏ Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы
Ь ь Э э Ю ю Я я Яь яь Ӏ ӏ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Ingush". LINGUIST List. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 6 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 2024-12-26.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 ภาษาอิงกุซ ที่ Ethnologue (27th ed., 2024) Closed access
  3. ↑ "Ingush in Russian Federation". UNESCO WAL. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  4. 1 2 "Ингушский язык" [The Ingush language]. minlang.iling-ran.ru. Minority languages of Russia: A project of the Institute of Linguistics (Russian Academy of Sciences). สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Chentieva 1958, p. 13.
  6. ↑ Chentieva 1958, p. 14.
  7. ↑ Дударов, Абдул-Мажит Муратович (2015). Письменность как компонент этнокультуры ингушей (становление и функционирование) (PDF). น. 101.

บรรณานุกรม

[แก้]

ข้อมูลอังกฤษ

[แก้]

ข้อมูลรัสเซีย

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]