ภาษากวาเบียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ภาษากวาเบียว
ภูมิภาคจังหวัดห่าซาง ประเทศเวียดนาม และเขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
จำนวนผู้พูด307 คนในจีน (2545)
307 คน ในเวียดนาม (2533)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-3laq

ภาษากวาเบียว (อังกฤษ: Qabiao) หรือภาษาละกัว ภาษาปูเปียว หรือภาษาเปน ติ โลโล อยู่ในตระกูลขร้า-ไท มีผู้พูดทั้งหมด 310 คน พบในเวียดนาม 307 คน (พ.ศ. 2545) ทางภาคเหนือ พูดโดยชาวกวาเบียวในจังหวัดห่าซาง ประเทศเวียดนามที่เหลือพบในเขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน ผู้พูดในจีนส่วนใหญ่มีอายุมาก และมักจะพูดภาษาจีนกลางได้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษาขร้า สาขายาง-เบียว รากศัพท์มีความคล้ายคลึงกับภาษาเกเลา ร้อยละ 38 ภาษาลาชิ ร้อยละ 33 ภาษาจ้วงเหนือ ร้อยละ 30 ภาษาฮลาย ร้อยละ 26 ภาษาลากา ร้อยละ 23 ภาษาม้ง ร้อยละ 10

อ้างอิง[แก้]

  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.