ภาษากวาเบียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษากวาเบียว
ภูมิภาค จังหวัดฮาเกียว ประเทศเวียดนามและ เขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
จำนวนผู้พูด 307 คนในจีน (2545)
307 คน ในเวียดนาม (2533)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-3 laq

ภาษากวาเบียว (Qabiao) หรือภาษาละกัว ภาษาปูเปียว หรือภาษาเปน ติ โลโล อยู่ในตระกูลไท-กะได มีผู้พูดทั้งหมด 310 คน พบในเวียดนาม 307 คน (พ.ศ. 2545) ทางภาคเหนือ พูดโดยชาวกวาเบียวในจังหวัดฮาเกียว ประเทศเวียดนามที่เหลือพบในเขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งอยู่ใกล้ๆกัน ผู้พูดในจีนส่วนใหญ่มีอายุมาก และมักจะพูดภาษาจีนกลางได้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากะได สาขายางเบียว รากศัพท์มีความคล้ายคลึงกับภาษาเกเลา 38% ภาษาลาชิ 33% ภาษาจ้วงเหนือ 30% ภาษาฮลาย 26% ภาษาลากา 23% ภาษาม้ง 10%

อ้างอิง[แก้]

  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.